The Story of Art

It is me


Harvest or Harvest at La Crau, with Montmajour in the Background, June 1888, Van Gogh Museum, Amsterdam,Netherlands (F412)

I saw many people tell their story of “10 years drawing” even though I didn’t draw so much works, but this is my story.

เห็นเขาเล่นกันหลายเว็บ อยากเล่นมั่ง …10 years drawing (10年進化録) นี่คือเรื่องราวชีวิตที่เกี่ยวกับการวาดๆขีดๆเขียนๆของเราเอง

The Beatles Live At The Washington Coliseum, 1964.

10,000 hours of practice rule of Malcolm Gladwell

Have you ever heard “10,000 hours of practice”? This rule appears in the book Outliers, authored by Malcolm Gladwell, he says that it requires at least 10,000 hours of practice to reach the top of your field.

Gladwell studied on the successful people to find out how they achieved their life. He didn’t believe only the talents will be lead you to be the expert. More practice it will help you to mastery in any field that you want. Other languages, music, programming, drawing, Mathematics or anything else. Yes, just practice, practice, practice and so on.

In 1960, while the Beatles were still an unknown high school rock band, they went to Hamburg in Germany to play in the local clubs. Less money was paid. No audiences followed them. They had to play eight hours per night, seven nights per week. So what did the Beatles get out of the Hamburg experience? Hours of playing time. Non-stop hours of playing time that forced them to get better. As they grew in skill, they got a rewards from hard working. More performance. More playing time. And yes, more practice.

กฏ 10,000 ชั่วโมงของมัลคอล์ม แกลดเวลล์

มัลคอล์ม แกลดเวลล์ไม่เชื่อว่าการที่คนเรามีเพียงพรสวรรค์อย่างเดียวจะนำเราไปสู่ความสำเร็จของชีวิต สิ่งที่สำคัญจริงๆคือกฏ 10,000 ชั่วโมงแห่งการฝึกฝน เขากล่าวว่า “เราทุกคนสามารถที่จะมีความเชี่ยวชาญในด้านใดด้านหนึ่งได้ หากว่าเราใช้เวลากับมันอย่างต่ำ 10,000 ชั่วโมง” นั่นหมายความว่าคนที่เราเห็นว่าเก่งขั้นเทพในเรื่องใดๆนั้นจะต้องผ่านการฝึกฝนอย่างหนักกว่าหนึ่งหมื่นชั่วโมงในสาขาเฉพาะเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม ทั้งภาษา ดนตรี การเขียนโปรแกรม การวาดรูป คณิตศาสตร์ หรือศาสตร์ด้านอื่นๆ เพียงแค่คุณตั้งใจฝึกอย่างหนัก เน้นย้ำว่าหนักมากและอย่างต่อเนื่อง

ย้อนกลับไปในปี 1960 สมัยที่เดอะบีทเทิลส์ยังเป็นเพียงวงร็อกมัธยมไร้ชื่อเสียงเรียงนามอย่างในปัจจุบันนี้ พวกเขาเดินทางไปเล่นดนตรีที่ผับท้องถิ่นแห่งหนึ่งในเมืองฮัมบูร์ก ประเทศเยอรมนี ค่าแรงก็น้อย ผู้ชมก็ไม่สนใจ แถมต้องเล่นดนตรีกันมากถึง 8 ชั่วโมงต่อวัน 7 วันต่อสัปดาห์ แล้วพวกเขาได้ประสบการณ์อะไรจากการมาเล่นที่นี่อย่างนั้นหรือ? คำตอบคือจำนวนชั่วโมงการขึ้นแสดงสด การถูกบังคับให้ต้องเล่นต่อเนื่องหลายชั่วโมงมันทำให้พวกเขามีฝีมือดีขึ้น พอทักษะสูงขึ้น ผลตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อก็มาถึงมือพวกเขา การแสดงสดมากกว่า จำนวนการเล่นตรีที่มากกว่า และแน่นอนการฝึกซ้อมที่มากกว่าทำให้พวกเขาโด่งดังจนถึงขีดสุด

The Night Watch, 1642, Rembrandt van Rijn, Rijksmuseum, Amsterdam

The Story of Art Begins

I started drawing when I studied in a nursery school like ordinary childhood. I had never enter to the drawing and painting course because (I exactly you know) almost parents wouldn’t like their child grow up to be an artist. My best memory when I was a kid that I was a good cartoonist. I drew in everyday until I had finished my first comic book but unfortunately time brings them to pass. I graduated elementary school with a lots of masterpiece (only me think) of artworks.

