เราผ่านปี 2017 มาได้ยังไง ?

“ต้องขอบอกก่อนนะว่านี่คือการเขียน Blog Story ครั้งแรกของเรา จากที่ได้รับการแนะนำมาจาก ฟายฝ้ายฟรุ้งฟริ้ง ว่าให้ลองเขียนดู มันมีประโยชน์ในหลายๆด้าน เราก็เลยลองดู ”

มาเริ่มกันดีกว่า

ในปี 2017 ที่ผ่านมา ทำให้เราโตขึ้นจากเดิมเป็นอย่างมาก เนื่องจากเราได้เจอเรื่องที่ทำให้ลำบากใจตลอดเกือบทั้งปี พร้อมกับมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้นกว่าเดิม แต่ไม่ใช่ว่าจะเจอแต่เรื่องที่ไม่ดีนะ เรื่องดีๆมันก็มีอยู่ มาดูกันดีกว่าว่าในปี 2017 เราผ่านอะไรมาบ้าง☺

ในปี 2017 เราได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาฟุตบอลและฟุตซอล ถึง 3 งานกันเลยทีเดียว

  • งานแรก เป็นงานที่ทางคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีจัดทำขึ้น นั้นก็คือ “ SIT Festival 2016 ” ถึงชื่องานจะเป็นปี 2016 แต่งานถูกจัดขึ้นในต้นปี 2017 นั้นเอง ซึ่งงานนี้เราได้รับ รางวัลชนะเลิศ จากการแข่งขันฟุตซอล มันแน่อยู่แล้วอ่ะ
  • งานต่อมา เป็นงาน “ กีฬาสานสัมพันธ์ไอที 3 พระจอมฯ ครั้งที่ 14 หรือ IT3K ” เป็นงานที่ต่อจากงานที่แล้วเลย งานนี้เราก็ได้รับ รางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 2 กลับมา หรือที่ 3 นั้นแหละ แข่ง 3 ทีมพอดีเลย 5555
  • งานสุดท้าย คืองาน “ IT Relationship ” เป็นงานที่รุ่นพี่ศิษย์เก่า IT KMUTT จัดทำขึ้น เพื่อเป็นการกระชับมิตรระหว่าง IT แต่ละรุ่น ซึ่งมีทีมเข้าแข่งถึง 7 ทีม และเราได้รับ รางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 2 มา ถือว่าใช้ได้ในปีแรก อิอิ

ปี 2017 นี้ถือว่าเป็นปีที่ได้ลองทำอะไรใหม่ๆ และหนึ่งในนั้นคือการเป็น ผู้นำเชียร์ ตอนแรกก็ไม่เข้าใจหรอกครับ ว่ามันคืออะไร และไม่คิดเลยว่าจะมาเป็น แต่ช่วงนั้นมีพี่ๆจากผู้นำเชียร์มาขอความช่วยเหลือ เนื่องจากผู้นำเชียร์ในตอนนั้นขาดคนอยู่พอสมควร “โอเค ลองดูก็ได้ ” เป็นคำพูดที่ผมได้ตอบกลับพี่ๆพวกนั้นไป ไม่น่าเชื่อว่าคำพูดนั้นมันจะพลิกทุกเรื่องในชีวิตที่แสนธรรมดาที่เคยเกิดขึ้นในทุกๆปีเลย

ไม่ว่าจะเป็นการแบ่งเวลาในการซ้อม ในการเรียน ปกติเราเป็นคนไม่ค่อยรีบทำการบ้านหรอกครับ ถ้าไม่ถึง deadline จริงๆ แต่พอมาเป็นผู้นำเชียร์เท่านั้นแหละ เราต้องรีบทำการบ้านให้เสร็จและรีบส่ง จะได้มีเวลาพักผ่อน แน่นอนเวลาว่างเราจะหายไปในทันที แถมมีเรื่องดราม่าเข้ามาได้ทุกวัน ทั้งเรื่องการซ้อมสภาพร่างกาย วันเวลาที่คอยกดดันเราตลอด เราโคตรอยากออกจากตรงนั้นมากเลย แต่ก็เห็นเพื่อนๆที่ตั้งใจ เห็นพี่ๆที่เหนื่อยกับพวกเรา มันทำให้เราทิ้งไปไม่ได้

