Kişisel Gelişim&Motivasyon Kitapları Aksine Daha Mutsuz mu Ediyor?

Son zamanlarda aklıma takılan ve artık gözüme gözüme batan bir olay var;

“Kişisel gelişim ve motivasyon amaçlı yazı ve makaleler bizi daha demoralize mi ediyor?”

Başlamadan önce belirtmeliyim;Kesinlikle kişisel gelişim kitapları okuyorum(The Black Book,Whatever you think,think opposite vs.).Ancak çevremdeki çoğu insanın bunu kendine yeni bir bahane üretme yolu olarak okuduğunu düşünmeye başladım.Örneğin:En iyi markanın en iyi telefonunu aldığınızda,kendizi teknolojiyle çok ilgili görürsünüz.Aslında yaptığınız tek şey Facebook’a girmek,Youtube’da kaçırdığınız dizileri izlemektir.(Zaten Youtube-Türkiye’de trendlere baktığınız zaman sadece dizilerin yeni bölümlerini görüceksinizdir).Herneyse konuyu dağıtmayalım.Çok yakın bir arkadaşım , “Yöneticinin El Çantası” adlı bir kitap aldı.Kitabı biraz incelediğimde ,hedef belirleyin erken kalkın vs.vs. gibi yüzeysel sözcüklerle yalnızca demeçler verip duruyordu.Arkadaşım bu kitabın ona çok iyi geleceğini düşündü ve 1 hafta sonra kitap herzaman olduğu gibi yarım bırakılan kitaplar yığınına gönderildi.

Benim gördüğüm, insanlar bu kitapları okumuş olmak için okuyor.Çünkü,kendinde gördüğü boşlukları bu kitaplarla doldurulmuş hissetmek bir nebze iyi geliyor.Çünkü ,S*ktr et,nasıl tasarımcı olunur,nasıl lider olunur gibi kitapları yemek tarifi gibi birebir uyguladığınızda,yazarın sizi sokmak istediği kalıba giriyorsunuz ve siz o örnek aldığınız x kişinin kopyası oluyorsunuz.Bence insanın kendi kendini motive edebilmesi en önemli şey.Çünkü siz kendinize inanmadığınız zaman o kitapların size hiçbir fikir verebiliceğini sanmıyorum.Ayrıca bu tarz kitaplarda ,soru sorduran “Neden?” dedirten kitapları daha çok tercih ediyorum.Bitirmeden önce Emin Çapa’nın çok sevdiğim bir sözünü aktarmak istiyorum.

“Başarı,sadece ona hazır olanlara gelir,,