จุดเริ่มต้นเรื่องเรา

เราเริ่มหัดวาดรูปตั้งแต่ยังอยู่อนุบาลตามประสาเด็กทั่วไป จะใช้คำว่าหัดก็ดูไม่ถนัดนัก น่าจะเรียกว่ามั่วเองมากกว่า เพราะแทบทุกบ้านไม่มีใครสนับสนุนลูกให้เรียนศิลปะหรอก ก็เริ่มจากการ์ตูนง่ายๆทั้งลอกรูปคนอื่น ออกแบบคาแรคเตอร์ของตัวเอง วาดการ์ตูนเป็นตอนๆรวมเล่ม แต่น่าเสียดายที่ปัจจุบันมันสูญหายไปหมดแล้ว เพื่อนๆก็มักจะชอบให้วาดรูป และก็จดจำเราในฐานะนักวาดรูปที่ฝีมือพอไปวัดไปวาได้ ตอนจบชั้นประถมเราก็สร้างสรรค์ผลงานวาดไว้เยอะมากแล้ว

The Story Has Been Changed

From middle school up to the university I had moved to another place for studying. It was the one of my biggest changes in my life. The new place was the best school of my province but it was not the art school or something related that. I had studied harder at school and then the drawing has gone away from my heart. I had never asked to myself what is my future career. That time I addicted a computer game and a soccer until the end of high school. I tried to enter architecture and decorative arts but I failed that brought change to my life.

จุดผกผันเรื่องเรา

พอถึงชั้นมัธยมเราย้ายโรงเรียนไปไกลบ้านขึ้น แทบจะเรียกได้ว่าเป็นโรงเรียนที่ดีที่สุดของจังหวัดในสมัยนั้นแล้ว เป็นสถานที่เน้นวิชาการ ไม่ใช่โรงเรียนศิลปะ ซึ่งมันส่งผลให้เราไม่สนใจเรียนมากนัก ติดเพื่อน เกมคอมพิวเตอร์ เตะบอล มันจึงเกิดเป็นผลลัพธ์ที่เราก็รู้อยู่แล้วว่าจะเป็นอย่างไร แต่เพราะตอนนั้นยังเด็ก ไม่ค่อยคิดอะไร หรือคิดก็แค่สั้นๆไม่ยาวไกลถึงขั้นมองเห็นอาชีพในอนาคตของตัวเอง แม้ตอนช่วงสอบเอ็นท์ฯจะมีความคิดแวบนึงที่คิดจะเข้าคณะสถาปัตยกรรมหรือออกแบบนิเทศศิลป์ แต่นั้นก็ไม่เพียงพอสำหรับคนที่ไม่เคยติวศิลปะอย่างเด็กคนอื่นในเวลานั้น เราผู้ไร้ซึ่งเข็มทิศนำทางในเวลานั้นก็ต้องพบกับจุดเปลี่ยนของชีวิต

Buzz Lightyear from Toy Story, animation of Pixar. Quote “To Infinity and Beyond” told by him.

To Infinity And Beyond

The drawing and painting were still not come back to my life. I thought my life was blank and went in the wrong way and then university life had come. After I missed an opportunity to study in expected course I didn’t know which way I will go. I decided to study in computer releated field since I knew it was going to make me more money and easier to find a job. I started my first job in IT field and continue as same as in the second job. Like a previously story. Like a same movie film. When my contract had ended up I didn’t know which way i have to go again. Until I had lost in the wrong way again, programmer career.

