Κυνηγώντας τους ανεμόμυλους του διεθνούς εμπορίου

Συνθήκες σύναψης και περιεχόμενο των διακρατικών συμφωνιών εμπορίου μεταξύ Ε.Ε., Η.Π.Α. και Καναδά, πιο συγκεκριμένα τις TTIP, CETA και TISA.

.

Είναι προφανές ότι όλες αυτές οι συμφωνίες που θ’ασχοληθούμε είναι διμερείς, γιατί, από τη μια πλευρά είναι η Ε.Ε. και από την άλλη είναι μια ομοσπονδιακή χώρα ή ένα κράτος ή περισσότερα κράτη — όπως στην περίπτωση της TISA — όμως, όλα αυτά ξεκινάνε στην πραγματικότητα από μια αδυναμία του Π.Ο.Ε.(Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου)να παίξει ένα ουσιαστικό ρόλο στο διεθνές εμπόριο. Συνεπώς, έχουμε οδηγηθεί σε επιμέρους συμφωνίες, όπου το ένα μέρος είναι η Ε.Ε. και το άλλο είναι αντίστοιχα ένα κράτος ή μια ομάδα κρατών κ.λπ..

Τις διαπραγματεύσεις από την πλευρά της Ευρώπης τις διεξάγει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Παίρνει την εντολή και αρχίζει μια ιστορία διαπραγματεύσεων. Μέχρι ένα σημείο ενημερώνει τα κράτη μέλη, τις αντιπροσωπείες, τις τεχνικές ομάδες, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται. Από κάποιο σημείο, όμως, και πέρα κατά κάποιον τρόπο- και πρέπει να το αναφέρουμε αυτονομείται και σε αυτό, που ονομάζουμε τελική κατάληξη του κειμένου εισέρχονται και θέματα, τα οποία δεν είχαν συζητηθεί, όπως θα έπρεπε νωρίτερα ή που συζητήθηκαν με ένα τρόπο ενδεχομένως ακόμη και παραπλανητικό. Έτσι, μερικές φορές « κλείνουν» οι συζητήσεις άκαιρα ή και χωρίς ακόμα να έχουν τεθεί όλα τα ερωτήματα, τα οποία υπάρχουν.

Η πρωτοφανής μυστικότητα με την οποία διενεργούνται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών, καθώς και οι λιγοστές πληροφορίες σχετικά με το περιεχόμενο των συμφωνιών έκαναν επιτακτική την ανάγκη για τη δημιουργία μιας ad hoc κοινοβουλευτικής επιτροπής(Εναρκτήρια συνεδρίαση 1/08/2016).
Εδώ και δύο χρόνια γίνονται διαπραγματεύσεις με τέτοια μυστικότητα και με τέτοια αδιαφάνεια, τέτοια έλλειψη συμμετοχής θεσμών και φορέων που δεν περιλαμβάνει ακόμα και εκλεγμένους εκπροσώπους των λαών κάθε χώρας, δεν συμμετέχει να φανταστείτε ούτε το Συμβούλιο των Υπουργών Γεωργίας και με δυσκολίες πληροφορείται όλα αυτά που αφορούν ιδιαίτερα προϊόντα και ιδιαίτερες δραστηριότητες που συζητιούνται.

