De vijand binnenin

Je slaat mij
Maar ik zie de kleur nog van de bloemen
Ik was het bloed van jòuw schoenen
en kan nog altijd mijn tegenstrijdige gedachten verzoenen

Je kleineert mij
Je vergif zal me niet verschroeien
Blijf het maar lustig sproeien
Ik zal er enkel door groeien

Je vernedert mij
Maar ik zal rustig slapen
Zal morgen weer m’n kloten oprapen
En m’n geluk luider uitkraaien
dan een bende brulapen

Ik zal een nucleair wapen kapen
zal het met pure goedheid bewapenen
en er alle pijn van afschrapen
het lanceren als hét positiviteitswapen

Om dan ‘s avonds
Gewoon weer rustig te slapen

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.