من مانده ام با یک دریا غربت افق تا افق فاصله وُ جایت که حتی یک لحظه هم خالی نیست چشم دوخته ام به انتظار آن اتفاق تماشایی وُ تاب می آورم. خدا را چه دیدی شاید هم آمدی وُ گره کور این دوست داشتنِ ناتمام را با دست‌های تمامت باز کردی. *** “ماندانا پیرزاده”

(خواندن بیشتر…)

نوشته شعر / یک دریا غربت اولین بار در مجله فانی کول پدیدار شد.

Originally published on Wordpress