“Yakın bir tanıdığımız ortalama 40 lı yaşlarında kanser sebebiyle vefat etti, vefatından sonra salon koltuklarinin altinda yillarca kiyamadigi icin kullanmadigi ozel yapim porselen yemek tabakları vardı. Gel zaman git zaman, eşi başka bir hanımla evlendi, bir gün bir ziyarette o porselen tabakların günlük tabak takımı olarak kullanıldığını gördüm”
Bana bu anısını anlattığından beri halam aldığım ayakkabıyı aynı gün, en güzel elbiselerimi en sevdiklerimin yanında giydim. Yeni aldığım parfümleri aynamın önüne koydum her gün sıkıyorum.. Demem o ki nacizane, ömür bir kelebeğin kanat çırpışı kadar ve muhtemelen sonsuzlukta pille çalışan elektronik aletler, güzel kokan parfümler yok.. kıyamadığınız her dünyevi eşya bir gün bir yerde birileri tarafından kullanılacak. Bu da benim ifade şeklim umarım faydalı olur Sevgiyle..