Χαρακτηριστικό της μυστικότητας και της διαβάθμισης των διακινούμενων εγγράφων είναι το πιο κάτω: για την ΤΤΙΡ- διεξάγεται η συζήτηση και αυτή την στιγμή αν είχε ολοκληρωθεί ο 14ος γύρος τότε θα βρισκόταν κάτω από τη μέση, σε σχέση με το πλήθος των αντικειμένων τα οποία έχει να καλύψει. Αυτή τη στιγμή, πρέπει γνωρίζετε, υπάρχει ένα «reading room» στο Υπουργείο Εξωτερικών, ένας υπολογιστής και γίνονται αιτήσεις από τις υπηρεσίες από τα πολιτικά κόμματα, για όσους θέλουν δηλαδή να επισκεφθούν αυτό το δωμάτιο, να χρησιμοποιήσουν τον υπολογιστή επί μάξιμουμ ένα δίωρο και να «ανοίξουν» κάθε φορά μόνο ένα κείμενο από τα δεκατρία που εν συνόλω διατίθενται. Πρέπει, όλοι οι υπεύθυνοι, πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες να πάνε να διαβάσουν προσεκτικά τα ντοκουμέντα και να δουν τί περιλαμβάνεται εκεί, να καταλάβουν ποιες είναι οι προσφορές, ποια είναι τα δυνατά, τα αδύναμα στοιχεία, να δουν τί επίπτωση έχουν στα δικά μας πράγματα.

θα έλεγα,σε όχι ικανοποιητικό βαθμό, το Υπουργείο Οικονομικών ΠΙΕΖΕΙ(!!!) να διεξαχθεί, αυτός ο έλεγχος. Δεν το έχει καταφέρει στο βαθμό που θα έπρεπε ούτε ως Υπουργείο, αλλά ούτε και συνολικά. Υπάρχουν, προφανώς δυσκολίες στο να μάθουμε ποιοι πήγαν να επισκεφθούν αυτό το δωμάτιο για να διαβάσουν, να απευθυνθεί(το Υπουργείο)σε αυτούς να τους ρωτήσει, όπως οφείλει ως Υπουργείο, ποια είναι η άποψή τους, ποια είναι τα σχόλιά τους, για να αρχίσουν να συγκροτούν, αν θέλετε και ένα φάσμα αντιδράσεων κ.λ.π., από τον πολιτικό κόσμο, αλλά και από τις υπηρεσίες.
Στα έγγραφα αυτά εντοπίζονται σημεία κλειδιά για την πορεία των διαπραγματεύσεων, όπως για παράδειγμα η άρνηση των Η.Π.Α να μειώσουν τους δασμούς στα μηχανοκίνητα, τα οποία χρησιμοποιούν σαν μοχλό πίεσης καθώς και οι αντιστάσεις της Ε.Ε. για την απελευθέρωση του εμπορίου στα εισαγόμενα χημικά.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ: κράτος και πολίτες κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου!

Στη Διυπουργική Επιτροπή Εξωστρέφειας, στην οποία υπάρχουν Υπουργοί και Γενικοί Γραμματείς, αποφασίστηκε να δημιουργηθεί μια Επιτροπή εσωτερικά, η οποία, ακριβώς, θα συντονίσει όλο αυτό το πράγμα, διότι είναι απολύτως αναγκαίο όλες αυτές οι Διεθνείς Διμερείς Συμφωνίες να παρακολουθούνται. Να συντονίζεται η παρακολούθησή τους πολύ πιο προσεκτικά και πολύ πιο λεπτομερειακά από όσο γινόταν για διάφορους λόγους, και από αδυναμίες και των διοικήσεων, μέχρι σήμερα!!!

Οι TTIP, CETA και TISA είναι σύγχρονες εμπορικές συμφωνίες «νέας γενιάς» που δεν ρυθμίζουν μόνο δασμολογικά θέματα, αλλά αγγίζουν επίσης ζητήματα περιβαλλοντικής πολιτικής, εργασιακών σχέσεων, ενώ δυνητικά μπορούν να επέμβουν στην άσκηση δημόσιας πολιτικής σε επίπεδο του εθνικού κράτους.

