Ambiyans benim için önemli sizi bilemem

İş hayatı dışında kendim için bir şeyler yapmak istiyorsam çalışacağım ortamın ambiyansı benim için çok önemli. Acaba çalışmamak için benim bahane olarak ürettiğim bir duvar mı diye de şu an düşünmeye başladım.

Bizim Onur’a bakıyorum otobüste kitapta okuyor ne ambiyans olabilir ki.. Ama ölü zamanı değerlendiriyormuş aslında. Mantıksız da değil. Bir yandan denizi izlerken bir yandan çayını yudumladığın beyaz ışıklı ahşap mobilyalı ortamlar çok da kolay bulunmuyor.

Bazen küçük bir mekan ilgimi çekebiliyor. Meşreb, ambiyansını sevdiğim çok da uzakta olmayan bir yer.

Ambiyansı bulunca sanki dünyaları keşfedecekmişim… Az önce Fatih Güner’in İstanbul’dan vazgeçip Bodrum’da hayatını yaşamaya karar vermesi ile iligli yazıyı okudum. Demek ki sorun tembellik tuzu biberi de ambiyans. :)

Fatih Güner takdir ettim gerçekten. Olumsuz insanlardan, birbirlerinin hayatını merak eden monologlardan kurtulmayı başarmışlar. Devlet okulununda gözünü seveyim aynı kafadayım…

Bakalım bu ambiyans merakını bir kenara bırakır mıyım ilk adım bu yazıyı ambiyansını beğenmediğim evde yazarak yaptım. Dün evi su basmıştı onu hiç hesaba katmıyorum.

Like what you read? Give Mehmet Emre Baş a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.