34e Kattenbosserheidetocht

Mooie tocht door het Kattenbos in Lommel. Vandaag gingen we voor de 7 km. Al vlug ging de wandeling een bos in. Dit bos heet de Kattenbosserbergen. Bergen zeg je? Ja, dit heeft te maken omdat er in de bossen heuveltjes liggen. In de kempen worden een heuvel al snel een berg genoemd.

Duinen

Deze heuvels zijn eigenlijk duinen. Hoe zijn die ontstaan? In de middeleeuwen was deze plaats namelijk een grote heidevlakte zonder duinen. Ongeveer 800 jaar geleden zijn op die heidevlakte mensen komen wonen. Ze begonnen de vlakte te ontginnen. De bovenste laag werd weggehaald om ze als strooisel voor de stallen te gebruiken. Deze laag werd ook gebruikt als brandstof om hun huizen te verwarmen. Maar dus al gauw kwam er hierdoor fijn zand eronder bloot te liggen. In de loop der tijd heeft wind en regen dit zand in zandhopen veranderd. Later, in de 19e eeuw, heeft de mens er dan dennen op gepland. Die dennen houden met de wortels het zand stevig vast, zodat het nu op zijn plaats blijft liggen. Anders zouden de duinen, of zandhopen zich langzaam verplaatsen.

Het Hoefijzer

Even later, ongeveer halfweg op onze wandeling zagen we een zandkleurig muurtje met doorzichtige gekleurde glazen bollen. Dit is het werk van een glaskunstenaar. Iets lager ligt er een grote waterplas. Ook deze heeft een naam, het Hoefijzer. Deze plas is een overblijfsel van de 19e eeuw, toen men in Lommel het witzand heeft ontdekt. Het is zeer zuiver zand met bijzonder fijne korrels, waardoor het uitermate geschikt is voor de productie van glas.

In het begin werd dit zand op kleine schaal ontgonnen, namelijk met mankracht. De arbeiders stonden op een vlot van tonnen en balken. Met een schepzak haalden ze telkens een 25tal kg nat zand naar boven. Dit was economisch niet zo rendabel en werd dus al snel vervangen door een gemechaniseerde ontginning.

Windmolen

Even verder kwamen we langs een oude molen. Tegenwoordig staat hij vlak bij de Molse Nete. De molen heet officiëel Leyssensmolen, maar heeft ook andere namen, zoals Kattenbossermolen of Treitermolen. Hij stamt al van 1797, dus gaat al een tijdje mee.

Hier liep de wandelweg perfect samen met de GR561 (Kempen-Maaspad) en met de GR564 (Kempen-Condroz) tot aan het station, waar deze mooie wandeling helaas weer bijna ten einde was.