Οι παραπάνω συμφωνίες βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια υλοποίησης:

  1. Η εμπορική συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Καναδά, τη CETA να βρίσκεται ένα βήμα πριν την προσωρινή εφαρμογή.
  2. Η TISA, με αντικείμενο την απελευθέρωση της αγοράς των υπηρεσιών την οποία διαπραγματεύονται εκτός από την Ε.Ε. και τις Η.Π.Α. και άλλοι 22 εταίροι, βρίσκεται σε φάση αυξημένης συναίνεσης. Παράλληλα,
  3. οι διαπραγματεύσεις για την TTIP, διμερή εμπορική συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Η.Π.Α., εξελίσσονται με βραδύτερους ρυθμούς χωρίς να προλαβαίνουν το αρχικό χρονοδιάγραμμα που προέβλεπε υπογραφή της συμφωνίας μέχρι το τέλος του 2016. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που ανέλαβε το ρόλο του διαπραγματευτή σε επίπεδο Ε.Ε., χειρίζεται το ζήτημα κατ’ αποκλειστική αρμοδιότητα.

Οι αυξημένες αντιδράσεις τόσο από την κοινωνία των πολιτών, όσο και από πολιτικά πρόσωπα στην Ευρώπη αλλά και στις Η.Π.Α., καθώς και οι εξελίξεις σε επίπεδο Ε.Ε. που ακολούθησαν με αφορμή το βρετανικό δημοψήφισμα, ανέκοψαν προσωρινά την πορεία των διαπραγματεύσεων.

Ειδικότερα, μετά από έντονες πιέσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απεφάνθη ότι η CETA είναι συμφωνία μεικτού χαρακτήρα και ως τέτοια, θα πρέπει να επικυρωθεί από τα Εθνικά Κοινοβούλια.

Παρότι έχουν μονογραφηθεί ή βρίσκονται σε εξέλιξη και άλλες συμφωνίες της Ε.Ε. με τρίτες χώρες και μάλιστα σημαντικές συμφωνίες, η TTIP είναι η μόνη που έχει ανοίξει ένα τεράστιο πεδίο συγκρούσεων, συζητήσεων, αντιπαραθέσεων τουλάχιστον σε επίπεδο Ε.Ε.. Ελάχιστοι είναι αυτοί που βλέπουν με αισιόδοξο μάτι, με ελπίδα τη συγκεκριμένη συμφωνία. Η πλειοψηφία εκφράζει φόβους και ανησυχίες. Γιατί πρόκειται για μια συμφωνία όπου η πολιτική και το εμπόριο συναντιούνται σε ένα Οργανισμό που έχει να διαχειρισθεί έναν πλούτο πάνω από το 45% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος του Πλανήτη και βεβαίως ανθρώπινες ζωές που ξεπερνούν τα 850 εκατομμύρια ανθρώπων. Μάλιστα -ενδεχόμενα- η αυριανή Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, η κυρία Χίλαρι Κλίντον, χαρακτήρισε αυτή τη συμφωνία με όρους στρατιωτικούς, την ονόμασε ένα Οικονομικό ΝΑΤΟ. Με άλλα λόγια η προσπάθεια η οποία γίνεται τώρα με την TTIP είναι ουσιαστικά στο διεθνές εμπόριο, το κέντρο βάρους του να μεταφερθεί ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ε.Ε., βάζοντας στη γωνία τη Ρωσία και την Κίνα και αποκόπτοντας ή προσπαθώντας να αποκόψει αυτές τις δύο οικονομίες από την σχέση και τις συμφωνίες με την Ε.Ε.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι για τον περισσότερο κόσμο, τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα η TTIP ήταν ένας γρίφος, μια επερχόμενη μυστική εμπορική συμφωνία μεταξύ δύο τεράστιων αγορών, Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και Ε.Ε.. Δεν θα υπήρχαν φόβοι, επιφυλάξεις, διαμαρτυρίες, αν γινόταν υπό το φως της ημέρας με όρους δημοκρατικής διαβούλευσης και συμμετοχής των πολιτών και των φορέων από όλες τις πλευρές. Γιατί ποιος θα ήταν αντίθετος για παράδειγμα σε κάτι που ευαγγελίζεται ότι θα άρει δασμούς, δυσκολίες και εμπόδια ανάμεσα στις δύο αγορές.

Ποιος θα ήταν αντίθετος αν πραγματικά δημιουργούσε θέσεις εργασίας που θα έφερναν πλούτο πάνω από τα 500 δις. Ποιοι είναι οι γενικότεροι προβληματισμοί;

Πολλοί.

Μεγαλύτερος είναι,όμως, ότι αυτή η συμφωνία θα χρησιμοποιείται σε όλες τις επόμενες ως οδηγός!!! Αυτό σημαίνει ότι όλες οι εκπτώσεις που θα υπάρξουν και θα είναι πολλές, αφού ο συμβαλλόμενος είναι πολύ ισχυρός, θα είναι τα σημεία αναφοράς των επομένων συμφωνιών.

Οι προδιαγραφές για τα εμπορεύματα γίνονται ενιαίες για τις ΗΠΑ και την Ε.Ε., πράγμα που προκαλεί ανησυχίες ειδικά για τα τρόφιμα καθώς οι ΗΠΑ τηρούν χαμηλότερα στάνταρς ειδικά σε ό,τι αφορά τη χρήση των φυτοφαρμάκων αλλά και των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων.

  • Στην Ε.Ε. μία εταιρεία πρέπει η ίδια να αποδείξει πως ένα προϊόν της είναι ασφαλές για να κυκλοφορήσει στην αγορά.
  • Στις ΗΠΑ Αμερικής συμβαίνει το ανάποδο. Το κράτος πρέπει να αποδείξει πως το προϊόν είναι επικίνδυνο για να μπορέσει να το αποσύρει από την αγορά. Μέσω της εναρμόνισης των κανονισμών για την ασφάλεια των τροφίμων τα πρότυπα ασφαλείας των τροφίμων μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών τελικά θα μειωθούν προς την κατεύθυνση των επιπέδων των ΗΠΑ της Αμερικής. Με αυτόν τον τρόπο καταλαβαίνετε ότι κινδυνεύουν να αρθούν οι περιορισμοί που έχει επιβάλλει η Ε.Ε. για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, τα φυτοφάρμακα και τις ορμόνες βοδινού κρέατος.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό γιατί αφορά μεγάλο κομμάτι της διατροφής στην Ευρώπη.

Κατοχυρώνεται με τη συμφωνία η δυνατότητα μια εταιρείας να μηνύει ένα κράτος όταν θεωρεί πως αυτό δε μπορεί να υπηρετήσει και να τηρήσει τους όρους της συμφωνίας και αυτές οι αγωγές θα εξετάζονται από ειδικά δικαστήρια όχι κρατικά! Τα δικαστήρια αυτά στην περίπτωση που κάνουν δεκτή την αγωγή θα καλούν τα κράτη μέλη να αποζημιώνουν τις εταιρείες, δηλαδή όταν λέμε κράτη μέλη εννοούμε τους φορολογουμένους των κρατών μελών να αποζημιώνουν τις συγκεκριμένες εταιρείες. Βέβαια υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες στον νομικό κόσμο, σχετικά με τη νομιμότητα αυτής της επίλυσης διαφορών μέσα από προσφυγές που θα κάνουν ιδιώτες, ιδιωτικές εταιρείες κρατών και την δημιουργία Ειδικών Δικαστηρίων Διαιτησίας, οι οποίες θα λύνουν αυτές τις διαφορές.

Οι αμφιβολίες σχετίζονται και με τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, δηλαδή με την περιθωριοποίηση του ρόλου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σε σχέση με αυτές τις προσφυγές και τις αποφάσεις, οι οποίες θα είναι δεσμευτικές για τα εθνικά κράτη και με τον τρόπο που αυτή η διαδικασία υποσκάπτει την ενότητα του Ευρωπαϊκού Δικαίου.

Η πιο πάνω δυνατότητα των πολυεθνικών να εγείρουν αγωγές κατά κρατών έχει την ονομασία ISDS, και είναι από τα πιο σημαντικά ζητήματα της TTIP. Θίγει ζητήματα δημοκρατίας, ζητήματα της ιδιωτικής δικαιοσύνης των προσωπικών δεδομένων. Όπως το λέει και ο τίτλος του είναι «μηχανισμός διευθέτησης διεκδικήσεων μεταξύ κρατών και εταιριών» και μόνο από αυτό το γεγονός, φαίνεται καθαρά πόσο άνιση είναι η διαδικασία και μόνο για αυτό δεν πρέπει να ψηφιστεί καν. Θεωρείται ως ο «Δούρειος Ίππος» για την πλήρη κατάλυση των εθνικών κυριαρχιών.

Με τις συμφωνίες συνολικά (CETA και TTIP), καταργείται όλο το αξιακό σύστημα της Ευρώπης, της Ε.Ε. Καταργείται η οικογενειακή γεωργία, διότι καταλαβαίνουμε, είναι σαφές, ότι όταν θα έρθουν οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες δεν θα μπορέσει να έχει καμία ελπίδα να διασωθεί καμιά μικρή οικογενειακής μορφής γεωργία.
 Αυτές οι συμφωνίες που οδηγούν στη βάρβαρη παγκοσμιοποίηση είναι αντίθετες στις οικολογικές αρχές και αξίες, που είναι οι τοπικές οικονομίες, η διατροφική αυτάρκεια και χωρών, αλλά και περιοχών, η μείωση του κόστους μεταφοράς προϊόντος — και του ενεργειακού κόστους — γιατί, όσο αυξάνονται αυτές οι συμφωνίες και η πλήρης απελευθέρωση, έχουμε μεγαλύτερες ποσότητες προϊόντων που μεταφέρονται από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη και επομένως, έχουμε ενεργειακό κόστος και κατανάλωση καυσίμων που επιβαρύνουν το κλίμα.

Οδηγούν σε ανισόρροπες οικονομίες, εξειδικευμένες οικονομίες, καθεμία με τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, αλλά δεν είναι βιώσιμες οικονομίες. Βεβαίως, έχουμε και ζητήματα δημοκρατίας και άλλων πολιτικών εν γένει που δεν ευνοούν τους λαούς. Έτσι λοιπόν, ενώ μπορεί από μια οπτική το συνολικό οικονομικό αποτέλεσμα, το παγκόσμιο Α.Ε.Π. να έχει μια αύξηση, δεν θα έχουμε αύξηση στα ζητήματα της βιωσιμότητας.

Ειπώθηκε ότι αυτές οι Συμφωνίες δεν ωφελούν μόνο τις πολυεθνικές, αλλά ωφελούν ίσως και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Υπάρχει πολύ μεγάλη αντίρρηση και επιφύλαξη σ΄ αυτό, γιατί και ο τρόπος που προσπαθούν να περάσουν αυτές τις συμφωνίες φαίνεται ότι δεν είναι για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και μάλιστα κρατών σαν την Ελλάδα ή τις άλλες μικρές χώρες της Ευρώπης.

Είναι ένα σχέδιο των ΗΠΑ και των χωρών με μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες να ολοκληρώσουν την κυριαρχία τους. Αφαιρούν από τις χώρες κράτη οποιαδήποτε άμυνα προστασίας των μικρών, μεσαίων και μεγάλων εθνικής κλίμακας επιχειρήσεων. Είναι σχέδιο με παγκόσμιες διαστάσεις του νεοφιλελευθερισμού σε βάρος τοπικών οικονομιών και μικρών επιχειρήσεων. Η Ε.Ε. δυστυχώς, παίζει σ΄ αυτό το παιχνίδι και θα πρέπει να ξαναδούμε κριτικά την πορεία αυτή της Ε.Ε..

Η συμφωνία θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή για το περιβάλλον και το κλίμα αν μειώσει, τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς της Ε.Ε. στα επίπεδα των ΗΠΑ της Αμερικής επιτρέποντας μια αμερικανικού τύπου ανάπτυξη στην Ευρώπη. Στον τομέα της άρσης των κανονισμών που σχετίζονται με το περιβάλλον, τη διατροφική ασφάλεια και τη δημόσια υγεία τα εφιαλτικά παραδείγματα είναι πολλά.

Παράδειγμα:στον τομέα των τροφίμων, στις ΗΠΑ, το 70% έχουν επιμολυνθεί ή είναι μεταλλαγμένα ενώ στο μοσχαρίσιο κρέας το 90% περιέχει ορμόνες και αντιβιοτικά. Η σχετική νομοθεσία στην Ε.Ε. έως σήμερα έχει αντεπεξέλθει ικανοποιητικά, ως προς την προστασία της δημόσιας υγείας, όχι τέλεια βέβαια γιατί κατά καιρούς έχουν υπάρξει διατροφικά σκάνδαλα.

Η εφαρμογή της συμφωνίας αποτελεί επίσης κίνδυνο για την ατμόσφαιρα και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Κατά τους υπολογισμούς των διαπραγματευτών η συμφωνία θα επιβαρύνει την ατμόσφαιρα με 11 επιπλέον τόνους διοξειδίου του άνθρακα τη στιγμή που υπάρχουν δεσμεύσεις μέσα από τη συμφωνία του Κιότο για μείωση των εκπομπών.

Καταργούνται επίσης οι περιορισμοί που αφορούν στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς τη χρήση φυτοφαρμάκων και τη διάθεση βοδινού κρέατος με ορμόνες και αυξητικές ουσίες.

Τι σημαίνει για την Ελλάδα και την Ε.Ε. η συγκεκριμένη Συμφωνία;

Εκτός από την εισβολή των μεταλλαγμένων, στην Ελλάδα θα είναι ξεκάθαρη η απόλυτη επικράτηση των πολυεθνικών έναντι των μικρότερων παραγωγών, ενώ υπάρχουν βάσιμες ανησυχίες για την τύχη των προϊόντων ονομασίας προέλευσης(ΠΟΠ), των γεωγραφικών ενδείξεων. Αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα που έχουμε συνδυάζοντας το μικρό αγροτικό κλήρο, τους μικρούς παραγωγούς, με τα προϊόντα ποιότητας γεωγραφικών ενδείξεων είναι αυτό που κυρίως θα πληγεί από τη συγκεκριμένη Συμφωνία.

Στα προστατευόμενα προϊόντα εντάσσονται στην πρόταση για τη Συμφωνία μόνο 201, από αυτά, 20 είναι ελληνικά από το 105 που έχουμε. Περιλαμβάνονται στην πρόταση προϊόντα μας όντως η φέτα, η γραβιέρα Κρήτης, η μάστιγα Χίου κ.λ.π. Δεν γίνεται καμία αναφορά στα αλκοολούχα ποτά και στα κρασιά.

Εκπρόσωποι από όλες τις περιφέρειες της Ευρώπης σε μια γενική συνέλευση του ευρωπαϊκού δικτύου — υπάρχει ένα ευρωπαϊκό δίκτυο προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων γνωστό ως AREPO- εξέφρασαν όλοι τις αντιδράσεις τους σχετικά με την αδυναμία να συμπεριληφθούν όλες οι γεωγραφικές ενδείξεις στη συγκεκριμένη Συμφωνία.

Επίσης θα υπάρξουν τρομακτικές ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις! Δεν θα μείνει τίποτε όρθιο στα εργασιακά δικαιώματα, αφού θα οδηγηθούμε στην εργασιακή ζούγκλα των ΗΠΑ. Η επίκληση ότι θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας είναι χίμαιρα γιατί τι θέσεις εργασίας θα είναι αυτές; Με ένα πάρα πολύ φθηνό και χωρίς καμία προστασία εργατικό δυναμικό.

Ένα άλλο στοιχείο, που είναι αναμφισβήτητο, είναι ότι θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο οι κοινωνικές ανισότητες και θα έχουμε μια ραγδαία επιδείνωση της θέσης της λαϊκής οικογένειας, από όλες τις πλευρές. Εννοώντας στο θέμα της διατροφής,το θέμα της υγείας ή τα ζητήματα του περιβάλλοντος, αλλά και της παιδείας.
Έτσι, λοιπόν, φαίνεται ότι αυτές οι Συμφωνίες δεν θα ωφελήσουν τελικά ούτε τον πλανήτη, ούτε το περιβάλλον, αλλά ούτε τους λαούς των μικρών, μεσαίων χωρών, ίσως ούτε των μεγάλων χωρών, γιατί ευνοεί αυτές τις χώρες με μαζική βιομηχανική παραγωγή.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ το “πακέτο” των συμφωνιών:

  • Απειλεί την εγχώρια αγροτική παραγωγή και τους μικρούς παραγωγούς.
  • Απειλεί τα προϊόντα ονομαστικής προέλευσης ΠΟΠ.
  • Απειλεί την κυριαρχία των κρατών, διότι σημαίνει μεταφορά εξουσίας από τα κράτη σε εταιρείες.
  • Απειλεί τη δημοκρατία, διότι πολίτες και κυβερνήσεις δεν μπορούν να αλλάξουν τα συμφωνηθέντα για τα οποία έχουν δεσμευτεί τα κράτη της Ε.Ε..
  • Απειλεί την υγεία των πολιτών, γιατί απορυθμίζονται οι ευρωπαϊκές προδιαγραφές παραγωγής και ελέγχου για τα αγροτικά προϊόντα, μεταλλαγμένα, επεξεργασμένα με επικίνδυνες χημικές μεθόδους κ.λπ..
  • Δημιουργεί παράλληλη δικαιοσύνη, διότι οι πολυεθνικές εταιρείες δεν μπορούν να μη μηνύσουν τα κράτη για πρόκληση ζημιών και να ζητούν αποζημιώσεις αν θεωρούν ότι παρεμποδίζεται η ελευθερία διακίνησης και ανταγωνισμού που κατοχυρώνεται από τη Συμφωνία TTIP.
  • Απειλεί το περιβάλλον με την εισαγωγή μεταλλαγμένων σπόρων.
  • Απειλεί το κλίμα.
  • Απειλεί τις εργασιακές σχέσεις.
  • Απειλεί τελικά νομίζω και θέσεις εργασίας. Αυτή η συγκέντρωση κεφαλαίου την αποτελεσματικότητα της εργασίας θα ενισχύσει και όχι την ίδια την εργασία.

Τι έχει γίνει μέχρι σήμερα;

Τον Ιούλιο του 2013 ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις. Μέχρι σήμερα έχουν λάβει χώρα 13 γύροι διαπραγματεύσεων, ενώ αυτή την ώρα βρίσκεται σε εξέλιξη ο 14ος. Πρόθεση της Ε.Ε. είναι να κλείσουν οι διαπραγματεύσεις, μέχρι το τέλος του 2016. Υπάρχουν, θέσεις από πλευράς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που έχουν διαμορφωθεί, που θέλουν να καλύπτουν ειδικά τις γεωγραφικές ενδείξεις στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής προστασίας, αλλά:

  • άλλος είναι ο στόχος της συμφωνίας,
  • άλλα μπαίνουν στη συζήτηση και
  • άλλα αποδέχονται οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Για παράδειγμα, οι οίνοι και τα αλκοολούχα ποτά, δεν αναφέρονται στη συμφωνία. Βεβαίως, έχει καταθέσει εκ των υστέρων πρόσθετη πράξη η Ε.Ε.. Υπάρχουν, όμως, πολλές δυσκολίες διότι η αμερικανική βιομηχανία οίνων δεν το αντιμετωπίζει θετικά.

