Innovatie — niet compromis — is de oplossing voor conflict.

Recent werd er gestaakt door arbeiders van een groot maakbedrijf in België. Vandaag heb ik het over Volvo Cars, maar morgen zou het om gelijk welk ander bedrijf kunnen gaan. Het conflict is ondertussen gelukkig opgelost, maar het onderliggend probleem is er nogsteeds — het akkoord werd goedgekeurd door 42,29% van der arbeiders — en daar mogen we niet blind voor zijn.

Want eigenlijk hebben ze gelijk. De arbeiders die het werk hebben neergelegd vanwege een te hoge werkdruk doen dat niet voor hun plezier, ze doen dat omdat ze op zijn — fysiek en mentaal.

Probeer eens in 100 seconden te doen wat eigenlijk 120 seconden in beslag neemt.

Een consument kan meer dan ooit haar product op maat bestellen — die kleur voor de zetels, dat stofje voor het stuur — iedereen wil een uniek product. Natuurlijk wil dat zeggen dat elk product dat van de band rolt op maat gemaakt is, en het maken van die opties neemt niet altijd evenveel tijd in beslag. Het gevolg is een variatie in de hoeveelheid werk. Als je als werknemer aan de band 100 seconden hebt om je taken uit te voeren die 80 seconden duren is er geen vuiltje aan de lucht. Maar probeer eens in 100 seconden te doen wat eigenlijk 120 seconden in beslag neemt. Gemiddeld is die belasting normaal, wiskundig klopt dat — “mooi op papier” hoorde ik een arbeider zeggen in de zevende dag. Maar in de praktijk is de stress die dat met zich meebrengt enorm. De arbeiders worden opgejaagd, en krijgen een blaam als ze fouten maken.

Verhuizen naar waar het goedkoper kan?

Want eigenlijk hebben ze gelijk. Het management team bij Volvo heeft gelijk dat ze de productiviteit van de fabriek zo hoog mogelijk proberen brengen. In België moeten we het hebben van de kwaliteit van onze productie, en van de productiviteit van onze mensen. Als één van die twee te veel naar beneden gaat, lopen we het risico dat de fabriek verhuisd naar waar het goedkoper kan. Een blaam voor het management, een ramp voor de arbeiders.

Op korte termijn is er een conflict. De werkdruk is te hoog voor de mensen, maar de werkdruk verlagen doet de productiviteit dalen. Maar op lange termijn is het doel hetzelfde. De fabriek moet efficiënt zijn, zodat ze in België kan blijven en werk verschaft aan een grote hoeveelheid mensen.

It’s a non-zero-sum game

Typisch worden zo’n conflicten opgelost door te zoeken naar een tussenweg. Voorwaarden verschuiven zodat de druk op de werknemers verminderd, of de voordelen opnieuw wat meer doorwegen dan de nadelen. Maar het zou verkeerd zijn te denken dat het zoeken naar een oplossing een zero-sum-game is. Innovatie in het productieproces is de sleutel om het conflict op te lossen, niet compromis. We moeten technologie gebruiken om de werkdruk beter te verdelen. Met nieuwe sensoren kunnen we in real-time monitoren hoe groot die werkdruk bij de mensen effectief is, en ingrijpen voor de stress te groot is. Met artificiële intelligentie kunnen we voorspellen waar zich problemen zullen voordoen. Door aangepaste software te gebruiken kunnen we de procedures sneller dan ooit aanpassen als dat nodig is. Met collaboratieve robots kunnen we de fysieke druk op operatoren verbeteren. En ga zo maar door.

Die high-tech kennis is er ook. Initiatieven zoals iStart en startitKBC bruisen van jonge bedrijfjes met innovatieve concepten. Ja, processen veranderen is moeilijk en traag. Maar conflicten zoals deze kunnen een goede aanleiding zijn om zo’n veranderingen op te starten. In ons land is er veel technologisch talent om daarbij te helpen. Maar we moeten de durf hebben om die sprong te maken. Vandaag, niet morgen, nu, niet straks.

Batist.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.