A confused orthography

First art exhibition of ‘Uru Art Harbour’ christened ‘Mattancherry’ curated by artist Riyas Komu, who happens to be the lead organiser of Kochi — Muziris Biennale is about to kick start on 12th of August 2017. Needless to say, it is sure to garner public interest.

Logo of ‘Mattancherry’, the first art exhibition conducted by Uru Art Harbour

Piggybacking on the modernist architecture style that evolved during the first half of 20th century and popularised after the second world war, the typography used to create the logo of “Mattancherry” gives us a modern labyrinth feel as well. The careful selection of this font skilfully registers the artistic sense of the organisers, as Mattancheri being a place sandwiched between the urban land scape of Ernakulam and thickly populated coastal town of fort Kochi with its age old godowns and smell of spices — a place where you are sure to loss way.

Logo of Uru Art Harbour projecting a confused orthography

While creating their logo for the mother project ‘Uru (ഉരു)’, though the design was unique and had the historic hue, they were a bit confused regarding the orthography in use. In Malayalam, we have two different styles of writing — the legacy one with more concatenated glyphs for conjunct forms traditionally known as ‘old orthography’ and the modern one with more individual glyphs separated with the help of ‘meethal (മീത്തൽ)’ or ‘chandrakkala (ചന്ദ്രക്കല)’ and with non-concatenated vowel signs, that which was popularised following the ലിപി പരിഷ്കരണം and denoted by the term, ‘new orthography’.

In traditional orthography, some of the consonants like മ (m as in mall), പ (p as in pain) etc when concatenated with vowel sign of ഉ (ʊ as in full) will produce the conjunct glyph with a small circle at the base right of the consonant. The designers tended to follow this convention while writing ru (രു) in Uru (ഉരു). But the legacy writing style had its own unique glyph to represent ru, that looks more like a dent in the final leg of ത (t̪ as in three). They overlooked this to produce an aesthetically poor and linguistically wrong glyph with a small circle concatenated to the base right of the consonant ര (ɾ). This form was never a part of Malayalam writing system.

It is not right to be judgemental on the artistic expression part of this logo as it is their freedom of expression and creativity. But as persons of caliber who might be able to sway viewer opinion in their favour, their usage of a newly founded glyph instead of the legacy glyph is adding noise to the already polluted glyph-scape of Malayalam language riddled with multiple writing styles. It promotes disorder and chaos.

Letters ɾə, ɾʊ, ɾuː, t̪ə, t̪ʊ, t̪uː, pə, pʊ, puː and mə, mʊ, mu written in old and new orthography in Malayalam.

For reference, I am attaching a picture depicting the use of letters ɾə, ɾʊ, ɾuː and t̪ə, t̪ʊ, t̪uː in traditional and modern orthography in Malayalam. Watch the difference, yourself. Also see how pə, pʊ, puː and mə, mʊ, muː is written and from where, the confusion arouse.

Artist Sheriff who draws in Mathrubhoomi weekly consistently concocts such mistakes while drawing the titles of literary works. It is better not to use legacy orthography if one does not know how to write it, especially if you are an artist who ought to touch a nerve with the readers of such magazines. They could well use the broken down style of new orthography and keep the sanctity of the language, intact.

(A version of this blog post in Malayalam was first published in facebook. The content is appended down here:

ഉരു ആർട്ട് ഹാർബർ എന്ന സംരംഭത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രദർശനം, ‘മട്ടാഞ്ചേരി’ ക്യൂറേറ്റ് ചെയ്യുന്നത്, കൊച്ചി — മുസിരിസ് ബിനാലെയുടെ മുഖ്യസംഘാടകരിൽ ഒരാൾ കൂടിയായ റിയാസ് കോമുവാണ്. സ്വാഭാവികമായും അതു ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടും.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപാതിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും രണ്ടാംലോകമഹായുദ്ധാനന്തരം വ്യാപകമാവുകയും ചെയ്ത മോഡേണിസ്റ്റ് ആർക്കിടെക്ചർ ശൈലിയെ അനുധാവനം ചെയ്യുന്ന ടൈപ്പോഗ്രാഫിയാണ്, ‘മട്ടാഞ്ചേരി’ എന്ന പ്രോജക്റ്റിന്റെ ലോഗോയായി അവർ തെരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നത്. മോഡേണിസ്റ്റ് ആയിരിക്കെത്തന്നെ ഒരു ലാബറിന്ത് ഫീൽ തരാനും അതിനു കഴിയുന്നു. എഴുത്തുശൈലിയുടെ ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ്, അവരുടെ ആർട്ടിസ്റ്റിക് സെൻസിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

ഉരു എന്ന ഇവരുടെ മാതൃസംരംഭത്തിന്റെ ലോഗോ ചെയ്തപ്പോഴാവട്ടെ, ഡിസൈൻ എന്ന നിലയിൽ വ്യതിരിക്തത ഉറപ്പാക്കിയപ്പോൾ തന്നെ, ഓർത്തോഗ്രാഫിയുടെ കാര്യത്തിൽ അബദ്ധ നിലയാണു സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. മലയാള ലിപിയിലെ കൂട്ടെഴുത്ത് / പിരിച്ചെഴുത്ത് ശൈലികളിൽ (old and new orthography) പഴയ ലിപിയെന്നറിയപ്പെടുന്ന കൂട്ടെഴുത്തിനെയാണ് അവർ പിന്തുടരാൻ ശ്രമിച്ചത്. എന്നാൽ രു എന്ന അക്ഷരം എഴുതിയപ്പോൾ മലയാളത്തിൽ ഒരുകാലത്തും ഉപയോഗത്തിലില്ലാതിരുന്ന അക്ഷരരൂപം അഥവാ glyph ആണ് അവർ തെരഞ്ഞെടുത്തത്.

ആർട്ടിസ്റ്റിക് എക്സ്പ്രഷൻ എന്ന നിലയിൽ അതിൽ കുറ്റം പറയുന്നത് ശരിയാവില്ല. എന്നാൽ സമൂഹത്തിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ സാധ്യതയുള്ള ഒരു സംഘമാളുകൾ ഭാഷാശാസ്ത്രപരമായി നിലവിലില്ലാത്ത ഒരു രൂപം ഉപയോഗിക്കുക വഴി, മലയാളത്തിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ നിലവിലുള്ള അക്ഷരരൂപങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച അവ്യവസ്ഥയിൽ തങ്ങളുടേതായ noise കൂടി സംഭാവന ചെയ്യുകയാണ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

മലയാളം പഴയ ലിപിയിൽ രു എഴുതുന്നത് ത എഴുതുമ്പോലെ വന്നിട്ട് വലത്തെ വാലിൽ അകത്തേക്ക് ഒരു dent നൽകിയാണ്. ര, രു, രൂ, ത, തു, തൂ എന്നീ അക്ഷരരൂപങ്ങൾ പഴയതും പുതിയതുമായ ഓർത്തോഗ്രഫിയിൽ എങ്ങനെയാണ് എന്ന് ഇതോടൊപ്പമുള്ള ചിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ ഷെറീഫിന്റെ വരകളിൽ സ്ഥിരമായി ഇത്തരം വക്രതകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാറുണ്ട്. കൂട്ടെഴുത്തുശൈലി അറിയില്ലെങ്കിൽ അതുപയോഗിക്കാതിരിക്കുക എന്നതാണ് ഇവരെപ്പോലെയുള്ള വലിയ ഫാൻ ബേസ് ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുള്ള കലാകാരന്മാർക്കു ചെയ്യാവുന്ന ഉപകാരം. പകരം ലിപിപരിഷ്കരണാനന്തരമുള്ള പിരിച്ചെഴുത്തു ശൈലി അവർക്കുപയോഗിക്കാമല്ലോ.)