Ο Ηδονοκράτορας

-αλλάζοντας τη ροή-

Ο Ηδονοκράτορας κατέχει το μυστικό. Αυτό που ξεδιπλώνει την ηδονή σε ένα κορμί.

Γυρίζει τον κόσμο και προσφέρει το Θείο δώρο της ερωτικής απόλαυσης.

Τα πρώτα χρόνια δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένας φανταχτερός ντιλετάντης του έρωτα. Ήταν καλύτερος από τους άλλους και το γνώριζε. Όποια γυναίκα άγγιζε, κύματα οργασμού διαπερνούσαν το κορμί της.

Σιγά σιγά όμως μαζί με τον οργασμό που προσέφερε άρχισε να εισπράτει και τον πόνο. Όταν το κορμί ταράζεται, η καρδιά χτυπά δυνατά και οι αισθήσεις τινάζονται, ανοίγει μια πόρτα Απόλυτης Αληθειας που καμία ψυχή δεν μπορεί να κρύψει. Και για λίγο, έχεις θέαση στο κέντρο της ψυχής. Μπορείς να δείς καθαρά τον πυρήνα. Και ο Ηδονοκράτορας έβλεπε τον πόνο και την λάμψη. Δονούταν και αυτός σε αυτό το γαϊτανάκι σκοταδιού και φωτός.

Η αλήθεια όμως είναι ότι το βάρος ήταν αρκετά μεγάλο και από τότε άρχισε να επιβάλλει πειθαρχία στα ορμέμφυτά του.

Ένα βράδυ μια κοπέλα με γαλανά μάτια και μακριά ξανθά μαλλιά τον πλησίασε. Αντάλλαξαν τις βασικές αναγνωριστικές φιλοφρονήσεις και ο Ηδονοκράτορας ξεκίνησε να κάνει αυτό που ήξερε να κάνει καλά. Έγινε γοητευτικός, σπινθηροβόλος και ερωτικός. Μα εκείνη δεν φάνηκε να αντιδρά.

Προς στιγμήν ο Ηδονοκράτορας τα έχασε. Δεν ήξερε τι πρέπει να κάνει. Δεν του είχε ξανατύχει κάποιος να αρνηθεί την ερωτική του παρουσία. Η κοπέλα ακούμπησε απαλά το χέρι του και συνέχισε την κουβέντα με μια σταθερή ήρεμη φωνή. Τον ρώτησε από που έρχεται. Πώς μεγάλωσε. Πότε πήρε το δώρο που κατέχει και γιατί ανέλαβε μια τέτοια ευθύνη. Στη συνέχεια της νύχτας τον ρώτησε και άλλα πράγματα για αυτόν. Έδειξε πολύ ενδιαφέρον για το χάρισμα του και παρόλα αυτά αρνήθηκε πολλές φορές να το δεχτεί. Στο τέλος τον κοίταξε στα μάτια, χαμογέλασε και τον ρώτησε για τη δική του Ηδονή.

Ο Ηδονοκράτορας κοντοστάθηκε. Δεν το είχε σκεφτεί ποτέ αυτό.

«Η δική του Ηδονή;»

Άρχισε να ιδρώνει και να αισθάνεται δυσφορία λες και το μέσα του ήθελε να εκτιναχθεί έξω. Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά. Πήρε δυο βαθιές ανάσες, ενώ το χέρι του ένιωσε τη σταθερότητα του αγγίγματος της. Την κοίταξε βαθιά στα μάτια και προσπάθησε να μην δείξει την ταραχή του.

Η αλήθεια είναι ότι τόσο καιρό κανένας δεν τον είχε ρωτήσει ποτέ τίποτα. Δεν ήταν ότι δεν είχε δεχθεί αγάπη και μια ζεστή αγκαλιά. Άλλωστε προσέφερε τόσα πολλά…. Αλλά πραγματικά καμία γυναίκα ποτέ δεν τον ρώτησε κάτι γι ´αυτόν. Ποτέ καμία γυναίκα δεν ασχολήθηκε με την ευχαρίστηση του και ποτέ δεν τον άγγιξε από ενδιαφέρον,παρα μόνο τόσο όσο χρειαζόταν για να ικανοποιήσουν τη δική τους Ηδονή.