สู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น

การวาดรูปหรือระบายสียังคงห่างไกลจากชีวิตของเรา ชีวิตช่วงนั้นเราเรียกมันว่าช่วงสูญญากาศ เข็มทิศชีวิตไม่เคยชี้นำเราไปในทางที่ถูกที่ควรเลย และแล้ววัยอุดมศึกษาก็มาเยือน หลังจากที่เราพลาดหวังกับโอกาสในการได้เข้าเรียนคณะที่หวังเอาไว้ ก็ทำให้เราต้องกลับมาคิดทบทวนตัวเองว่าจะเรียนอะไรดี สุดท้ายก็ตัดสินใจเข้าคณะด้านคอมพิวเตอร์ เหตุผลเพราะคิดว่ามันน่าจะหางานง่ายและทำเงินได้มากโข ซึ่งยิ่งสร้างระยะห่างกับศิลปะเพิ่มขึ้นมากไปอีก

หลังจบจากรั้วของมหาวิทยาลัย เราก็ได้งานแรกเร็วกว่าที่คิดเอาไว้ เป็นงานในสาย IT/Network ซึ่งเราก็อยู่กับอาชีพนี้มาจนถึงบริษัทที่สอง เหมือนเรื่องราวก่อนหน้า เหมือนหนังม้วนเดิมที่ฉายซ้ำ ภายหลังจากที่สัญญาจ้างงานของเราจบลง เราผู้ไร้ซึ่งเข็มทิศชีวิตก็ไม่รู้หนทางจะก้าวต่ออีกครั้ง แต่ไม่นานเราก็ค้นพบเส้นทางใหม่ เส้นทางที่พาเราหลงทางไปไกลกว่าเดิม เส้นทางหวานขมแห่งใหม่ที่รอเราอยู่ อาชีพนักพัฒนาแอพพลิเคชั่นมือถือ

Smartphone Is Coming To Town

In 2007, the first generation iPhone was released on the earth. This phone has been changing the mobile phone design. I was the one of people that realized the storm has coming so I had joined to this business. I had self-taught myself to learn programming for one year. After that I had got a job but life hasn’t been a bed of roses. I wasn’t selected by nature like Darwin said in his theory. Again, which way I should go?

สมาร์ทโฟนถือกำเนิด

จากจุดเริ่มต้นในปี 2007 ที่สตีฟ จ็อบส์เปิดตัวไอโฟนเครื่องแรกของโลก มันเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของพัฒนาการโทรศัพท์มือถือ เราซึ่งเป็นหนึ่งในผู้เฝ้าสังเกตการณ์ปรากฏการณ์นี้ ก็สนใจที่จะกระโดดเข้าร่วมธุรกิจอันหอมหวานนี้ ในฐานะของนักพัฒนาการแอพพลิเคชั่นมือถือ แต่เส้นทางของชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไป ชีวิตที่ขาดการเตรียมพร้อมหรือฝึกฝนตามกฏ 10,000 ชั่วโมง มันก็เป็นเรื่องยากที่จะอยู่รอดได้ในวงการนี้ และสุดท้ายเราก็ถูกคัดออกโดยธรรมชาติตามทฤษฎีของชาลส์ ดาร์วิน เป็นอีกครั้งที่เราไม่รู้หนทางของชีวิต

My 10 years drawing

Back To The Future

A few months later after natural selection, one day I thought about my future all the afternoon. I had reconsidered my past life: What was my favourite hobby? What was I good at doing? What could I do? Finally I figured out the drawing, although I didn’t do it the best. I had no more money so I decided to self-taught myself again. I had searched for books, image references, drawing tutorials, etc. from the internet, the most powerful searching tool of today. One day I found interesting drawing career “Concept Artist /Entertainment Designer” that made me know which way I should go, the painter. I already knew life is not all roses but everyone was born risky. I pushed myself back to the programming job for buying a graphics tablet.

เจาะเวลาหาอดีต

บ่ายวันหนึ่งไม่นานหลังจากเราถูกธรรมชาติคัดออก เราก็เริ่มคิดถึงอนาคตของตัวเองตลอดช่วงบ่าย ในวันนั้นเราคิดทบทวนไปถึงอดีตตั้งแต่วัยเด็กว่าอะไรคืองานอดิเรกที่เราชอบสุด สิ่งที่เราทำได้ดีสุด เราทำอะไรเป็นบ้าง ปิ๊งป่อง! คิดออกแล้ว! เราพบว่ามันคือการวาดรูปนี่แหละ เราเองไม่ได้มีฝีมือเก่งขั้นเทพ แต่นี่คือสิ่งที่เราทำได้ดีที่สุดในชีวิตแล้ว ครอบครัวมีส่วนช่วยสนับสนุนเราในช่วงนี้ทางด้านการเงิน เพราะเงินเก็บเราเองมีไม่มากมายนัก เราจึงตัดสินใจศึกษาทุกอย่าง เริ่มต้นใหม่หมดด้วยตัวเอง ผ่านทางอินเตอร์เนตสื่อที่ทรงพลังที่สุดในยุคนี้ ทั้งหนังสือ รูปภาพอ้างอิง สื่อการเรียนการสอนต่างๆทั้งที่ฟรีและเสียเงินเราดูหมด