และในที่สุดเราก็ได้รับ รางวัลชนะเลิศการแข่งขันผู้นำเชียร์ จากงาน “ กีฬาสานสัมพันธ์ไอที 3 พระจอมฯ ครั้งที่ 14 หรือ IT3K ” ซึ่งเป็นรางวัลที่พวกเราภูมิใจเป็นอย่างมาก ถือว่าคุ้มค่าต่อการเสียสละ เข้าใจคำคมของตระกูล witwicky จากภาพยนต์เรื่อง transformers ที่กล่าวไว้ว่า “ ไม่เสียสละ ชัยชนะไม่เกิด ” เลยทีเดียว

หลายคนอาจจะคิดว่าการเป็นผู้นำเชียร์นั้นยาก ซ้อมหนัก กลัวเหนื่อยบ้าง กลัวเสียการเรียนบ้าง เราอยากจะบอกว่ากับคนพวกนั้นว่า “ลองดูหรือยังครับ” ใช่ครับ มันเหนื่อยมาก ซ้อมหนักจริง แต่สิ่งที่ได้ไม่ใช้แค่ท่าเต้น แต่มันคือ มิตรภาพที่ครอบครัว SIT Cheerleader มอบให้เรา มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว SIT Cheerleader กันนะครับ ขายของนิดนึง อุอิ ☺

Project INT203 Database I และ Project INT106 Web Technology
Project INT102 Computer Programing I

ในปี 2017 เราได้ทำโปรเจคถึง 3 ตัว แต่เป็นแค่โปรเจคเล็กๆ ที่เป็นโปรเจคจบรายวิชานั้นๆ แต่ก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากการทำโปรเจค

  • โปรเจคแรก เป็นของวิชา INT102 Computer Programing I หรือ JAVA นั้นแหละ ซึ่งเปรียบเสมือนโปรเจคจบปี 1 เลยก็ว่าได้ เพราะต้องใช้เวลาทำแทบทั้งเทอม โปรเจคนี้ก็ได้มาทำงานกับเพื่อนร่วมเซคที่ทางอาจารย์ได้สุ่มไว้แล้วและต้องทำงานร่วมกับพี่ๆปี 3 อีกด้วย โปรเจคนี้ได้เรียนรู้ภาษาใหม่ที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อนนั้นก็คือ JSP หรือ Web Programming ซึ่งพี่ๆปี 3 จะคอยช่วยพวกเราในการสอนและทำโปรเจคไปพร้อมๆกัน ชื่อโปรเจคของเราก็คือ “Just-Assign-Task” เป็นเว็บที่เป็นตัวกลางระหว่างอาจารย์และนักศึกษา คล้ายๆ Google Classroom นั้นแหละ โปรเจคนี้ก็ผ่านไปด้วยดี และได้เกรดที่เราพอใจ
  • โปรเจคต่อมา เป็นของวิชา INT106 Web Technology เป็นโปรเจคเล็กๆ เพื่อเป็นคะแนนให้รายวิชานี้ แต่มันหนักตรงที่ อาจารย์มาสั่งเอาช่วงหลังสอบไฟนอล และให้ส่งภายในไม่กี่วันต่อจากนั้น เห้ออ จริงๆเลยอาจารย์ แต่โชคดีที่เราชอบทางด้านการเขียนเว็บอยู่แล้ว ทำให้โปรเจคของเราเสร็จเร็วและจบไปด้วยดี
  • โปรเจคสุดท้าย เป็นของวิชา INT203 Database I เป็นโปรเจคที่ทำให้เรียนรู้อะไรเยอะพอสมควร แก้โค้ด แก้ตาราง database ไปหลายรอบมาก แก้นู่นแก้นี่เยอะสุดๆ และพวกเราก็ได้ส่งโปรเจคก่อน deadline ไปแค่ 5 นาที และไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไหร่ ซึ่งสมาชิกของโปรเจคนี้เป็นเพื่อนสนิทของผม ซึ่งแต่ละคนก็รู้กันดีว่าไม่ค่อยถนัดกันเท่าไหร่ ทุกคนก็บอกว่า ไม่เป็นไร แค่ส่งทันก็พอ55555 แต่หลังจากส่งไปแล้ว พวกเราก็ได้ปรับแต่งให้สมบูรณ์จนเสร็จ เพื่อเตรียมไปพรีเซ้นต์ และทุกอย่างก็ออกมาดี
WIP camp #9

