ΑΛΛΑΓΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ

Σηκώνει αέρα. Σκιές σύννεφων κυλούν πάνω στον πεζόδρομο της πόλης, φιλώντας με μαύρο κραγιόν τον κόσμο που απολαμβάνει τον καφέ του. Ο ήλιος χάνεται. Τα λουλούδια στα παρτέρια γέρνουν. Όσοι δεν κάθονται σε κάποια καφετέρια, επιταχύνουν το βήμα τους. Θέλουν να προλάβουν την κακοκαιρία που έρχεται. Ασυνήθιστος καιρός για την Κατερίνη. Είναι μέσα καλοκαιριού. Πριν έλαμπε ένας καυτός ήλιος. Οι ανεμιστήρες λειτουργούσαν στο τέρμα. Νόμιζες πως θα απογειωθούν και θα πετάξουν. Ο Δημήτρης, που κάθεται για καφέ με την κοπέλα του σε μια από τις καφετέριες, αφήνει το τσιγάρο του στο τασάκι και πιάνει το κινητό του. Μπαίνει στην εφαρμογή που του δείχνει τον καιρό. Η ξαφνική αλλαγή, δεν προβλεπόταν.

Δεν θα πήγαινε παραλία σήμερα, οπότε η αλλαγή ο καιρού δεν τον ενοχλεί. Σε δύο ώρες δουλεύει. Καταβάθος χαίρεται που ο καιρός χαλάει. Θα δροσίσει. Θα κλείσουν τους ανεμιστήρες που τόσο μισεί, διότι ακούγονται σαν χαλασμένα πλυντήρια. Βγάζει από την τσέπη ένα δεκάρικο και σηκώνει το χέρι για να πληρώσει. Η σερβιτόρα νεύει και πλησιάζει. Η κοπέλα του κάνει κίνηση να πάρει την τσάντα της, όμως ο Δημήτρης της αρπάζει το χέρι, αποτρέποντάς την. Θέλει να κεράσει. «Είναι εφτά ευρώ», λέει η σερβιτόρα φορώντας το επαγγελματικό της χαμόγελο. Από το μέσο της πλατείας, πολλά μέτρα μακριά, ακούγεται μια απόκοσμη γυναικεία τσιρίδα, να φωνάζει κάποια λόγια σε άγνωστη γλώσσα. Μαυροφορεμένη, φοράει μαντίλα, είναι παχουλή. Απέναντι από αυτήν, ένας κατάξανθος νεαρός με λευκό πουκάμισο και τζιν παντελόνι, λέει κάτι παρόμοιο, στην ίδια γλώσσα και στον ίδιο τόνο. Μερικά δευτερόλεπτα μετά ακολουθεί η έκρηξη.

Σειρήνες. Τόσο ίδιες, μα διαφορετικές. Αστυνομίας, ασθενοφόρου και πυροσβεστικής. Συναγερμοί. Καταστημάτων κι αυτοκινήτων. Τζαμαρίες σπάνε. Γίνονται θρύψαλα. Εστίες φωτιάς κατά τόπους. Καπνός. Σκόνη. Άνθρωποι τρέχουν. Άλλοι κείτονται ανίκητοι. Κάποιοι κουτσαίνουν. Κλάματα, φωνές, τσιρίδες. Αντρικές και γυναικείες φωνές, να αρθρώνουν ονόματα, να τα φωνάζουν με όλη τους τη δύναμη, με απόγνωση, μα κι αποφασιστικότητα. Παιδιά που ψάχνουν τις μάνες τους. Μία τέλεια συμφωνία χάους. Και μια απαίσια μυρωδιά. «Τι μυρίζει έτσι;» είπε η κοπέλα του Δημήτρη, βάζοντας την παλάμη μπροστά από τη μύτη της και ξεσπώντας σε κλάματα. «Καμένο πλαστικό και λάστιχο», είπε ο Δημήτρης. Πράγματι, καιγόντουσαν πολλά πλαστικά και πολλά λάστιχα. Αλλά δεν νομίζω πως η κοπέλα του αναφερόταν σ’ αυτήν τη μυρωδιά.

Και τρέχουν. Τρέχουν να σωθούν. Προσπερνούν πτώματα, κομμένα ανθρώπινα μέλη. Ένας σκύλος φλέγεται. Ουρλιάζει από τον πόνο καθώς ξεψυχάει. Ένας κύριος, κατάκοιτος, σηκώνει το χέρι «βοήθεια», φωνάζει. Το πρόσωπό του κατακόκκινο. Τα χαρακτηριστικά του παραμορφωμένα. Τα μάτια του κλειστά, μοιάζουν ραμμένα. Και τρέχουν. Το βλέμμα τους αλλάζει συνεχώς κατεύθυνση. Κεφαλή δεξιά. Κεφαλή αριστερά. Δείχνουν χαμένοι. Ο Δημήτρης τσουγγρίζει με μια μεσήλικη κυρία. Την ρίχνει κάτω. Γυρίζει να τη βοηθήσει. Βλέπει ότι η κυρία φοράει μαντήλα, η οποία στάζει αίμα. Η όψη του αγριεύει. Συνοφρυώνεται. «Άντε στο διάολο, μουσουλμανικό πορνίδιο» της λέει. Ένας κύριος σκεπάζει με μια πετσέτα κάποιον με πολύ μικρό μπόι. Ή το μέλος κάποιου με μεγαλύτερο μπόι. Τρέχουν να φύγουν. Να πάνε σπίτι. Να σωθούν.

Και σώθηκαν. Αγκαλιά στον καναπέ τους. Βλέπουν ειδήσεις. Οι δημοσιογράφοι μετρούν νεκρούς και τραυματίες. Οι δράστες ταυτοποιήθηκαν. Δύο εικοσάχρονοι Μαροκινοί. Δώδεκα οι νεκροί ως τώρα. Άγνωστο πόσοι τραυματίες. Το νοσοκομείο κάνει έκκληση για αίμα. Έχει αίμα στην Κατερίνη απόψε. Αλλά σε λάθος σημείο. Ο Δημήτρης πετάγεται από τον καναπέ και κλείνει την τηλεόραση, τραβώντας το καλώδιο. «Ήταν το γραφτό τους», λέει. Βολική δικαιολογία. Ήταν το γραφτό τους. Έτσι ήθελε ο Θεός. Μ’ αυτόν τον τρόπο παρηγορείται ο άνθρωπος. Αρκεί να μην είναι ο ίδιος το θύμα.

Απόψε θα κοιμηθούν αγκαλιά. Θα είναι ασφαλείς. Θα είναι καλά. Ο Δημήτρης θα κλείσει ραντεβού με μια ψυχολόγο, να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν το σοκ. Η ζωή είναι σαν ρόδα με σκασμένο λάστιχο. Πρέπει όμως να βρει έναν τρόπο να κυλήσει. Να συνεχίσει την πορεία της.

Λιθοξοΐδης Στέλιος

)

    ΣΤEΛΙΟΣ ΛΙΘΟΞΟΪΔΗΣ

    Written by

    Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
    Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
    Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade