In de naam van de kater

Een veelbelovende titel. Maar helaas een al even grote teleurstelling. Een muzikant op zoek naar de plek van zijn optreden doet een paar ontmoetingen die als erg existentieel worden aangediend, maar die allemaal even troosteloos en oeverloos saai blijken te zijn. Al na een minuut of zo begint het lijzige tempo en het pompeuze acteerwerk danig in te werken op je geduld en je tolerantie, en gaandeweg wordt het verder alleen maar erger. Als dit een nihilistisch werkstuk moet zijn, dan heeft dat nihilisme niet veel om het lijf. Gelukkig duurt het allemaal niet te lang, zodat je hele avond tenminste niet naar de Filistijnen is. Bruikbaarheidsgraad: 0.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.