SON DERS

Bu gün çocuklarımızla birlikte dersteydik.

Son dersi dinledik beraberce.

İlk günkü heyecan ve duyguların yerini şimdi hüzün ve gurur almıştı.

Hepsi fidan gibi boy atmış, sesleri,görüntüleri değişmiş,büyümüş ve olgunlaşmaya başlamışlar.

Artık kızlar anneleriyle arkadaş,erkekler babalarıyla yoldaş olacak.

Bir bebek olarak teslim etmiştik onları.Ana okulundan son sınıfa kadar tam sekiz yıl bebeğimizi büyütüp bu gün geri verdiler.

Korudular,kolladılar,gözü gibi bakıp sakındılar. O kadar çabuk büyüttüler ki, bu gün baktım bizimkinin sakalı bıyığı çıkmış.

Ödevlerini yaparken ağladığı günleri,öğretmenlerine isyan ettiği akşamları halen gözümün önünde. O bebek gitmiş şimdi koca bir adam gelmiş yanıma. O adam ki,beni her yakaladığında ülke meselelerinden,dünya gündemininden,gelişmekten,kalkınmaktan bahisler açıyor.

Her ne kadar internet ve teknoloji kuşağı olsa da onunla beraber gezip,aynı lezzetleri,aynı duyguları,aynı fikirleri paylaşabiliyoruz artık. Beraber maça gidip beraber eğleniyoruz.

Her veli gibi benim için de başarı çok önemli. Ama benim için daha da önemlisi efendi olması,kötü alışkanlığı olmaması,kötü söz ve davranışlardan uzak durmasıdır.

Okulumuz bir fanus gibi korunaklı şekilde büyüttü,yetiştirdi onları.

Beyaz ve boş tek bir sayfa vermiştik onlara. Bu gün bize beyaz,dopdolu bir kitap olarak teslim ettiler o sayfayı.

Saygı dolu,bilgi dolu,vatan,millet ve insan sevgisi dolu bir kitap.

Ve en önemlisi çevreye ve değer yargılarına duyarlı bir kitap.

Tüm emeği geçen öğretmenlerimize teşekkür ediyorum bize böyle bir kitap verdikleri için.

Her yıl değişen öğretmenleri görünce üzülüyordum.Acaba bundan sonra gelecek hoca bu kadar ilgilenmezse ne olur diye? Ama hiç bir zaman gelen gideni aratmadı. Her birisi daha dolu,daha ilgili,daha sevgiliydi.

Ve bugün son dersi dinledik onlardan.

Hepimiz kendimizi tuttuk,sıktık,dudaklarımız ısırdık.

Hem sevinç,hem gurur hem de hüzünlüydük hepimiz.Bir taraftan alkışlıyor bir taraftan da gözyaşlarımızı siliyorduk.

Minik ellerini tutarak girdiğimiz okulun bahçesinden bu gün kol kola,omuz omuza çıktık.

Birlikte büyüdük,artık liseli olduk.

Şair ne güzel anlatmış bu son dersi mısralarında;

BU SON DERS

Bir Hüzün Saklıdır ayrılıklarda

Son kampanası vururken

Kalkan trenlerin

Nice hüzün ve sevinçlerini bölüşürüz

Elden ele yüreklerin

Sabır memesini emdiğimiz unuturuz da;

Aşinası oluveririz tükenen takvimlerin.

Yıllar yılları kovalar, bu resmigeçitte

Bir anda fark ederiz büyümüş olduklarını

Abdullahların, Ayşelerin, Ömerlerin…

Çekilen bunca sıkıntıysa

Boşa değildir.

Ve bir günde;

Trenler bizim için kalkar.

Yavaş ve sessiz

Bu kalkışta susar kampanalar

Sallanmaz ellerimiz

Bir düdük öter ince, uzun ve tiz

Kulaklarınızda yankılanır öğrettiklerimiz.

Çocuklar sevildikçe büyür insan

Sevdikçe yücelirsiniz…

Bir cennettir ülkemiz

Ve asildir milletimiz

Dilimiz ki;

Ana sütü kadar saf,

Ana sütü kadar temiz

Türkü söyler türkülerimiz

Size emanet al bayrağımız

Bütün değerlerimiz

Size emanet cumhuriyetimiz ve geleceğimiz

Çocuklar bu son dersimiz.

Şiir:Rıza Aslan