อิสระของวัยเยาว์

ระหว่างกิจกรรมหนึ่งของค่ายพัฒนาศักยภาพเยาวชนแห่งหนึ่ง มีคำถามที่ว่าหากเลือกว่าคุณค่าใดสำคัญที่สุดของแต่ละคน เราจะได้ยินเสียงจากน้องๆส่วนมากว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของพวกเขาคือ ความกตัญญู ความสำเร็จ และอิสรภาพ

คำตอบที่ไม่มีความผิด หรือความถูกต้องเหล่านี้ ทำให้เรานึกถึงเมื่อเยาว์วัย เพราะคุณค่าเดียวที่เราโหยหามากที่สุดคือ อิสระ

น่าแปลกว่าทุกวันนี้เราเริ่มเข้าใจว่าอิสระนั้นเกิดขึ้นได้จริงก็แต่เพียงภายในตัวเราเองเท่านั้น ภายในหัวใจ สมอง สองมือ และสองเท้าของเราเท่านั้น เมื่อมีสิ่งที่กระทบตัวเรามาจากภายนอก หากสิ่งที่มากระทบเหล่านั้นกักขังความมีอิสรภาพไม่ว่าจะด้านใดด้านหนึ่ง เรายังคงหลงเหลืออิสรภาพภายใน อิสรภาพที่จะคิด ตรึกตรอง และเลือกหาทางออกที่เหมาะสม

อิสรภาพ คือการปล่อยวางจากการยึดติด ยึดถือต่อกฏเกณฑ์ ความคาดหวัง และความยุติธรรม

อิสรภาพ คือการไหลลื่นไปกับกระแสธารแห่งชีวิตอย่างมีสติ ลื่นไหล พลิ้วไหว อ่อนโอน แต่ไม่ไร้ซึ่งแก่นแกน

อิสรภาพ คือความรู้เนื้อรู้ตัว และก้าวต่อไปภายใต้กรอบของความวุ่นวาย (Chaos) แบบตรึกตรองแล้ว ไคร่ครวญแล้ว

อิสรภาพในวันนั้นของวัยเยาว์ และในวัยเกือบสี่สิบนี้ ช่างหอมหวานแตกต่างกันยิ่งนัก

…ดื่มด่ำเพื่ออิสรภาพ…

— กวี Z write