ในปี 2017 เราได้มาเป็นพี่ค่ายครั้งแรกในชีวิตกับ “ค่ายเส้นทางสู่ฝันนักไอที ครั้งที่ 9 หรือ WIP CAMP #9” เป็นค่ายของสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ได้จัดทำขึ้น เพื่อเป็นแนวทางช่วยให้น้องๆมัธยมปลาย ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตในมหาลัย เรียนรู้การเป็นนักไอทีที่ดี รวมไปถึงกิจกรรมสันทนาการ ซึ่งเป็นค่ายที่อัดแน่นไปด้วยความรู้และความสนุก ที่น้องๆต้องมาลอง

ซึ่งเราก็ได้เป็นพี่ไอติม หรือ พี่เลี้ยงนั้นแหละ แต่ค่ายนี้จะเรียกว่าพี่ไอติม ซึ่งจะอยู่กับน้องเกือบตลอดเวลา คอยดูแล คอยช่วยเหลือ กินข้าว เล่นกิจกรรม ไปพร้อมๆกับน้องๆ ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีเลยทีเดียว คิดไม่ผิดเลยที่เป็นพี่ไอติม ถึงจะเหนื่อย แต่โคตรสนุก และสุดท้ายประธานค่ายโคตรหล่อเลย Champ Puttipong อิอิ

ในปี 2017 เราก็ได้สมัครเป็น “คณะกรรมการสโมสรนักศึกษา ระดับปริญญาตรี คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ” เราได้เริ่มลงมือทำกิจกรรมต่างๆจากการเป็นสโมในครั้งนี้ และแน่นอนความรับผิดชอบกับความกดดันก็เข้ามาในช่วงนี้

การสัมมนาสโมสรนักศึกษา คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ ณ มจธ.บางขุนเทียน

และกิจกรรมแรกในการเป็นสโมก็คือ “การสัมมนาสโมสรนักศึกษา คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ ณ มจธ.บางขุนเทียน” ซึ่งเป็นกิจกรรมที่จัดมาเพื่อพบปะกันระหว่าง สโมรุ่นใหม่กับสโมรุ่นก่อนๆ และได้มาแจกแจงรายละเอียดกิจกรรมรวมถึงรูปแบบกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นในปีนั้น

กิจกรรมแรกพบมดน้อย 2560

กิจกรรมต่อมา คือ “แรกพบมดน้อย ประจำปีการศึกษา 2560” กิจกรรมนี้เราได้ช่วยออกแบบรูปแบบกิจกรรมกับพี่ๆและเพื่อนๆในสโม ได้จัดทำกิจกรรมใหญ่ๆครั้งแรกในชีวิต เราเคยได้เข้าร่วมกิจกรรมนี้ตอนปี 1 และในปี 2017 เราก็ได้มาทำกิจกรรมนี้ให้น้องๆ สิ่งที่ชอบในการทำกิจกรรมนี้ก็คือ ได้ใช้วิทยุสื่อสาร ซึ่งมันมีภาษาและวิธีใช้ของมัน กิจกรรมนี้ถือว่าสนุกและได้ประสบการณ์ทั้งดีและไม่ดี เยอะเลยทีเดียว