Όσον αφορά δε την προστασία των ΠΟΠ, παρότι έχουμε καταθέσει την πρότασή μας για τις 20 γεωγραφικές ενδείξεις — μάλιστα επικαλούμενοι ένα πλαίσιο αμοιβαίας αναγνώρισης, να υποχωρήσουμε εμείς κάπου για να υπάρχει μια συνεννόηση- έχει δημιουργηθεί στις Ηνωμένες πολιτείες ένα ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα σχετικά με την αναγνώριση και προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων συμπεριλαμβανομένης και της φέτας.

Είναι σαφώς προσανατολισμένοι στην κατοχύρωση των εμπορικών σημάτων.

Αυτοί, πριν την υπογραφή και πριν οποιαδήποτε συζήτηση, δυστυχώς, έχουν κατοχυρώσει εμπορικά σήματα ιδιαίτερα σε προϊόντα που δίνουμε εμείς ένα μεγάλο βάρος και τα βρίσκουμε μπροστά μας. Αμφισβητούν τον κατάλογο που έχει κατατεθεί και βεβαίως, από εκεί και πέρα, μένει ιδιαίτερα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με βάση όλο αυτό το κλίμα που υπάρχει, να δώσει τη μεγάλη μάχη.

Πως απαντούν όμως οι λαοί;

  • Αξίζει να αναφέρω την κορυφαία διαδήλωση στο Βερολίνο, που άλλαξε πολλά δεδομένα, στις 10 Οκτωβρίου 2015, όπου συμμετείχαν 150.000 άνθρωποι.
  • Από εκεί και μετά μεταστρέφεται το κλίμα και στην Ελλάδα και έχουμε σημαντικές παρεμβάσεις και αποφάσεις.
  • Έχουμε πρόσφατα αποφάσεις κατά της ΤΤΙΡ και της CETA από την ΑΔΕΔΥ, τη ΓΣΕΕ και την ΚΕΔΕ.
  • Περισσότεροι από 32 δήμοι έχουν πάρει αποφάσεις για ελεύθερες ζώνες και κάθε μέρα αυξάνει ο αριθμός τους και εκτιμούμε ότι γύρω στον Οκτώβριο θα έχουν ξεπεράσει τους 50.
  • Έχουν πάρει αποφάσεις δύο περιφέρειες,
  • Στην Ευρώπη 1.850 δήμοι έχουν πάρει αποφάσεις για ελεύθερες ζώνες μεταξύ των οποίων μεγάλες πόλεις, όπως η Βαρκελώνη, η Μαδρίτη, η Βιέννη, το Παρίσι και η Οξφόρδη και
  • αναμένεται να γίνει η δεύτερη συνάντηση των δήμων με ελεύθερες ζώνες στη Γαλλία. Η πρώτη έγινε στη Βαρκελώνη.
  • Έχουν γίνει περισσότερες από 100 εκδηλώσεις στην Ελλάδα
  • προηγούμενη έγινε στους Γαργαλιάνους και η επόμενη θα γίνει στην Αίγινα και στη Χαλκίδα
  • υπάρχει η άποψη ότι ο κόσμος δεν ενημερώνεται. Είναι γεγονός ότι δεν ενημερώνεται όσο πρέπει. Άλλωστε δεν αποτέλεσε η ΤΤΙΡ θέμα στις προεκλογικές συγκεντρώσεις στις προηγούμενες εκλογές.
  • Τέλος, την 6η Σεπτεμβρίου διοργανώθηκε εκδήλωση για τις δύο συμφωνίες, που διοργάνωσαν οι Ευρωβουλευτές της Αριστεράς, των Πρασίνων και των Σοσιαλιστών Δημοκρατών στο Ευρωκοινοβούλιο, με σύνθημα «οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος»

ΠΗΓΗ: Βουλή των Ελλήνων

Show your support

Clapping shows how much you appreciated ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΡΜΠΑΣ’s story.