Mapps4Ghent : een terugblik op mijn eerste hackaton

Vroeg opstaan is nooit mijn sterkste kant geweest, maar op zaterdag is het nog altijd iets lastiger. Toch slaag ik erin om perfect op tijd campus Kantienberg te bereiken. De inkomhal vult zich geleidelijk aan met enthousiastelingen voor ‘Mapps4Ghent’, een initiatief om alle mogelijkheden van open data te ontdekken. Hoewel de koffie wat vertraging heeft, begint het evenement stipt om negen uur.

Na een korte uitleg over hoe de dag verder zal verlopen, duiken de geeks de mediatheek in. Het ene team heeft al een volledig concept bedacht, het andere heeft nog geen flauw idee. Wij als ‘Free Code Camp Gent’ behoren tot die laatste groep. Leenke en ik kennen elkaar al enkele maanden: zij maakt prachtige visualisaties voor ‘Tes Azuu’. De drie overige teamleden Simon, Haroen en Elias ontmoeten we die ochtend voor het eerst. We zitten allemaal bij de Gentse tak van FCC en hebben ons team online samengesteld.

Al grappend komt ons idee vrij snel tot stand: ‘Ik haat Gent’, een routeplanner voor de verzuurde Gentenaar. Krijg je de kriebels van blaffende honden? Heb je een hekel aan schreeuwende kinderen? Met een paar muisklikken filter je alle rustverstoorders op je pad weg. Onder ons motto ‘Beter vermijden dan verdragen’ beginnen de mannen meteen te programmeren. Leenke en ik bereiden ondertussen de pitch later die dag voor. Ruim tien minuten voor de deadline dienen we ons project in.

De presentaties gaan door op de tiende verdieping. Op die hoogte krijg je een schitterend panoramisch uitzicht over de stad cadeau. Ongeveer halverwege komt ‘Ik haat Gent’ aan bod. Ons idee wordt met bulderend gelach onthaald en achteraf stromen de positieve reacties binnen. Ondanks onze naamkeuze slepen we toch de prijs voor beste studententeam in de wacht. Achteraf gezien was mijn meest cruciale bijdrage waarschijnlijk de citroen in ons logo, maar dat is eigenlijk helemaal niet erg. Nu ik een fractie van de mogelijkheden heb gezien, ben ik alleen maar meer gemotiveerd om zelf te leren coderen. (Waarom?)

Ik kijk alvast uit naar de volgende editie, want dit jaar was het echt ‘wa de mapps, maat’.

Like what you read? Give Aaike Geusens a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.