SON OSMANLI SARAY RESSAMI: FAUSTO ZONARO

Fausto Zonaro, 1854–1929 yılları arasında yaşamış gerçekçi çizgilere sahip yağlı boya ve sulu boya çalışmaları ile İstanbul’a ve Osmanlı dönemine dair bilgileri eserlerine saklayan ünlü bir İtalyan ressam.

Avusturya İmparatorluğu içindeki Padova’da doğdu. Lendinara Teknik Enstitüsü’ne sonrasında ise ressam Napoleone Nani’nin yönetimindeki Verone Güzel Sanatlar Okulu’na kaydoldu.

Yağlı boya ve sulu boya çalışmaları ile kısa zamanda sergilerde yer alan ve sanatseverlerin beğenisini kazanan Fausto Zonaro, 1891'de hayatını değiştiren ve kariyerinin dönüm noktası sayılabilecek duyguyla yüzleşti. Venedik’te öğrencisi olan Elisabetta Pante’ye aşık olan Zonaro, aşık olduğu kadınla beraber, Edmondo de Amicis’in Constantinople adlı oryantalist seyahat kitabının etkisinde kalarak o zamanlar Osmanlı İmparatorluğu içinde yer alan İstanbul’u ziyaret etmeye karar verdi.

Kısa zamanda İstanbul’a uyum sağlayan çift, 1892'de İstanbul’da evlendi. İstanbul’a geldikten sonra kısa zamanda aristokrat kesimle yakınlaşan sanatçı, Münir Paşa tarafından Yıldız Sarayı’na davet edilerek Osmanlı’nın ünlü ressamı Osman Hamdi ile tanışma fırsatı buldu. Münir Paşa’nın eşine resim dersleri vermekle görevlendirilen Zonaro ve Pante, bu sayede İstanbul’un karakteristik özelliklerini, sanatsal figürlerini keşfetme fırsatı buldular.
1896'da II. Abdülhamit’in çok beğendiği “Ertuğrul Süvari Alayı’nın Galata Köprüsü’nden Geçişi” adlı tablosuna istinaden saray ressamı olarak atanan sanatçı, 1478'de Venedik Cumhuriyeti tarafından Fatih Sultan Mehmet’in portresini yapmak üzere İstanbul’a gönderilen ressam Gentile Bellini’nin varisi olarak kabul edildi ve kendisine bir bina tahsis edildi. Bu binada zaman içinde pek çok öğrenci yetiştiren sanatçı, dönem sanatında büyük bir öneme sahip.

Yaptığı pek çok resim ile bizzat II. Abdülhamit tarafından büyük beğeni kazanan Zonaro’nun eşi Elisabetta ise özellikle saray kadınlarını ve İstanbul manzarasını fotoğraflayıp resmederek büyük bir arşiv oluşturdu.

31 Mart Ayaklanması ile II. Abdülhamit tahttan indirilerek kadrosu tasfiye edilirken Zonaro’nun da görevine son verilmiş oldu ve sanatçı 1910 yılında ülkesi İtalya’ya geri döndü. Ancak Fausto Zonaro, İtalya’ya döndükten sonra İstanbul’u betimleyen eserler vermeye devam etti.

İstanbul’da kaldığı süre boyunca, dini ve özel günler gibi kültürümüze katkı sağlayan etkinlikleri de resmeden sanatçının eserleri, unutulduğu dönemden sonra yine ortaya çıkarak kısa zamanda araştırmacıların ilgi odağı oldu.

‘Abdülhamid’in Hükümdarlığında’ adıyla Türkiye’de Yapı Kredi Yayınları’ndan çıkan ve sanatçının hatıralarının yer aldığı bir de kitap bulunuyor. Osmanlı’nın son saray ressamı olma özelliği bulunan sanatçı hakkında TRT’de yayınlanmış bir de belgesel var.

[gallery ids=”18547,18548,18549,18550,18551,18552,18553,18555,18556,18557,18558,18559,18560,18561,18562,18563,18564,18565" type=”rectangular”]