پنجمین روز عید 94

همچنان تنبلی هام بجای کم شدن داره بیشتر میشه، متاسفانه امروز رو اصلا روز مفید نمیتونم حساب کنم، یکم روحیه ام خوب نبود و دل و دماغم به جمع آوری اطلاعات مورد نیاز مدیران مالی نرفت و فقط یه مقاله 30 و خورده ای صفحه ای تونستم بخونم.

در حین خوندن همین مقاله بودم و داشتم داخل داکیومنت های دانلود شده ام میگشتم که رسیدم به کتاب “اسکار و زن گُلی پوش” از “اریک امانوئل شمیت” و خب چند صفحه اولش رو خوندم و مجذوب شدم که تا انتهای داستان رو که به سبک نامه نگاری بود بخونم و تو کمتر از یک ساعت این کتاب کوتاه رو تموم کردم.

داستان در مورد پسربچه بیماری بود که در یک بیمارستان مخصوص کودکان بستری بود و از سرطان خون رنج می بردیه پرستار داوطلب در بیمارستان هست که هر از گاهی به بچه ها سر میزنه و “اوسکار” که شخصیت اصلی داستان به حساب میاد؛ اسم “مامی رز” یا همون بانوی گلی ور به این شخصیت داستان داده ودر همون اول داستان بر حسب یک اتفاق اوسکار متوجه میشه که درمان ها براش بی اثر هستن و امیدی به درمانش نیست و … اما در طول ماجرا با کمک “مامی رز” به جنبه های جالب زندگی و زیبایی های زندگی پی میبره و تمام این موارد رو به پیشنهاد مامی رز به خداوند بصورت نامه نگاری میگه و درخواست هاشو از خداوند در آخر نامه میگه

در طول مطالعه کتاب، خواننده درواقع همون نقش خداوند رو داره که در حال خواندن نامه های اسکار هست و از این طریق با سرگذشت اسکار آشنا میشه.یکی از جنبه های زیبای داستان این بود که اسکار با اینکه اول داستان دوست داره تمام خواسته هاش رو که به خداوند مینویسه برای خودش باشه و میشه گفت خودخواهی میکنه، اما در طول مدت باقی مونده عمرش وقتی به خواسته هاش نگاه میکنیم، مخاطب متوجه میشه که هیچوقت از خداوند سلامتی و درمان بیماریش رو نخواستاتفاق و خواسته ای که شاید از هر درخواست دیگری میتونست براش مهم تر باشه.

خلاصه کار مفید امروز یکیش شد خوندن این کتاب و دوم هو رقصبعله رقصبطوری کاملا ناگهانی و بصورت کاملا هیجانی رقص مایکل جسنون رو در اینترنت سرچ کردم با پسرخاله و آموزش حرکت عقب رفتنش رو دیدیم و شروع کردیم به تمرین

و او هنوز در اوج است

خیلی جالب بود، واقعا به مایکل جکسون بخاطر اینهمه ابتکار و نوآوریش در رشته و حرفه خودش حسودیم میشه و تحسینش میکنمهمیشه نتیجه تلاش و پشتکار موفقیته.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.