Ne diyeceğimi çok iyi biliyorum. Seni seviyorum…
Bir dolu kitap okudum ve araştırmayı severim bilirsin. Çıkardığım sonuç evrenin hiçbir amacı olmadığı, hayatlarımızın hiçbir olağanüstü tarafı yok…
Ta ki birini sevene kadar. Bu öyle güçlü bir bağ ki;
Geçmiş yok artık, başlangıç sensin. Devasa güneşin gözbebeğinden bir farkı yok. Senin kokunla dolan göğsümün o sonsuz boşluktan bir farkı yok artık.
Herşeye yaşam veren yıldız tozu dudaklarının arasından süzülür öpücüğünle.
Bir sonraki güneş sistemi sen kadar uzakta bana. Yeni bir yıldız doğar, büyür, çöker ve patlar o içten gülüşünle. Sana dokunursam ayaklarım kesilir yerden.
Ve eğer bir bigbang varsa seni gördüğüm o ilk âna gidebilir miyiz?
Kalbim ellerinde, ellerin ellerimle ve ben seninleyim. Sonsuza dek.
Ne diyeceğimi çok iyi biliyorsun; Seni çok seviyorum…
One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.