กิจกรรมต้อนรับนักศึกษาใหม่ SIT

มาถึงกิจกรรมที่เรียกได้ว่ากดดันที่สุดในปี 2017 เลยก็ว่าได้ นั้นก็คือ “ค่ายต้อนรับนักศึกษาใหม่ SIT หรือ SIT Zero Camp #1” เป็นกิจกรรมรับน้อง 2 วัน 1 คืน ที่บอกว่ากดดันที่สุดก็เพราะว่า เราได้รับตำแหน่งหน้าที่เป็น “รองประธานฝ่ายกิจกรรม” ถือว่าเป็นตำแหน่งที่มีความรับผิดชอบสูงมาก เพราะค่ายนี้เต็มไปด้วยกิจกรรมล้วนๆเลย ซึ่งเรามีเวลาแค่ 2 สัปดาห์ในการเตรียมค่ายในครั้งนี้ สิ่งที่กังวลที่สุดก็คือ กลัวว่าคนอื่นจะไม่ยอมรับเรา กลัวว่าคนอื่นจะไม่ไว้ใจเรา เนื่องจากจะต้องทำงานกับรุ่นพี่และรุ่นเดียวกัน (ในความคิดนะ) แต่สุดท้ายก็ทำมันออกมาได้ ด้วยความร่วมมือของทุกฝ่าย ต้องขอบคุณพี่ๆและเพื่อนๆทุกคนที่คอยรับฟังเราและช่วยเหลือเรามาโดยตลอด

แต่กว่าจะผ่านมาได้ ต้องอดหลับอดนอน ต้องเสียน้ำตาอยู่บ้างนะ เพราะว่ามันเหนื่อยมาก จากเหตุการณ์ครั้งนั้น ก็ทำให้รู้จักคำว่า“ปล่อยวาง” มันช่วยได้เยอะเลยแหละ และทำให้ผมโตขึ้นมาเยอะเลยครับ ได้รู้จักความรับผิดชอบที่สูงมาก ได้รู้จักการทำงานร่วมกับคนอื่น ได้ทักษะการเป็นผู้นำ ได้ทักษะการตัดสินใจ และสุดท้ายได้รู้ว่าความอดทนนั้นเป็นสิ่งสำคัญต่อการทำงานเป็นอย่างมาก

และผลลัพธ์ของค่ายนี้ ออกมาดีเกินคาด น้องๆได้ออกมาพูดกันเยอะมาก ว่าเป็นค่ายรับน้องที่ดีมาก ต่างจากที่คนอื่นเล่าๆกันมาก เพราะคณะนี้เขารับน้องกันแบบสนุกสนาน ไม่ว้าก ให้ความรู้สึกที่อบอุ่นมากๆ แค่นี้ก็หายเหนื่อยแล้วครับ :)

SIT Chorus 2017

กิจกรรมต่อมาเป็นกิจกรรมเล็กๆ ซึ่งเป็นกิจกรรมส่งท้ายให้พี่ๆบัณฑิต ที่จบในปีนั้น ก็คือ “SIT Chorus 2017” ชื่อก็บอกแล้วว่าเป็น Chorus แน่นอนมันคือการร้องเพลงประสานเสียงในงานเลี้ยงส่งพี่บัณฑิตคณะ SIT นั้นเอง เราเป็นคนร้องเพลงไม่ได้เพราะอะไรขนาดนั้น แต่ตอนแรกไม่มีคนลงเลย โอเคเราก็ไปช่วยเหมือนเดิม สิ่งที่ได้จากกิจกรรมนี้ก็คือ ได้เห็นรอยยิ้มที่เปื้อนน้ำตาในชุดครุยสีแดง ของพี่ๆบัณฑิต ทำให้เรารู้เลยว่า กว่าพี่ๆจะมาถึงจุดนี้ได้ พวกเขาผ่านอะไรด้วยกันมาหลายอย่าง และพวกพี่เขาทำสำเร็จแล้ว และทำให้เราอยากไปยืนอยู่จุดนั้นให้ได้

