Neden Yazarlara Aşık Olmayalım?
Bir yazara aşık olmakla bir seri katile aşık olmak arasında fark yoktur. Her ikisi de başınıza gelebilecek en kötü şeylerden biri olabilir. Hayatınızın biri tarafından kaleme alınması uzaktan çok romantik görünebilir. Paralel evrende yaşayabilme lüksünüz varmış gibi hissettirebilir. Reenkarnasyon yaşamışçasına bilge ve özel hissedebilirsiniz. Ama aklınızda tutmanız gereken şeyler kesinlikle var:
- Yazarlar size değil, yarattıkları karakterlere aşık olurlar.
İsminizle, cisminizle, küfrünüzle, sinirinizle veya ne biliyim işte sihrinizle karakterle ayırt edilmeyecek kadar çok benzeyebilirsiniz. Ama onu yazar yaratmıştır. Tanrınız oymuş gibi düşünün yani… Ürkütücü değil mi? Kullarıyla kukla gibi oynarlar. Onu severler, onu överler, ona söverler, ona taparlar…Size değil, ona.
2. Sıkıldıkları yerde sizi öldürürler.
Hayal edemediği bir şey yaptınız, canını sıktınız veya sadece canı öyle istedi diye, sizi bir cümlede öldürüp yeni sayfaya başkalarıyla geçebilir. Bu dünyada ayrılmaya delalet eder. Terketmeye duyulan sonsuz aşktan süregelir. Haz verir. Mesela ben yazarım diyemem ama bazen yazarım. Bir gece hikayemde en yakın arkadaşımı, reenkarnasyona inandırıp, öldürmüştüm. Ne o canlandı ne de ben onu yazmaktan, sevmekten, özlemekten vazgeçtim. Belki aşktan belki hazdan ama ona geri dönmedim…
3. Sizden ilham emmek için, mutluluğu hayatınıza uğratmazlar.
Her zaman değil tabi ki… Ama her şeyin yolunda olmasından pek hoşlanmazlar. İlham için dram lazım, ruh emmesi lazım, sövmesi lazım, sarılması lazım. Bu yolda sonsuz döngüyle harcanırsınız. O yazısını yazar, bir sigara yakar, keyfine bakar. Siz?
Yazarlara aşık olmanın sapkın seri katillere aşık olmaktan farkının olmadığına, hikayelerimde öldürdüğüm ve dünyada harcadığım herkesin üzerine yemin edebilirim. Yapmayın canlarım yazarlara aşık olmayın…Sevgili sanat severler, kitap okurlar, entelektüel kelebekler, ana karakter olmak isteyen aşk severler ve iflah olmaz romantikler.