และแล้วเราก็พบอาชีพวาดที่น่าสนใจนั่นคือ ศิลปินภาพมโนคติ/นักออกแบบเพื่ออุตสาหกรรมบันเทิง เป็นอาชีพที่ออกแบบฉากและตัวละครต้นแบบให้กับภาพยนตร์ เกมคอมพิวเตอร์ อนิเมชั่นเป็นต้น เราตอบตัวเองว่านี่แหละคือเส้นทางที่เราจะไปต่อ “นักระบายสี”

จากบทเรียนชีวิตที่ผ่านๆมาเรารับรู้แล้วว่าเส้นทางชีวิตไม่ได้ถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่ทุกคนล้วนเกิดมาพร้อมกับความเสี่ยง เราจะลุยกับมันซักตั้ง งานสายนี้จำเป็นต้องใช้เมาส์ปากกาซึ่งเราเองยังไม่มี นั่นจึงทำให้เราพาตัวเองกลับไปสู่งานเขียนโปรแกรมอีกครั้ง

My best artworks from 12 months in 2014

Practice, Practice, Practice

Now I’m learning and practice painting more. I don’t know I will succeed on this job or not but at least I knew I love it. At the moment if someone asks me “Are you enjoying your current job?”, I will answer him or her “No, I hate fucking up Monday.”. Even though 7 working days per week I don’t call it working but I call it “happy” like one of my character design; Shappy a happy shark. So let’s get started to collect 10,000 hours of practice for pursue your dream job.

ฝึกซ้อม, ฝึกซ้อม, ฝึกซ้อม

ตอนนี้เรากำลังเรียนรู้และฝึกซ้อมการวาดและระบายสีได้มากขึ้นในรูปแบบดิจิตอล แต่ในอนาคตจะหัดสีน้ำมัน/สีอะคริลิคเพิ่มด้วย เราไม่รู้หรอกว่าคราวนี้เราจะไปรอดหรือถูกคัดออกโดยธรรมชาติอีกครั้ง เรารู้แค่เรารักมันและอยากทำ ถ้ามีใครมาถามเราในตอนนี้ว่า “คุณมีความสุขดีไหมกับงานของคุณ” เราอยากตอบว่า “ใช่” มากกว่าจะตอบกลับไปว่า “ไม่ว่ะ! เราแม่งโคตรเกลียดเช้าวันจันทร์ที่ต้องไปทำงานเลย”

งานมั่นคงคืออะไร ชีวิตที่มั่นคงคืออะไร ของแบบนั้นมันไม่มีอยู่จริงหรอก เราแค่ต้องก้าวต่อไปอย่าท้อถอย แม้จะล้มเหลวก็ลุกขึ้นมาใหม่ให้ได้ จงเลิกกล่าวโทษโชคชะตา แม้มันจะมีส่วนอยู่บ้าง แต่เราเองก็ต้องพยายามต่อไป ถึงแม้เราจะต้องทำงาน 7 วันต่อสัปดาห์ แต่ถ้ามันเป็นงานที่เราใส่ใจลงไปทำ เราจะไม่เรียกมันว่างาน เราจะเรียกมันว่าความสุข เหมือนตัวการ์ตูนตัวหนึ่งที่เราสร้างไว้ ปลาฉลามที่มีความสุขมากที่สุดในโลก “แชปปี้” เพราะงั้นเรามาเริ่มเก็บสะสม 10,000 ชั่วโมงแห่งการฝึกฝนกันเถอะ เพื่อเมื่อถึงวันที่โอกาสมา เราจะได้คว้างานในฝันนั้นไว้ได้

Shappy a happy shark and his girlfriend Marnie, LINE Sticker, LINE Store