GEN241 Beauty Of Life

อย่างที่บอกไปว่าในปี 2017 เป็นปีที่ได้ลองทำอะไรใหม่ๆหลายอย่าง และอีกอย่างนั้นก็คือ “การแสดงละครเวที” ในรายวิชา GEN241 Beauty Of Life ซึ่งตอนแรกเราเป็นฝ่ายฉาก มีวันหนึ่งอาจารย์และทีมกำกับได้ทำการหานักแสดงที่มีคาแรคเตอร์กวนประสาท ปากหมา และกล้าแสดงออก ซึ่งเพื่อนเราคนหนึ่งในทีมกำกับ ก็ชี้มาที่เราแล้วบอกว่า “ไอ้นี่แหละ ใช่เลย” คือตกใจมาก เพื่อนมองเราเป็นอย่างนั้นหรอ 55555 แต่เราก็รับเล่น ซึ่งบทนี้มีชื่อว่า “ โจ้ ”

“ โจ้ คือ วัยรุ่นหนุ่มหัวร้อน จอมกวนประสาท ปากหมา หาเท้าตลอดเวลา และที่สำคัญรวยมากๆ 55555 ”

ตอนเริ่มซ้อมแรกๆ ก็ไม่ค่อยอินเท่าไหร่ ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่พอได้ซ้อมเรื่อยๆก็เริ่มสนิทกับทีมนักแสดง ทีมกำกับ และทีมจัดการ ทุกคนคอยช่วยเหลือกันในทุกฝ่าย สิ่งที่เราชอบอย่างหนึ่งคือเราเป็นนักแสดง แต่ก็คอยช่วยทีมเสียงหาเสียงที่เข้ากับสถานการณ์ ทีมแสงก็คอยช่วยนักแสดงเรื่องแอคติ้ง คือต่างฝ่ายต่างช่วยกัน เพื่อให้ละครของเราออกมาดี ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ และอาจารย์มากๆ ที่ทำให้งานมันออกมาดีเกิดคาด

“อาจารย์ขอบคุณนักศึกษาทุกคนมากที่ทำให้ละครของเรามันออกมาดีขนาดนี้ ตอนที่ฟังคอมเมนต์ของคณะกรรมการที่บอกว่า ละครเราเป็นอีกหนึ่งละครที่ทำออกมาได้ดี สื่ออารมณ์ให้คนดูได้ดีมาก เรื่องแอคติ้งนี่สุดยอด อาจารย์นี่น้ำตาคลอเลยนะ และแสดงความยินดีด้วย ละครของเราติด 1 ใน 5 ละครที่ดีที่สุดแห่งปี 2017 ” อาจารย์ ปณิตา แก้วทอง อาจารย์ประจำเซค C18 ได้กล่าวไว้ คือดีใจสุดๆ อย่างน้อยที่สละเวลามาซ้อมก็มีความหมาย ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ยเรา หุหุ

อยากรู้ละสิ ว่าละครเราเป็นยังไง ไปดูได้เลยที่ https://youtu.be/VCcM5sTiN9U หรือวิดีโอข้างล่างนี้เลย

The Moment เพื่อน รัก เพื่อน ตาย
SIT Volunteer 2017

กิจกรรมสุดท้ายของปี 2017 ก็คือ “SIT Volunteer 2017” เป็นค่ายอาสา พัฒนาโรงเรียน ซึ่งเราไปที่ โรงเรียนบ้านไทรงาม อ.หนองหญ้าปล้อง จ.เพรชบุรี เป็นเวลา 3 วัน 2 คืน และเราได้รับตำแหน่งเป็น “หัวหน้าทีมโครงสร้าง” เป็นทีมที่จะทำในส่วนของการซ่อมแซม ปรับปรุง สถานที่ให้กลับมาดีขึ้น ซึ่งได้รับความต้องการจากคุณครูที่โรงเรียนมาว่าอยากให้เรามา “ทาสีอาคารเรียน ฐานเสาธงและฐานพระ ทำแปลงเกษตร 5 แปลง และฐานลูกเสือ” โดยที่พี่ๆเพื่อนๆและน้องๆในทีมโครงสร้าง ต่างช่วยกันทำงาน แดดจะร้อนแค่ไหนก็ไม่หวั่น สุดท้ายทุกอย่างก็ออกมาดีตามที่ได้วางแผนไว้ ก็ขอบคุณทุกคนในทีมโครงสร้างที่เชื่อใจให้เรานำ และทำงานออกมาได้ดีมากๆ

ตำแหน่งหน้าที่สุดท้ายที่ได้รับในปี 2017 นั้นก็คือ “รองประธานรุ่น ไอที 22” ซึ่งเป็นหน้าที่ที่ต้องมีความรับผิดชอบเยอะพอสมควร ก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆไอที 22 ทุกคนที่คอยอยู่ข้างๆเรา เชื่อใจเรา ไว้ใจเรา ให้เรามารับตำแหน่งนี้ ช่วงเวลาที่พี่ประธานไอที 20 หรือพี่แชมป์ Champ Puttipong ประกาศว่าใครคือ 2 คนสุดท้ายที่จะได้เป็นประธานรุ่น ตอนนั้นแค่มีชื่อเราก็ดีใจแล้ว ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นประธานรุ่นหรอก แค่ 2 คนสุดท้ายก็รู้ได้แล้วว่าเพื่อนเชื่อใจเราแค่ไหน ถึงไม่ได้เป็นประธานรุ่น ก็จะทำงานให้เต็มที่เหมือนเดิม ก็ขอบคุณประธานรุ่น พงสกี้ ที่ทำงานร่วมกันได้ดี รับฟังกันตลอด


► ปี 2018 จะทำอะไร ?

ก็ที่ตั้งใจไว้ก็มีไม่กี่อย่าง ก็คือ จะศึกษาทางด้านการพัฒนาเว็บไซต์ ทางด้าน Front-end อย่างจริงจัง จะทำให้เกรดดีขึ้นมากกว่านี้ และจะทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายออกมาให้ดีที่สุด

ส่งท้ายไปด้วยมุมสวยๆบริเวณหน้าคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ในยามค่ำคืน

ก็สุดท้ายนี้ก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน ขอให้ทุกคนพบกับสิ่งดีๆ ขอให้ปี 2018 นี้เป็นปีที่ดีของทุกคน มีความสุขมากกันมากๆนะครับ :)

ขอบคุณพ่อแม่ที่ไม่เคยกดดันหรือขัดขวาง การเรียนหรือกิจกรรมต่างๆที่เราทำ และยังคอยให้กำลังใจกันตลอดมา

ขอบคุณคณะอาจารย์ทุกท่านที่สอนทั้งวิชาการ การใช้ชีวิต และให้เกรดที่ดีมากด้วยครับ 55555

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยช่วยกันในทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องกิจกรรม อยู่ด้วยกันไปนานๆนะจ้ะ

สุดท้ายที่ขาดไม่ได้เลย ขอบคุณแฟนสาวที่น่ารัก ฟายฝ้ายฟรุ้งฟริ้ง คนนี้ ที่คอยอยู่เคียงข้างกันในวันที่แย่ที่สุด ไม่ทิ้งกันไปไหน และเป็นกำลังใจตลอดมา พาเราผ่านปี 2017 ที่ถือว่าหนักมาได้ เก่งมาก และเราจะผ่านกันไปอีกหลายๆปีเลยนะ


บาส | กิตติศักดิ์ สระทอง | Bas Kittisak

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.