Birkaç Ufak Dilek

Gülsek sonra, mutluluktan krize girsek mesela.En sevdiğimiz film oynasa televizyonda, avuçlayıp çekirdekten tek tek söylesek tüm replikleri ve aynı yerde yine gülsek.İyi halden tahliye edilse düşüncelerimiz, özgürlüğü kutlasak tüm kalbimizle.Firara kalksak; elveda demeden söyleyemediklerimizle dolu insanlara. Gökyüzüne serenad yapsak sonra.O da bir yıldız kaydırıp, duydum diye göz kırpsa mesela.Anlaşılmanın tadının verdiği sarhoşluğa alışmadan daha, umut rüzgarı çarpsa suratımıza afallasak bir anda ve sorgulamadan onu da alsak yanımıza. Tekrar karşılaşmamak için kırgınlıklarla, en yakın cami avlusuna bıraksak tüm valizimizi.Terk etmeyi öğrenmenin verdiği gururla yürüsek sonra ve sessizliğin hiddetine inat bir ıslık tuttursak . Dahası tükendiğimiz günlerden harcasak mutluluğu, tekrar tükeneceğiz vadesi olmayanından. Koşsak sonra arkamıza bakmadan yepyeni bir hayata.. hiç durmamacasına..sökülse de geçmiş bağcıklarımız; üstüne basmadan, düşmeden koşsak..yorulduğumuzda sığınsak bir dostun gölgesine, gülümsemesiyle şarj olup yeniden koşsak..nefesimiz kesilene kadar, vazgeçmelere kulak asmadan..Hak ettiğimiz hayata koşsak…

Like what you read? Give Betül Elhan a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.