For since God has given Women as well Men intelligent souls, why should they (Women) be forbidden to improve them?

En dan komt Astell met een voorstel om deze verbetering te laten plaatsvin-den in een klooster, waar vrouwen in sobere staat zich wijden aan het ontwikkelen van hun geest en zo dichter bij God komen. In een klooster worden zij niet gehinderd door opmerkingen dat het nu toch wel tijd wordt om te trouwen en kunnen ze zich echt focussen.

Het voorstel van Astell komt na een mooie analyse van wat de mens nu eigenlijk is. Astell volgt Descartes in zijn uitspraak “je pense donc je suis” en constateert wat mensen echt mens maakt hun geest is. Als je een mens begint af te pellen, dan maakt niet het lichamelijke, maar het geestelijke de mens echt mens. En deze geest moet een mens verder ontwikkelen. Zo kan hij een volwaardig lid worden van de maatschappij. Er is hier geen onderscheid tussen mannen en vrouwen. Dit is de reden, achter de vraag van de titel. Ja, vrouwen en mannen zijn beide mensen en mensen moeten zich ontwikkelen. Men kan niet vrouwen hun geestelijke ontwikkeling ontzeggen of beknotten.

Aan de analyse van Astell is niets mis! Maar dan komt ze met haar oplossing. Opsluiten die vrouwen én vervolgens “Ora et labora”. Ik had direct een visioen van het nonnenklooster Monasterio in Arequipa in Peru. Daar gingen de tweede dochters van rijke ouders verplicht heen en wijden ze zich aan God. De tweede zoon ging overigens ook verplicht naar het leger. Dit soort oplossingen paste kennelijk in die tijd. Maar is het ook een oplossing, waar een sociaal en feministisch denkende Astell resultaat mee zou kunnen hebben? Zou een oplossing van mannen en vrouwen samen opleiden niet meer voor de hand liggen?

Mijn conclusie is: Astell gaf een tijdsgebonden oplossing. De oplossing past eigenlijk niet op haar probleem. Dat probleem formuleert ze wat langdradig, maar juist!

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.