Η τρομοκρατία δεν πρέπει να περάσει

Η δολοφονική επίθεση, με εκρηκτική ύλη, στον πρώην Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο αποτελεί πράξη τρομοκρατίας και πρέπει να καταδικαστεί από το σύνολο της πολιτείας και της κοινωνίας.

Η συγκεκριμένη πράξη οφείλει να μας προβληματίσει ιδιαιτέρως. Η τρομοκρατία είναι καταδικαστέα απ’ όπου κι αν προέρχεται και, για κανέναν λόγο, δεν θα μπορούσε να αιτιολογηθεί η συγκεκριμένη άνανδρη επίθεση με το παρελθόν του κ.Παπαδήμου, ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος ή ως Πρωθυπουργός κατά το διάστημα του Νοεμβρίου 2011 με Μάιο του 2012.

Η τρομοκρατία στο εσωτερικό της χώρας και η πολιτική αστάθεια που καλλιεργείται προκαλούν ανησυχία για το πολιτικό μέλλον και τις εξελίξεις που μπορεί να προκληθούν.
 Η δολοφονική αυτή επίθεση ήταν η πρώτη επίθεση κατά πρώην Πρωθυπουργού, μετά το 1920 και την απόπειρα δολοφονίας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Το στοιχείο αυτό, πέρα από ιστορικό, ίσως φανερώνει και τον κίνδυνο ακραίων εξελίξεων τα επόμενα έτη.

Κάποτε, οι φράσεις ‘’κίνδυνος για την δημοκρατία’’, ‘’πλήγμα για το πολίτευμα’’ ήταν κλισέ και τυπικές. Πλέον, κατά την σημερινή κοινωνική και πολιτική αποσταθεροποίηση, τέτοιες ενέργειες θέτουν εν αμφιβόλω τα θεμέλια του Δημοκρατικού πολιτεύματος. Αποδεικνύουν το κοινωνικό αδιέξοδο που δημιούργησε η πνευματική και οικονομική παρακμή.

Γνωρίζουμε, ότι το μνημονιακό, κυβερνητικό έργο του Λουκά Παπαδήμου φέρει ελάχιστης κοινωνικής αποδοχής, όπως και το έργο κάθε Πρωθυπουργού κατά τα τελευταία χρόνια της κρίσης. Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί να αιτιολογήσει, ούτε στο ελάχιστο, την δολοφονική αυτή επίθεση, πράξη ενάντια στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αντιθέτως, η ενδεχόμενη ανοχή ή και επιβράβευση της πράξης αυτής από την κοινωνία, ενδέχεται να οδηγήσει σε νέες δολοφονικές επιθέσεις.

Η κοινωνική αγανάκτηση, που ίσως κάποιοι προφτάσουν να αναφέρουν, δεν πρέπει να εκφράζεται μέσω της τρομοκρατίας και της εγκληματικότητας. Μέσα από τέτοιες επιθέσεις ‘’στρώνεται ο δρόμος’’ για εκείνους που επιθυμούν την ανατροπή του πολιτεύματος και το διχασμό της κοινωνίας. Ο όρος ‘’κοινωνική επανάσταση’’, που κάποιοι επικαλούνται προσπαθώντας να επιβραβεύσουν την εγκληματική αυτή ενέργεια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί προβοκατόρικα. Δηλαδή, το χτύπημα της προηγούμενης εβδομάδας, ίσως ευνοήσει τη δράση βαθιά συντηρητικών ομάδων που επιθυμούν την ‘’καθαίρεση’’ της Δημοκρατίας, δρουν παρασκηνιακά και ενισχύονται σε περιόδους κρίσης. Αυτές οι ομάδες προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την πολιτική αναστάτωση και το αίσθημα κοινωνικής ανασφάλειας.

Η δολοφονική επίθεση της Πέμπτης δεν καθιστά ‘’ήρωα της Δημοκρατίας’’ τον Λουκά Παπαδήμο, ούτε τον αθωώνει από κυβερνητικά λάθη που, πιθανώς, διέπραξε. 
 Η ψευδαίσθηση πως με τέτοιες επιθέσεις τιμωρούμε το σύστημα ή επαναστατούμε απέναντι σε αυτό είναι το ίδιο φαιδρή με εκείνους που ‘’αγιοποιούν’’ τον πρώην Πρωθυπουργό.

Η τρομοκρατία, κατά τα χρόνια της κρίσης, έχει πάρει νέες διαστάσεις. Συνοπτικά, να αναφέρουμε ότι το 2010 στάλθηκαν 14 ‘’τρομοδέματα’’ στο εξωτερικό, με στόχους την Άνγκελα Μέρκελ , το Νικολά Σαρκοζί και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Τον Απρίλιο του 2014, στάλθηκε ‘’τρομοδέμα’’ στο Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Ιτέας. Ακολούθησαν, το Νοέμβριο του 2015, τα γραφεία του ΣΕΒ, τον Ιούνιο του 2016, η Πρόεδρος Εφετών –Ισιδώρα Πόγκα-, τον Ιούλιο του 2016, ο Εφέτης Πειραιώς Παναγιώτης Χουζούρης και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, η Εισαγγελέας Γεωργία Τσατάνη. Τέλος, τον τελευταίο χρόνο, προηγήθηκαν η αποστολή ‘’τρομοδεμάτων’’ στα γραφεία του γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών, στα γραφεία του ΔΝΤ -στο Παρίσι- και στα ΕΛΤΑ Κρυονερίου, κατά τον μήνα Μάρτιο.

Όσοι πιστεύουν ότι κατακριτέα είναι μόνο η τρομοκρατία των τζιχαντιστών και οι δολοφονικές επιθέσεις κρατών στη Συρία και τη Μέση Ανατολή οδηγούνται σε λανθασμένα συμπεράσματα. Η τρομοκρατία δεν έχει αποχρώσεις, δεν φέρει πολιτική ιδεολογία και δεν μπορεί να υπερασπίσει τα δημοκρατικά ιδεώδη. Πρέπει να καταδικαστεί.
 
 ΣΤΡΑΤΗΣ ΗΛΙΑΚΗΣ

δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ, τη Δευτέρα 29 Μαΐου

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.