2.
Aug 25, 2017 · 1 min read
İnsan içinde ağlamayı pek sevmem. Ancak bir sarılışta burnumun direği, gözlerimin arkası acımaya başlar. Artçı depremler gibi çatlaklarımdan yukarı beni titretmeye başlar.
Geliyorum ben, hazır mısın?
Ne olur kal içerde. Şimdi yeri değil.
Gökyüzüne doğru kaldırırım yüzümü. Derin bir nefes alırım.
Peki o zaman geri akıyorum boşluklarına. Yalnız büyük bir deprem geliyor, haberin olsun.