After Camelot: de kracht en veerkracht van Jackie Kennedy

‘Jackie’: een kijk in het leven van de First Lady na de moord op JFK

In ‘Jackie’ van Pablo Larraín duiken we in de chaos en het verdriet die het leven van Jackie Kennedy beheersten na het overlijden van president Kennedy. Met Natalie Portman gecast als Jackie heeft Larraín een topactrice aan de haak geslagen die de typische presidentsvrouw perfect neer weet te zetten.

Als Portman niet had meegedaan, dan had Larraín de film ook niet gemaakt, vertelde hij achteraf. Als we alleen al de typische manier van praten bekijken, dan weten we dat Larraín goed zit met Portman. Vergelijk de White House tour uit de film met de originele opnames, en zie dat Portman alles uit de kast heeft getrokken om op Jackie te lijken. Een derde van de film is in één take opgenomen, en Portman had nooit meer dan vijf takes nodig om haar beste imitatie te tonen.

In de film worden verschillende momenten uit Jackie’s leven getoond tijdens en na het overlijden van haar man. De continue wisselingen laten de verwarring en chaotische sfeer voelen die er hing op dat moment. Het wat langdradige begin maakt het misschien lastig om in het ritme van de film te komen, maar eenmaal eraan gewend is het alsof de kijker meekijkt in de woonkamer van familie Kennedy.

De tijd staat stil voor een weduwe, maar de wereld gaat door, vooral voor een First Lady. De inauguratie van de nieuwe president terwijl JFK’s lichaam nog niet eens thuis is gekomen toont de extra rompslomp en haast die de dood van de president met zich meebrengt. Wat gaat de pers schrijven? Kan de moordenaar ook ons pakken? Discussies over hoe er afscheid word genomen, wel of geen parade — het zijn allemaal dingen waar Jackie extra mee te maken kreeg na de dood van haar man. Iets wat iemand zich normaal niet zo gauw gerealiseerd zou hebben. De hoeveelheid zorgen en stress waarmee Jackie te maken had moet immens zijn geweest. Er werd dan ook een aanzienlijke hoeveelheid sigaretten verstookt tijdens de film. En terwijl Jackie en haar kinderen het Witte Huis moesten verlaten, stonden de nieuwe bewoners al gordijnen uit te kiezen.

De rol van priester werd vervuld door John Hurt. Het is een van zijn laatste rollen voor zijn overlijden, waarin hij nog eens de kans kreeg zijn acteertalent als oude wijze man te bewijzen. De conversaties tussen Jackie en de priester zijn dan ook de enige momenten met wat rust in de film. Jackie sprak met hem over haar suïcidale gedachten, wat aantoont hoe ver het leven haar al opgejaagd had. Tussen de wisselende scènes door loopt wel nog een rode draad: een journalist, vertolkt door Billy Crudup, interviewt Jackie over de dood van haar man en de periode na zijn dood.

Jackie wilde na de dood van haar man de waarheid laten zien. Door die bewuste dag in haar bebloede kleding door te blijven gaan en de parade te organiseren tegenover de grote mensenmassa’s, wilde ze het volk duidelijk maken wat er was gebeurd. Of het acteren van Portman soms niet te dramatisch was? Jackie leeft niet meer, dus zij zal haar oordeel er niet over kunnen vellen. Een boodschap is wel overgebracht: het leven van deze presidentiële weduwe was loodzwaar, en Jackie was ijzersterk.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.