Ο Αστροκράτορας

Κάποια βράδια στρέφω το βλέμμα μου στον Ουρανό. Συνήθως τον κοιτώ θυμωμένα με μια ασυνείδητη μανία που του ζητά αθόρυβα το λόγο για όσα μου στερεί.

Σήμερα όμως το βλέμμα μου εκπυσοκρότησε.

Η γήινη μου φύση αισθάνεται πλέον φτωχή να δεχτεί αυτή τη Φλόγα.

Μη φοβάσαι όμως εαυτέ. Είναι τιμή ο Ουρανός να σου εμπιστεύεται τό Άστρο του.

Γιατί, αυτό το Άστρο, το πιο φωτεινό από όλα, είναι ένα δώρο σταλμένο από τον ίδιο το Θεό.

Τι μου βρήκε ο Ουρανός και με έχρισε Αστροκράτορα άραγε;

Εγώ θυμάμαι μόνο να καίω τα χέρια μου….

Ίσως αυτό να μου προσδίδει μια κάποια αξία...

Ξέρω τα τρεμάμενα άστρα.

Τα έχω δει. Δε με εκπλήσσουν. Πολλές φορές λυπήθηκα το πένθιμο χρώμα τους. Τα πόνεσα. Τώρα ξέρω ότι τις νύχτες αυτές στην ανηφοριά, τίποτα δεν μπορούσε τελικά φωτίσει το δρόμο μου.

Κι όμως…..

Ξαφνικά, ο Ουρανός που μου στέρησε το Φώς στο σκαρφάλωμα, που με παράτησε να γδέρνομαι στα βράχια και να επιβιώνω στους γκρεμούς, μού χαρίζει τέτοια Τιμή; Σε μένα; Στον Άγρυπνο της νύχτας Ερημίτη;

Και aυτό το Άστρο…..Το πιο φωτεινό απ’ όλα, στην Αγκαλιά μου;

Ανεβοκατεβαίνει η λάμψη του στο στέρνο μου και φωτοβολεί τον πυρήνα της καρδιάς μου. Και η ανασαιμιά μου βαραίνει. Πώς να αντέξω την Αλήθεια τόσο ξαφνικά;

Σας το λέω….Σήμερα δεν ξέρω γιατί δεν έχασα το φως μου. Πώς τα μάτια μου άντεξαν την Όψη της;

Έλα λοιπόν. Σκούπισε τα μάτια σου και ορθώσου.
Άραγε αξίζει το σκοτάδι μου μια τέτοια Χαραυγή;

Πάλλεται η απάντηση μέσα μου. Όμως εμένα έπαψα να με ακούω από καιρό.

Μόνο το Άστρο μου μπορεί να μου το πεί.

Αυτό έχει την Απάντηση για μένα. Έχει όλες τις Απαντήσεις για μένα.

Και αυτές τις δυσθεώρητες απορίες μου, που έψαχνα στη Σκοτεινή Νύχτα της Ψυχής, βλέπω στα μάτια της ότι θα μου τις λύσει. Το ξέρω ότι θα μου τις λύσει.

Και σήμερα……Τώρα που βράδιασε και λουφάζει ο θόρυβος και ο αχρείαστος ήχος των περιττών, τώρα που η νύχτα διαπερνά τους ρόλους και τις μάσκες της ημέρας, μόλις περάσει η ώρα, το Άστρο θα φανεί στον Ουρανό. Και γω θα περιμένω την απάντηση του.

«Για Αστροκράτορας» θα μου πει «φοβάσαι πολύ τα Άστρα» και θα χωθεί πάλι μέσα μου σε μια Ένωση ως το Άπειρο.

soundtrack: