Mag het iets genuanceerder?

Het is inmiddels toch al weer bijna half oktober, dus de discussie rondom Zwarte Piet begint weer zachtjes op te laaien. De dialoog is dood. Elkaar overschreeuwen is de norm.

Mijn hemel, je zou toch een mening hebben. Gecondoleerd. Vooral de Zwarte Pietendiscussie is een mijnenveld wat meningen betreft. Voor nuance lijkt dan ook geen sprake meer. Ben je tegen? Dan moet je terug naar je eigen land, waar dat dan ook mag zijn. Of je bent een linkse slapjanus. Ben je voor? Dan ben je een slavenhandelaar die het liefst nog op een VOC-schip in de vijver dobbert. Ook de voorbije week bracht weer wat prachtige hoogtepunten met zich mee, want volgens de kinderombudsvrouw vormt Zwarte Piet een ‘schending van het kinderrechtenverdrag van de VN’. Hoe haalt ze het in haar hoofd? NSB’er! Ondertussen is de Jumbo aan een nationale boycot onderhevig. Geen Zwarte Piet op je snoepverpakkingen? Landverraders! In Den Haag werd een anti-Zwarte Piet-activist ontslagen van alle rechtsvervolging, nadat hij in 2014 bij een antidemonstratie zich had verzet bij zijn arrestatie. Tegen Zwarte Piet? Terug naar je eigen land!

Het is een kwestie van tijd voordat de ‘Zwarte Piet is racisme’ kliek hun prachtige T-shirts weer uit de mottenballen haalt en een intocht verstiert, waarop de rest van het land dan weer met afschuw reageert. Niets is echter zo blijkend van het nog altijd bestaande racisme in Nederland als een afwijkende mening hebben ten opzichte van de massa. Kijk maar op de sociale media. Waag het eens om tegen Zwarte Piet te zijn. De meest walgelijke uitingen vliegen je om de oren. De ‘Sylvana Simons uitzwaaipagina’ is nog mild.

Wat echter nog het meest stuitend is, is dat de mening van een hele groep wordt weggezet als ‘onzin’, ‘aanstellerij’ en ‘niet waar’. Want Zwarte Piet is niet racistisch bedoeld en het is een onschuldig kinderfeest dus jij mag jou mening niet hebben. Bovenal is het traditie, en daar wordt niet aan getoornd. Dat is natuurlijk nooit een argument. 50 jaar geleden was het traditie dat je als vrouw enkel plek had achter het aanrecht. Dat niveau zijn we inmiddels gelukkig al ontstegen. Klaarblijkelijk is er gewoon een grote groep Nederlanders die Zwarte Piet als onprettig ervaart. We kunnen niet de mening van deze hele groep mensen betitelen als klinkklare onzin omdat die indruist tegen de onze. Het tegen-kamp moet gehoord worden, op een beschaafde manier. En dat geldt net zo goed voor het voor-kamp. Want kinderen moeten niet de dupe worden van de rancune van beide partijen.

Hopelijk zijn we over een jaar, als de discussie aan zijn zoveelste editie begint, met elkaar in gesprek. Beleefd. Genuanceerd. Hebben we zelfs geen nare Facebookpagina’s of luidruchtige demonstraties meer nodig. Moet Zwarte Piet dan weg? Nee, natuurlijk niet. Maar als we naar elkaar luisteren kunnen we misschien tot een oplossing komen die voor alle Nederlanders passend is.