Κορμιά στα Άστρα

Θυμάμαι να μην μπορώ.

Ακόμα μερικές φορές δεν αντέχω.

Όμως δεν αφήνομαι.

Προσχωρώ.

Και έτσι ξέρω.

Ότι ο Φόβος είναι μόνο στο μυαλό.

Έκανα καιρό να ξεγελώ τις φαντασίες.

Μέχρι που μου αποκαλύφθηκε το Μυστικό.

Και κάθε φορά που φοβάμαι περισσότερο, τρέχω προς τα ´κει που φοβάμαι.

Και όταν αγγίξουν τα κορμιά, ο φόβος φεύγει.

Το φιλί αλλάζει τις συχνότητες.

Το άγγιγμα μορφοποιεί την ουσία.

Η ηδονή γίνεται ο δρόμος προς τα Άστρα.

Μα ποιός αντέχει την ηδονή;

Μόνο το κορμί που αποφασίζει την παράδοση.

Γιατί η ένωση δεν σημαίνει και παράδοση εαυτού.

Πόσες φορές δεν σηκώθηκες από ένα κρεβάτι πιο κενός από πριν.

Είναι γιατί δεν παραδόθηκες.

Είναι γιατί το σώμα δεν έγινε Πύλη.

Είναι γιατί το ξεχώρησες από την ολότητα.

Η ύπαρξη σου δεν Ανοίγει με κάθε Κλειδί.

Το κλειδί το έχει Ένας.

Αυτός κατέχει τη Δύναμη να σε πάει στα Άστρα.

Ο Έρωτας είναι το μονοπάτι.

Μα η απόφαση να ταξιδέψεις στα Άστρα είναι η πιο σοβαρή απόφαση της Ζωής σου.

Γιατί μόλις γευτείς το Σύμπαν, τίποτα γήινο δε σε ακουμπά.

Γι αυτό η Γη είναι γεμάτη Φοβισμένους.

Γιατί αντιστέκονται.

Ζούν μόνοι ή με άλλους.

Απομονωμένοι αλλά με παρέα.

Κοίταξε τους να δειλιάζουν όταν κοιτούν τον Ουρανό.

Όταν ατενίζουν τη Θάλασσα.

Ξέρουν τι χρειάζεται η Ψυχή τους.

Αλλά δεν απλώνουν το Χέρι.

Προτιμούν τη Φτώχια.

Ερεθίζονται με τη μοναξιά, το πίσω, την μελαγχολία και μια Ακαθόριστη Αδικία.

Όμως αυτά είναι απλά τα δεσμά της Φαντασίας. Η Φυλακή.

Και η Φυλακή τους αρέσει.

Δέξου το. Αυτός που θέλει Αστρόπλοια θα τα βρει.

Οι άλλοι απλά θα σου μιλούν. Θα παίρνουν από μακρυά μια Γεύση Ουρανού.

Μα από μακρυά.

Έτσι να διαλέγεις τους Συνοδοιπόρους.

Από το πόσο κοντά σου έρχονται. Πόσο αντέχουν τη Φωτιά.

Και μην αμφιβάλλεις. Η Ηδονή σου τους αγγίζει. Μερικοί καίγονται περισσότερο από τους άλλους.

Είναι αυτοί που ο Ουρανός τους κάλεσε.

Από καιρό.

Αυτοί που ο Δρόμος τους άνοιξε αλλά παραμένουν Αδρανείς.

Αυτοί που καίγονται στη σκέψη του Αγγίγματος στη σάρκα τους. Στην υγρή αυτή Επανάσταση.

Είναι αυτοί που γνωρίζουν ακριβώς την Εισχώρηση, την Ένωση και την Πλημμύρα.

Είναι αυτοί που έχουν Ζήσει με την Ύπαρξη σου στο μυαλό τους.

Είναι αυτοί που αντιστέκονται σε αυτό που Ξέρουν.

Δε χρειάζεται το Άγγιγμα σου να τους μάθει. Το ξέρουν ήδη.

Δε χρειάζεται η Θάλασσα να σας ενώσει. Έχει συμβεί.

Με ή χωρίς εσένα.

Όμως δεν είναι όλοι για τα Άστρα.

Και ας τα Αξίζουν.