Q Grader?

บางทีก็มีความสงสัยในบางสิ่งที่เราสงสัยแต่ไม่อยากจะถาม ในวงการกาแฟจะมีคนที่สามารถชิมกาแฟ ดมกาแฟ แล้วบอกสิ่งต่างๆในกาแฟได้ไม่ว่าจะ รส กลิ่น แต่ถ้าต่างคนต่างอ้างจากประสาทหรือมโนของตัวเองมันก็จะคุยกันไม่ตรง บางคนได้กลิ่นส้ม บางคนได้กลิ่นมะม่วง พอความคิดไม่ตรงกันก็จะเอาวัยวุธมาเป็นตัวตัดสิน เช่นข้าทำกาแฟมาก่อนเอ็งหลายปี หรือข้าคั่วกาแฟมาก่อนเอ็งหลายสิบปีต้องเชื่อข้าสิ

มันถึงต้องมีมาตราฐานที่สามารถวัดได้ วัดและคุยในสิ่งๆเดียวกัน ให้เข้าใจตรงกัน แล้วอะไรละใครจะมาวัด นั่นก็คือการวัดผลหรือสอบจากสมาคมกาแฟของ America หรือตัวย่อ SCAA (Specialty Coffee Association of America) หรือในแต่ละประเทศก็จะมีสมาคมนี้อยู่ เช่นในไทยเราก็มี SCATH (Specialty Coffee Association of Thailand) หรือที่ญี่ปุ่นก็มี SCAJP

ตอนนี้ในบ้านเรา หรือแม้แต่คนที่เริ่มสนใจสอบด้าน Specialty Coffee ไม่ว่าจะเป็น Q Grader หรือจะเป็น Brewing, Roasting ที่รองรับจาก SCAA ก็เริ่มมีอาจารย์บินจาก America มาสอบให้ถึงที่ในประเทศกันเลยทีเดียว แต่บางท่านก็ต้องบินไปสอบกันเลย

แต่ในการสอบก็มีทั้งคนสอบทีเดียวผ่าน หรือจะต้องสอบซ้อม บางทีผมก็สงสัยในความเป็นมาตราฐานตรงนี้ที่เริ่มย่อนยานลง เพราะคนสอบบางท่านนั้นอาจจะไม่ได้ผ่านเพราะสามารถแยกแยะได้จริงๆ แต่เพราะซ้อมหลายรอบจนผ่าน พอทางสมาคมผลิต Q ออกมาเยอะๆ ได้ใบรับรอง แล้วพอเข้ามาในวงจรต่างๆเช่นได้รับเชิญไปเป็นกรรมการในการตัดสินต่างๆในประเทศ ก็จะเกิดความผิดเพี้ยนไปได้

ตอนนี้ก็เลยสงสัยว่า คนที่สอบได้ใบต่างๆไปนั้น มาคุณภาพและมาตราฐานเท่ากันหรือไม่?

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.