Βέβαια και αυτός δεν άφηνε περιθώρια. Προσέφερε τα πάντα προκαταβολικά. Ενδιαφέρον, έξαψη, κορύφωση, μια αγκαλιά στο τέλος. Μάλλον έδειχνε γεμάτος. Δυνατός και υπεράνω. Καμία δεν υποψιάστηκε την αλήθεια. Δεν σκέφτηκε ότι ……

«Ένα κενό» Το κενό που κουβαλούσε πάντα μεταξύ κρεβατιών, ηδονών και έντονων εισχωρήσεων.

Η κοπέλα με τα γαλανά μάτια και τα μακριά ξανθά μαλλιά τον άκουγε προσεχτικά. Τον πήρε από το χέρι και περπάτησαν αρκετά. Συνέχισε να του μιλά, να τον ρωτά, να γελά μαζί του. Άλλωστε ο Ηδονοκράτορας ήταν ένας ευφυής άντρας και ήξερε να κάνει μια γυναίκα να περνά καλά. Αυτή τη φορά όμως δεν το έκανε αυτός.

Όταν φτάσαν στο σπίτι της, ένα ψηλό κτίριο στο κέντρο της πόλης με θέα τον ουρανό, κάθησαν στον καναπέ και μιλούσαν με τις ώρες. Ένα ποτήρι κρασί ακουμπισμένο και αχρησιμοποίητο στο τραπεζάκι, χαλαρή μουσική και Αγκαλιά. Το βράδυ ξεκίνησε με τα κορμιά τους να αγγίζονται αναγνωριστικά.

Η κοπέλα με τα μακριά ξανθά μαλλιά, με τα γυαλιά και τα μικρά γαλανά της μάτια γδύθηκε μπροστά του,αφού αφαίρεσαι και τα δικά του ρούχα προσεχτικά.

Του ζήτησε να κλείσει τα μάτια και να ηρεμήσει. Τον φίλησε στο στήθος, άγγιξε τις πλάτες του, το στέρνο του, περιεργάστηκε το κορμί του. Τον πήρε από το χέρι και τον ξάπλωσε στο χαλί.

Ακούμπησε τα χέρια της στην καρδιά του και κάθησε επάνω του επιτρέποντας στον Ηδονοκράτορα να αισθανθεί την υγρή της φύση με κάθε λεπτομέρεια. Καθώς οι παλμοί δημιουργούσαν μια τονική συμφωνία, ψιθύριζε ο ένας στον άλλον λέξεις πάθους, έκπληξης και αποδοχής για ό,τι μεγαλειώδες συνέβαινε. Έτσι, εκείνο το βράδυ, τα κορμιά ενώθηκαν στο άπειρο

Ήταν η πρώτη φορά που κάποια νοιάστηκε γι ´ αυτόν. Για πρώτη φορά δε χρειάστηκε να προσφέρει αυτός την ευχαρίστηση. Για πρώτη φορά βρέθηκε να συμμετέχει και όχι να εξυπηρετεί. Για πρώτη φορά απόλαυσε την Ηδονή ουσιαστικά. Το νοιάξιμο.

(…)

Τα επόμενα χρόνια ο Ηδονοκράτορας σταμάτησε να περιφέρει την ικανότητα του. Την κρατούσε για εκείνους που μπορούσαν να τον δουν. Για εκείνους που μαζί με τον εαυτό τους νοιάζονται και γι ´αυτόν. Μόνο τότε η Ηδονή άλλωστε αποκτά νόημα και αξία. Μόνο τότε δεν ξοδεύεται.


Ο Ηδονοκράτορας πλέον κυκλοφορεί δίπλα μας ή μέσα μας. Και μιλά για μια ένωση ισότιμη· πώς να μετατρέπεις τον έρωτα σε μια πράξη Φωτός. Μια έκρηξη αστεριών που να μην χρειαστεί να την προκαλέσεις αλλά να συμβεί ως αποτέλεσμα μιας μαγικής υπαρξιακής συνέργειας.