Bir Yol Hikayesi


Bazımız böyle hisseder, bazımızsa hiç.

Özellikle kara yoluyla yaptığım yolculuklarda sanki zamanda yolculuk yapıyormuşum hissi olur bende. Mesela şu an İzmit üzerinden İstanbul yolundayım, ama yıl 2005 gibi..

Hele ki bu yolculuk çocukluğumun geçtiği yere oluyorsa, bir kavuşma anı, buram buram sevgi, buram buram özlem.. Kavuşunca da bir hüzün haliyle, bir hayal kırıklığı.


Peki yol alırken yanımızda olan insanlar gerçekten yol almak istediğimiz insanlar mı? Yolun bize getirdikleri.. Yoldayken teğet geçtiklerimiz? (Dünyaya düşmeyen göktaşı misali, hep teğet geçiyor🙄)

Bazı yollar bitiyor da, bazı yollar hiç bitmiyor!


Bazı yollar bitiyor da içimize doğru aldığımız yollar hiç bitmiyor. Yalnız çıktığımız yollar, kendimizi aradığımız yollar. Bitmesin de!

Şuan mesela kulağımda güzel bir şarkı, şarkı da bir yol bence. Buraya nasıl geldik diyeceksiniz, valla ben de bilmiyorum😅 Güzel yol şarkıları öneriniz varsa alırım bi dal🎶

Neyse, bir pazar güzellemesi diyelim, çekilen bir kareyi de buraya iliştirelim hatırası kalsın🍁

Sapanca, 03.12.2017

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.