Morgen vergeten, deel 1
‘Gast, je was de enige metal dude in de klas, kijk hoe je er nu uit ziet!’
Ik overweeg het om een betoog te houden over hoe ik veranderd ben en waarom. Blijkt toch wel lastig met acht bier achter je kiezen en Kanye op de achtergrond (‘wat doe ik hier überhaupt?’).
‘Hoe is het nou?’ ‘Goed, met jou?’ ‘Ja ook man.’, einde gesprek.
Eigenlijk vond ik het wel fijn om je weer eens te zien.
Eigenlijk voelde ik me nogal beledigd.
Eigenlijk twijfelde je aan mijn authenticiteit.
Eigenlijk zag ik dat dan weer als een compliment.
Toch wel fijn dat je het zei.
Wel jammer dat dat het enige was.
Ik overwoog het om een betoog te houden, maar kwam niet veel verder dan glimlachen. Bleek toch wel lastig met een gekrenkt ego en negen bier achter mijn kiezen.
Toch wel fijn dat je het zei.
Ik identificeer me alleen liever niet meer met depressies en persoonlijkheidsstoornissen.
