Mektubumuz Var!! Soğuk Diyarların Sıcak Kalpli Çocukları

Onlar soğuk, kar, kış demeden, okumak için mücadele eden, içleri umut dolu, azimli çocuklar. Çoğu zaman birleştilmiş sınıflarda eğitim görüyorlar. Kalabalık ailelerden geliyorlar. Kalemi, defteri, atkıyı, eldiveni paylaşarak kullanıyorlar. Derma çatma vaziyetteyken, fedakar öğretmenlerimizin uğraşıp didinip sevgisiyle, emeğiyle elden geldiğince çiçek bahçesine çevirdiği eğitim yuvalarına koşuyorlar tüm zorluklara rağmen. Evden okula gelirken soğuktan buz kesen ellerini kimi zaman öğretmenlerinin avucunda, kimi zaman da sobanın başında ısıtıyorlar derse başlamadan. Bazen hasta oluyorlar. Çok sevdikleri okullarından, arkadaşlarından, öğretmenlerinden, derslerinden ayrı kalıyorlar.

Gelin bu soğuk diyarların sıcak kalpli çocuklarının öykülerini biraz da öğretmenlerinden dinleyelim ve yardım elimizi uzatalım.

Mehmet Öğretmenin mektubu:

Okulumuz birleştirilmiş sınıflı bir köy okulu.İki öğretmen görev yapmaktayız. Göreve başladığımızda okulumuz çok kötü durumdaydı. Duvarından, tuvaletine, çöp kutusundan , perdesine kadar elimizden geldiği kadar toparlamaya çalıştık okulumuzu. Minikler de öğrenmeye ve büyük adam olmaya can atıyorlar.Miniklerin içindeki ışığı görüyoruz ve onlar için elimizden geleni yapıyoruz. 
Köyümüz malesef çok soğuk ve kış çok çetin geçiyor. Çocuklarımızın bir kısmı soğuk havalardan etkilenip hasta oluyorlar ve eğitimlerini aksatıyorlar. Onları hasta olunca görmek bizleri de çok üzüyor. Hepsinin ayağında lastik botlar var, malesef soğuktan ve kar suyundan korumak için yeterli değiller.
Bir çoğu evlerinden okula kadar geldiğinde çoraplarına kader ıslanmış ve üşüyor oluyorlar. Ayakkabılarını çıkarıp ellerini, o minik ayaklarını ve çoraplarını sobanın yanında ısıtmaya çalışıyorlar. Köydeki insanların sosyo ekonomik durumu da ortada. Çoğunun kardeş sayısı beşten fazla. Dolayısıyla aileleri çocukların hepsine yetişemiyor… 
Bizler ise hep öğüt veriyoruz, kız erkek hepsinin üniversiteler okuyup kendi hayatlarını kazanmalarını, çok iyi yerlere gelmelerini kendi ayakları üzerinde durmalarını istiyoruz. 
Siz güzel insanların yardımıyla o minik ellerin ayakların hepsi ısınsın, o ısınan eller gönderdiğiniz kalemlerle yazsın, çizsin geleceğimiz olsun istiyoruz.

Eminim sizler de Mehmet öğretmenin bu dokunaklı ama bir o kadar da umut dolu mektubunu okuyunca bot da gönderelim bu minik yavrulara, ayakları üşümeden okullarına ulaşsınlar diyorsunuz. Biz de sizin gibi düşünüyor ve bu okulumuza Eldiven-Atkı-Bere desteğinin yanı sıra bot da göndermek istiyoruz.

Hakan Öğretmenin mektubu:

Benim okulum mağdur bir köyde biz kış boyunca ulaşım olmadığı için mahsur kalıyoruz bu köyde ayda bir ancak ilçeye inebiliyoruz kış burda çok kötü geçiyor.

Hakan Öğretmenin belirttiği gibi kışın çoğu zaman bu köy okulunun yolları kapalı oluyor ya da güçlükle ulaşım sağlanıyor. Bu nedenle Hakan Öğretmen gönderilen yardımları kasabadan bizzat gidip alıyor. İnternet erişimleri çoğu zaman olmuyor. Hakan öğretmenle telefonla iletişim kurmamız gerekiyor.

Esra Öğretmenin mektubu

Bugün 3 Aralık perşembe tipiyle geçen zorlu yolculuktan sonra sınıfın kapısını açıp içeriye girdiğimde yere uzanmış ağlayan bir çocuk neden ağlıyor peki?Şantiye denilen yerden tepeyi aşıp okula gelmiş ve ellerini uzattı bana o küçücük beden soğuktan mosmor kesilmiş.O küçücük elleri avuçlarımın içine alıp sıkıca tutup ısınana kadar ovuşturdum.Gözümün önünden hayatım boyunca gitmeyecek bir kare.Şu an yazarken bile gözlerim dolu dolu.İşte bu yüzden benim okuluma çocuklarıma yardım iletilmeli el uzatılmalı.Tek beklentim küçücük elleri geri çevirmemeniz gelecek güzel günlere umud olmanız.

Esra Öğretmenin bu duygu yüklü mektubu Knits4Kids projemizin temelini atan etkenlerden biri oldu. İçtenlikle yapılmış bu çağrıyı yanıtsız bırakmak istemedik.

Özge Öğretmenin mektubu

Merhaba okulumuz küçük bir köy okulu ve olanaklarımız çok kısıtlı. Ayrıca köyde yaşanan selden çok zarar görmüştür. Çocuklarımızın daha iyi şartlarda eğitim alabilmeleri için yardımlarınıza ihtiyacımız vardır.

Özge Öğretmenin mektubu

Okulumuz öğrencilerinin maddi durumu iyi olmadığı için gerekli kaynakları temin etmekte oldukça sıkıntı yaşıyoruz. Gerek kılık kıyafet açısından gerekse ders materyalleri açısından hiç bir şekilde yeterli değiller. Öğretmenler olarak bizler elimizden geldiğince yardımcı olmaya çalışsak da her çocuğun önce temel ihtiyaçlarını gidermeye sonra da dersi daha iyi öğrenebilmek için gerekli araç gereçlere ihtiyacı vardır.

Bu azimli öğrenciler ve bu fedakar öğretmenler sizlerin yardımları ile yarınlara daha umut dolu bakacaklar desteğinizle ısınan kalpleriyle…


Originally published at medium.com on January 26, 2016.

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Bridge to Turkiye Fund’s story.