Wereldgezondheidsdag | Rudi Cleymans over gezondheid en marathonlopen

Rudi Cleymans, de zaakvoerder van Syneton, heeft naar aanleiding van Wereldgezondheidsdag enkele vragen beantwoord rond gezondheid, sport en meer bepaald marathonlopen. Hij vertelt ons waarom hij zo gepassioneerd is over sport, hoe hij hardlopen combineert met zijn professionele carrière en aan welke marathons hij nog wil deelnemen.

Hoe ben je begonnen met sporten en waarom vind je dit nu belangrijk?
Ik was nooit sportief tot ik wou toetreden tot de Koninklijke Militaire School. Voor het ingangsexamen moesten alle deelnemers één kilometer lopen in ongeveer vier minuten. Dit kon ik aanvankelijk niet dus begon ik keihard te trainen om binnen de tijd te geraken. Door alle trainingen en mijn leergierigheid was ik uiteindelijk een soort specialist geworden in het lopen. Tot mijn 37 jaar ben ik in het leger gebleven. Ik heb me al die tijd fysiek verzorgd omdat ik als officier een voorbeeldrol wou opnemen.

Ik was een soort specialist geworden in het lopen.

In 1999 ben ik vertrokken bij defensie om huisman te worden. Het sporten zat er dan minder in en zo kwamen de kilootjes er snel weer bij. Een paar jaar later en na enkele opmerkingen over mijn gewicht van vrienden ben ik terug beginnen sporten.

Rudi met Luc Van Lierde (triatleet-legende) en Unizo-vrienden op Lanzarote

Je ziet dat vaak: de generatie van de veertigjarigen die terug op hun gezondheid letten omdat ze zich graag wat jonger voelen. Ik ben ook zo, al loop ik nu liever lange afstanden. M’n eerste doel was een volledige Ironman triatlon te voltooien. Om mezelf klaar te stomen heb ik eerst aan een kwart en nadien aan een halve Ironman deelgenomen. Toen ik uiteindelijk klaar was om voor ‘het echte werk’ te gaan, moest ik 14 à 15 uur per week vrijmaken en dat was er te veel aan.

Ik sport nu grotendeels om te kunnen eten en drinken wat ik wil. Sporten creëert een soort van vrijheid voor mij.

Hoe combineer je het sporten met je rol als zaakvoerder bij Syneton?
Als ondernemer ben ik ’s avonds vaak druk bezig en ga ik regelmatig naar recepties. ’s Morgens zit ik ook continu aan de zaak te denken en soms heb je even afleiding nodig. Ik ga dan een paar kilometer lopen om mijn hoofd leeg te maken, maar op creatief vlak helpt me dit ook enorm. Je bedenkt vaak nieuwe ideeën omdat je tijdens het lopen er de tijd voor hebt.

Om je sportleven goed te kunnen combineren met het runnen van een bedrijf is het goed een doel voor ogen te houden. Momenteel is mijn doel de London Marathon op 24 april. Eens je naar iets toe kan werken, vind je automatisch tijd of maak je hiervoor liever tijd vrij.

Een ander groot voordeel aan zoveel marathons lopen? Netwerken.

Een ander groot voordeel aan zoveel marathons lopen? Netwerken. Ik zit bij de Managers Marathon Club waardoor ik veel mensen leer kennen. Karel van Eetvelt, Kris Peeters, Saartje Vandendriessche of bijvoorbeeld Christ’l Joris, de voorzitter van het Rode Kruis-Vlaanderen, heb ik allemaal via een ‘sportief netwerk’ ontmoet.

Wat was je allereerste marathon?
Mijn eerste marathon was de New York City Marathon in 2008.

Rudi met zijn vrouw en twee dochters tijdens de Tokyo Marathon in Februari 2016

Welke marathons heb je allemaal al gelopen?
Na New York volgden de Connemara marathon, de marathon van Barcelona en Reims, de Chicago marathon, de Boston marathon in 2015 en recent in februari de Tokyo Marathon. De bedoeling is de zes Master marathons te lopen.

Er zijn maar een goede 500 mensen over heel de wereld die deze zes hebben uitgelopen en ik wil daar graag bijhoren. De zes marathonsteden die je hiervoor moet gedaan hebben zijn: New York City, Chicago, Boston, Tokyo, Berlijn en Londen. Eens ik de Londen Marathon heb gelopen op 24 april rest mij enkel nog Berlijn op het einde van dit jaar!

Wat gaat er mentaal om in je hoofd tijdens zo’n marathon en hoe houd je dit vol?
Mentaal zijn marathons héél moeilijk. Je zegt heel de tijd tegen jezelf: “Waar ben ik nu mee bezig?” en “Ben ik gek dat ik dit aan het doen ben?”. Maar eens je die finish haalt en over die eindstreep loopt, krijg je zo’n adrenaline-kick. Dat is echt het beste, meest overweldigend gevoel!

Je zegt heel de tijd tegen jezelf: “Waar ben ik nu mee bezig?”

Naar wat ben je momenteel aan het toewerken?
Eens ik die zes stedenmarathons heb gelopen, wil ik graag nog eens een triatlon doen. Ik ben nu 55 jaar, heb nog altijd een goede conditie, maar dat gaat niet blijven duren. Voor ik het fysiek niet meer aankan, is mijn ultieme doel om nog een volledige Ironman triatlon aan te gaan. De combinatie van zwemmen, lopen en fietsen is ontzettend zwaar, maar ik zie dat helemaal zitten!

Rudi en zijn vrienden in de wielertoeristenclub WIK-Puurs

Rudi werd ook geïnterviewd door het magazine Sterck over wielrennen, marathonlopen en zijn passie voor sport. Het interview is te vinden in de Februari-Maart-April editie van Sterck, ook te vinden op hun site.
Like what you read? Give Syneton a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.