Өнгөнөөсөө уйдсан модод навчсаа гээнэ. Жавартай салхи үлээж, үүлс туугдана. Цөс царцам хүйтэн ноёрхож ,эргэлдэн дүүлэх жигүүртнүүд ч холдоно. Цэлмэг тэнгэр бид хоёр л хоосон хоцрох шив…
. Ахиад л хавар болоход хаяж явсан зүйлс эргээд ирнэ. Бид хоёр нүүрээ буруулалгүй, нүдээрээ инээгээд л угтах байх…

Хүний шүлэг болой.
