Bir KÖRS Hikayesi: not winner but WINNER

Dıt dıt dırıt dıt dı dıt dırıttı dı dıt…

Sertap Erener’in kazandığı 1.lik ile birlikte ilgimi çeken ve takip etmeye başladığım Eurovision Şarkı Yarışması hakkında bir şeyler karalamak istedim bu sefer. Özellikle son 5 yıldır (Türkiye'nin yarışmadan süresiz çekildiği tarihle denk gelmesi tamamen tesadüf) baya baya Eurovision gurmesi olmaya başladığımı söyleyebilirim.

Tabi ki her sene ocak-şubat döneminde o senenin şarkılarının piyasa çıkması, defalarca dinlenip tahlil edilmesi, sevilen şarkıların daha fazla dinlenmesi, takılan şarkının hep dinlenmesi gibi süreçler mayısın ikinci haftasına kadar sonsuz döngü misali devam ediyor. Bazen bu durum çevremdeki insanları bezdirecek seviyeye gelse de, yarışma tarihi yaklaştıkça heyecan da artıyor onlarda da.

Mutlaka her sene bir favori şarkı seçiyorum ama son yıllarda resmen seçtiğim şarkının üzerine lanet getiriyorum. Bir şekilde bu şarkılar kazanamıyor.

KÖRS’ün Başlangıcı: Yohanna — Is It True?(Sene: 2009 — Derece: 2)

FAK Lena, GO Manga dedik ama: maNga — We Could Be The Same(Sene: 2010 — Derece: 2)

Eurovision’un Zeljko’su: Zeljko Joksimovic — Nje Ljubav Stvar(Sene: 2012 — Derece: 3)

KÖRS’ün Yükselişi: Sanna Nielsen — Undo(Sene: 2014 — Derece: 3)

KÖRS çok bozdu, baya bozdu yani öyle böyle değil, inanılmaz bozdu, çok fazla bozdu yani, o kadar bozdu önünü alamadık öyle kötü bozdu yani, bozdu, bozdu, bozdu, bir yerden sonra bozmaz diye bekledik, daha da bozdu, artık bozmasın dedik, iyice bozdu.

KÖRS’ün Zirvesi, Şarkıların Kralı: Il Volo — Grande Amore (Sene: 2015 — Derece: 3)

Sessizliğin Sesi Dami Ablamız: Dami Im — Sound of Silence (Sene: 2016 — Derece: 2)

Bu Sefer KÖRS’ü Yıktık Dedik Ama…: Francesco Gabbani — Occidentali’s Karma (Sene: 2017 — Derece: 6)

(141 Milyon tekil izlenmesi vardı. Kaliteliydi. Bahis oranlarında 4 ay açık ara önde gitti. Bütün ön partilerde, değerlendirmelerde 1. olacağı konuşuluyordu. Sahnede goril oynattı. Olmadı. Thanks to KÖRS)

Bu da böyle bir KÖRS hikayesiydi. Bakalım önümüzdeki sene hangi şarkının başını yakacağım. Bekliyoruz. Road to Lizbon 2018.

Like what you read? Give Furkan Kınlı a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.