Η τραγωδία της πανσελήνου

Αυτό το φεγγάρι δεν ήταν σαν τ’ άλλα.

Περπατούσα αραδιάζοντας λέξεις στο τηλέφωνο, είχα αφήσει ήδη την παρέα μου πίσω να με περιμένει και μέσα στον άνευ ουσίας στόμφο της επικοινωνίας, απομακρύνθηκα. Δίπλα είχα τη θάλασσα, ψηλά το φεγγάρι και γω αναλωνόμουν στην άστοχη νυχτερινή επικοινωνία.

Κάτι με σταμάτησε όμως. Σαν ένα χέρι να μου κράτησε τον ώμο, σαν να μου χάιδεψε κάποιος τα μαλλιά, σαν ένα βλέμμα να άγγιξε πάνω μου…και κοντοστάθηκα. Αυστηρά στα όρια του δρόμου κοίταξα γύρω μου, ψηλά και έκλεισα το τηλέφωνο αστραπιαία και αγενέστατα. Πλαγιοδρόμησα, πέρασα τον ξύλινο μισογκρεμισμένο φράχτη, ακούμπησα στο ψηλό τοίχο του μνημείου, κοιτάζοντας να αφομοιώσω ό,τι προλάβω.

Παρέες δίπλα στη θάλασσα απολάμβαναν την πανσέληνο του «τώρα ή ποτέ». Το μνημείο φωταγωγημένο από τη νύχτα, ο καιρός ερωτικός και τα ζευγαράκια μαζί χέρι-χέρι να οραματίζονται ουράνια τόξα.

Ένας ψαράς ακούνητος, με το καλάμι να κάνει όλη του δουλειά μόνο του, ένα σκυλί να τρέχει στην υγρή άμμο και η βοή του δρόμου, ακόμα και αυτή, φώναζε ρομάντζο. Τι όμορφο τοπίο.

Μόνο δυο παιδιά αμάρταναν παρα πέρα. Μαζί, μα χώρια.

Μαζί από φόβο, χώρια από ουσία.

Βγήκαν στο φεγγαρόφωτο, μα το φεγγάρι δεν τους ενδιέφερε.

Ήταν μαζί, μα ο άλλος δεν τους ενδιέφερε. Χαμένοι στο ασταμάτητο βαριεστημένο scrolling ,υπνωτισμένοι από τη φωτισμένη οθόνη.

Τυφλοί.

Μόνοι, μαζί.

Τα μυαλά έτρεχαν αλλού, οι καρδιές χτυπούσαν για άλλους.

Το φεγγάρι ξέθαβε πραγματικά πάθη και αυτές τις αλήθειες που δεν τις μαρτυράνε. Τις καταπίνουνε από δειλία.

Τι εικόνα…

Θλιβερή σαν να συνέβη σε μένα. Αλλά μήπως και γω δεν έχω βρεθεί έτσι; Με ρούχα ή χωρίς;

Επιστρέφοντας χτύπησε πάλι το τηλέφωνο. Το σήκωσα και επέστρεψα στην παρέα . Στο δρόμο, όσο η φωνή από την άλλη άκρη της γραμμής αράδιαζε επαγγελματικούς κώδικες, η καρδιά μου χτυπούσε ρυθμικά και το μυαλό συμπέραινε:

« Τελικά, αυτός που θέλεις να βλέπεις το φεγγάρι είναι η ουσία σου»

- Και αν το βλέπεις με άλλους….;

- Τότε, Ω τι τραγωδία ….

Like what you read? Give The Storyteller (Χ.Π) a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.