Մայրական աղոթքը փրկեց որդու կյանքը

Մեկ ձեռքը լվանում է ձեռք, երկու ձեռքը լվանում է երես։ Մարդու ձեռքերը կարելի է համարել երկու մտերիմ ընկեր։ Ընկերներ ովքեր զգում են միմյանց, օգնում դժվարության պահին։ Տիկին Արմենուհին իր երկու տղաներին՝ Արարատին ու Սիմոնին համարում էր իր ձեռքերը ։

1992 թիվ, հունվար, տիկին Արմենուհին նստած էր պատուհանի մոտ։ Նա հետևում էր ճանապարհի անցուդարձին ու աղոթում․ <<Տեր իմ Աստված պահպանիր տղաներիս և ամուսնուս, թող վոր նրանք ողջ ու առողջ վերադառնան կռվից , թե ինչ որ բան պիտի պատահի նրանց, թող ինձ պատահի>> և հենց այդ պահին ներս մտավ համգյուղացիներից մեկը։ Նա ասաց․Արոն․․․․ ու լռեց։ Տիկին Արմենուհին քարացավ տեղում, հետո պարզվեց որ նա ձախ ձեռքից պարարիչ է ստացել։

Արոն, ով ցավոք սրտի զոհվել էր համագյուղացիներից էր, իսկ տիկին Արմենուհու տղան ողջ էր, ճիշտ է նա վիրավորվել էր սրտի կողքից, բայց Աստված պահպանեց նրա կյանքը։

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.