USA VS BELGIUM

Na een klein jaar in de US of A, met vele indrukken en een kleine identiteitswijziging, dachten uw eigenste Brom and Sten het tijd om even terug te blikken op de grootste verschillen tussen Murica en Belgium, en welke lessen we daar al dan niet uit kunnen trekken. So, here goes.

HEAT VS MORTIERBRIGADE

Hoewel er op het eerste zicht wel wat verschil zit tussen mortierbrigade en Heat — in de eerste plaats door de schaal van het bureau en de markt waarbinnen ze opereren — zijn er eigenlijk heel erg veel parallelen te trekken tussen beide bureaus. Beiden zijn opgestart door levende legendes die binnen hun gerenommeerde reclamehuizen, Duval Guillaume en Goodby Silverstein, hun plafond hadden bereikt. Beiden prediken creativiteit en schuwen de stoute schoenen niet. Beiden zijn op een relatief korte periode uitgegroeid tot onafhankelijke forces to be reckoned with. En beiden hebben een strenge aanwerfpolitiek, zowel op professioneel als persoonlijk vlak. Het mag duidelijk zijn dat je ook over de grote plas beter werk maakt in een warm huis met leuke bewoners.

125 PEOPLE VS 25 PEOPLE

Naar Amerikaanse normen is Heat een klein bureau, maar desalnietemin zou mortierbrigade in dit land zo groot zijn als een gemiddeld departement. In ons geval bijvoorbeeld de Radeator, ons inhouse social team, en de snelst groeiende afdeling van het bedrijf. Met enkele succesvolle social media extensies van grote campagnes, en geweldige cijfers in het day to day social media management van enkele klanten, brengen Facebook- en Twitterposts hier stilaan meer geld binnen dan grootse tv-producties. Er is een reden waarom zelfs Social Lab employees zich een garderobe van Hermes kunnen permiteren.

10 MEETING VS 1 MEETING

Ons huidige meeting record staat op 7 op 1 dag. En dat laat bijster weinig tijd voor de activiteiten waar je als creatief eigenlijk mee bezig zou moeten zijn: Call Of Duty, YouTube en Facebook. De vergadering fetish van den Amerikaan is, licht gezegd, bij momenten een beetje contraproductief. Toch valt er een lans te breken voor het opdrijven van de meeting frequentie, zij het in een gecontroleerde hoeveelheid. Door alle partijen vanaf een eerste review rond de tafel te brengen creeër je een situatie waarin social media mensen, media mensen, producers en strategen al van bij het begin kunnen nadenken over manieren om je concepten groter en succesvoller te maken. Je wordt verplicht sneller creatieve knopen door te hakken en kan een veel beter uitgewerkt product presenteren aan je klant. Zolang je tussen de meetings door wat tijd overhoudt om ook effectief een concept te bedenken en een presentatie in mekaar te boksen…

3 PROJECTS VS 30 PROJECTS

Als er 1 ding is dat in Amerika kleiner is dan in Belgie, is het het aantal projecten dat je op jaarbasis onder je neus geschoven krijgt. Dat heeft uiteraard te maken met het feit dat grote klanten het geld hebben om een bureau een jaar lang te laten draaien op 1 project, zonder hun hele communicatiebudget erdoor te jagen. Betekent dat dat er minder hard gewerkt wordt? Zeker en vast niet. Door soms 7 maanden voor de effectieve deadline een campagne te briefen geef je jezelf de luxe om letterlijk over elk detail na te denken, en je op alles voor te bereiden. De keerzijde is tegelijk natuurlijk wel dat ook de klant de tijd krijgt om over elk detail na te denken. En dat is dan weer niet altijd bevorderlijk voor het eindresultaat.

MONEY VS CREATIVITY

In een land waar Donald Trump voorop kan liggen in de peilingen voor het presidentschap is het geen verrassing dat money, money, money een erg belangrijke rol speelt. En hoewel dat uiteindelijk de drijfveer is van onze sector, waar dan ook op aarde, zijn er toch duidelijk landen waar men het rijkelijker laat rollen dan andere. Belgische bureau’s enerzijds zijn de vaandeldragers van het innovatieve, efficiente idee dat organisch, en soms met wat geluk, zijn eigen weg naar het grote publiek vindt. Amerikaanse bureau’s daarentegen zijn eerder efficient in het spenderen van hun geld. Sponsored posts en influencer deals zijn dagelijkse kost. $100,000 om een stukje branded content op een bekende blog te krijgen is een no-brainer. Eyeballs moeten gekocht worden, niet verdiend. En dat mag dan soms ten koste gaan van de creativiteit. En dat kan je jammer vinden, maar anderzijds… er zijn al vele prachtige campagnes een stille, eenzame dood gestorven omdat niemand er naar omkeek.

DO VS THINK

Als the Expendables trilogie ons een ding heeft geleerd, dan is het dat de Amerikaan liever niet te lang nadenkt voor hij tot actie overgaat. En dat is eigenlijk best wel aanstekelijk. In reclametermen betekent dat dat concepting niet perse een proces is dat heel erg lang hoeft te duren. Het beste idee zit vaak in de eerste ronde, en zelfs eentje dat iets minder scoort op de genialiteitsschaal, kan de middelmaat nog altijd ver overschrijden door een goeie uitwerking. Je moet er gewoon de tijd en energie insteken om het echt goed te maken. We hebben zeker en vast al slimmer werk uit ons geboorte- dan uit ons adoptieland zien komen, maar op het vlak van uitwerkingen doen we vaak nog onder. En dat is niet alleen een kwestie van budget.

CELEBS VS BV’S

Voor elke BV zijn er ongeveer 1,000 Amerikaanse celebrities, en dan hebben we alle B-, C- en D-listers nog niet meegerekend. We kunnen dus stellen dat er in de VS een bepaalde celeb cultus heerst. Ze zijn de personificatie van de American Dream, perfecte levens, bankrekeningen en lichamen incluis, en zijn bijgevolg figuren waar mensen zich aan spiegelen en mee identificeren. In reclame vertaalt zich dat naar celebrity endorsements en cameo’s, iets wat wij in Belgie vaak als een luie reflex en een makkelijke oplossing zien, en waar we in het algemeen iets voorzichtiger mee zijn. Iemand als Anna Kendrick voor 3 seconden laten opdraven in een spot bijvoorbeeld lijkt idioot, maar de extra aandacht die je ermee genereert is gigantisch. Zeker nu het standaard is geworden om een aantal social posts in het contract op te nemen opnemen, en de celeb in kwestie je campagne dus ook doorpost naar z’n miljoenen volgers. Het aantal bekendheden dat we hier de laatste 10 maanden de revue hebben zien passeren is dan ook niet min.

SAN FRANCISCO VS BRUSSELS

Naast het klimaat en de prachtige omgeving is er een erg opvallend verschil tussen SF en BXL: de klanten. Door de nabijheid van de hele tech scene is er een grote savvyness van heel de klantenportfolio bij Heat. Bedrijven als EA en Arlo worden misschien wel verondersteld mee te zijn met de tijd, maar van een wijnmerk als Kendall Jackson of een bandenmerk als Les Schwab verwacht je niet meteen intelligente input over je social of digital campagnes. Maar het gebeurt. Het professionalisme is overal erg groot en niemand in de Bay Area hoeft nog opgevoed te worden. Gelukkig is het duidelijk voelbaar dat het online klimaat in Belgie met de dag beter wordt, en dat grote klanten ook meer en meer het online initiatief beginnen nemen.

2015 VS 2016

We hebben al vaak in onze carriere het geluk gehad om in een bureau terecht te komen dat het goed deed. CCB agency of the year, Cannes en Eurobest Grand Prix winnaars, en nu Adweek’s Breakthrough Agency Of The Year. We hebben het eerste moeilijke jaar bijna achter de rug, en kunnen stilaan echt goeie bijdrages beginnen leveren. Net zoals de brigade al weer een tijdje op volle toeren lijkt te draaien. The best is yet to come quoi, en 2016 zou aan de beide uiteinden van deze aardbol wel eens een jaar grand crux kunnen worden. Merry fuckin’ Murican Christmas dus. The Brigayde.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.