Neden tanrıya inanamıyorum
Uzay Kalemdar
2K93

Bir de şöyle bir durum var, “Kimse aslında dinlere inanmıyor” başlığı altına girebilir. İnanç ya da inanmak dediğimiz şey, doğruluğu belli olmayan bir şeyi doğruymuş gibi kabul etme durumudur. Birey, inanıyorum diyebilmek için önce o şeyin kesin olmayabileceğini kabul etmek zorundadır. Yani agnostisizm bir inanç değil, her aklı başında bireyin kabul etmesi gereken bir durumdur. Hatta ateizm diye de bir şey yoktur, bu tamamen dindarların, yani asıl anormal insanların, gücü elinde bulundurmasıyla diğer insanları fişlemesidir. Konuya dönecek olursak, çevremize baktığımızda kimse ama kimse, yani eğitimli insanlar da dahil, “Ben tanrının olmama ihtimalini kabul ediyorum ama inanmayı yeğliyorum.” demez, hatta “Ya gerçekse?” bile diyerek bunu dolaylı olarak söyler ama direkt asla söylemez. Şimdi şöyle bir paradoks daha var gibi geldi bana: Çevremizdeki insanlar için inançları bir inanç değildir; onlar bunu tartışılmaz gerçekler olarak görürken nasıl bir inançtan bahsedebiliriz? Yoksa inanç bu mudur? Gerçi o ilk aşamayı, yani inançların “doğruluğu muamma olan” şeyler olduğunu kabul etmenin devamı dinden çıkmaktır ama, öyle yani…

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Hüseyin Güngör’s story.