Ο Μάγος χωρίς Όνομα (chapter 1)

Στην άκρη της πόλης, κοντά στη θάλασσα ζει ένας Μάγος. Λίγοι το ξέρουν, κάποιοι το υποπτεύονται και οι πιο πολλοί το αγνοούν.

Ο Μάγος έχει τη Δύναμη του Σύμπαντος στα δυό του χέρια. Αλλά η δύναμη αυτή προϋποθέτει…

Ο Μάγος λοιπόν μπορεί να σε εξαφανίσει αν το χρειαστείς, μπορεί να φτιάξει ένα ολόκληρο σύμπαν όσο σε κρατάει και να σε κάνει να πετάς στον ουρανό ανάμεσα στ’ αστέρια.

Μπορεί να σου δώσει την αναπνοή του ακουμπώντας απλά τα χείλη του ή ακόμα και ζωτική πνοή αν εσύ τα αγγίξεις με ορμή.

Μπορεί να σε κρατάει ασφαλή για ώρες και να αγγίζει την καρδιά σου για να μην πονάς.

Μπορεί να αλλάξει το χώρο και το χρόνο. Να κάνει τα χέρια του να σε χωράνε, το σώμα του να σου ταιριάζει και την ψυχή του να κουμπώνει στη δική σου.

Μπορεί να σε αφήσει να κλάψεις επάνω του όλα τα δάκρυα της ζωής σου και να μην νιώσεις ντροπή αλλά ανακούφιση.

Μπορεί να αφήσει το αποτύπωμα του πάθους του στο λαιμό σου, τον άνεμο του αγγίγματος του στο κορμί σου και τον ήχο του μαγικής φωνής του στα αυτιά σου.

Όταν απλώσει τα χέρια του, μπορεί να σε προστατέψει από όλα τα τέρατα που σε κυνηγούν τα βράδια και τα πρωινά. Αυτά που ξέρεις και αυτά που ακόμα. αποζητάς.

Μπορεί να κατεβάσει τα αστέρια και να σου τα δέσει γύρω από το λαιμό σου και να φυσήξει μέσα σου για να λιώσει τον φόβο.

Μπορεί να σε αγγίξει όπως ποτέ άλλοτε άγγιγμα δε σε έκανε να νιώσεις και να σε παρασύρει σε μια οργασμική παράλυση μόνο ρίχνοντας τη ματιά του βαθιά στο βλέμμα σου.

Μα το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι ότι γνωρίζει το Πραγματικό σου Όνομα. Το Όνομα της Ύπαρξης σου. Και μπορεί να σου το δώσει. Δεν υπάρχει πιο Θεϊκή Δύναμη από αυτή. Μεγάλο προνόμιο αλλά και τεράστια Ευθύνη. Η Ονοματοδοσία προϋποθέτει θάρρος και γνώση….

Ο Μάγος χωρίς Όνομα κυκλοφορεί ανάμεσα μας, λίγοι το ξέρουν κάποιοι το υποπτεύονται και οι περισσότεροι το αγνοούν.

Μα οι λίγοι είναι που τιμούν τη μαγεία του, γιατί δεν την ξοδεύουν. Γι’ αυτό υπάρχει ακόμα άσβεστη και σιγοκαίει στην Ψυχή του.

Ο Μάγος χωρίς Όνομα ήταν ένας καθημερινός άνθρωπος. Υπάρχουν πολλές ιστορίες που έχουν ακουστεί σε όσους ξέρουν αλλά ακόμα και από εμάς, λίγοι γνωρίζουν την αληθινή. Οι παλιοί πάντως λένε ότι για να γίνει κανείς Μάγος πρέπει να δει αυτό που οι άλλοι δε βλέπουν.

Πριν λίγες μέρες, ένα Σάββατο συνέβη κάτι το αναπάντεχο και τρομαχτικό.

Είδαμε μια Φωτεινή φλόγα να κατεβαίνει από τον ουρανό, εκεί στην άκρη της πόλης δίπλα στη θάλασσα. Μια τεράστια λάμψη δημιουργήθηκε για λίγο και όσοι ξέρουμε, χαμηλώσαμε το βλέμμα για να μην τυφλωθούμε και κλείσαμε τα αυτιά μας για να προστατευτούμε από την έκρηξη.

Πάνω στον πανικό, κοιταχτήκαμε με αγωνία και αρχίσαμε να φωνάζουμε με ένταση « Ο Μάγος ενεργοποίησε τη δύναμη του! Ο Μάγος ενεργοποίησε τη δύναμη του!»

Υπήρχε ένας Αρχαίος χρησμός που μιλούσε για την εποχή που η Κυανή Φλόγα θα κατέβει από τον Ουρανό ασυγκράτητη και θα σημαδέψει τον καιρό της Ένωσης του Μάγου με τη Μεγάλη Μάγισσα. Μιλούσε για μια αρχέτυπη βάφτιση που θα ακολουθήσει και την Έναρξη της Εποχής της Μάγισσας του Ωραίου και του Αληθινού (Δ)

Ο Χρησμός μιλούσε για μια Φωτεινή Κοσμογονία και πρέπει όσοι τη δουν να είναι πολύ προσεχτικοί γιατί η έκρηξη θα είναι τόσο δυνατή που ούτε ο Μάγος δε θα μπορέσει να την ελέγξει.

Καθώς παρακολουθούσαμε το Ενεργειακό αυτό Σέλας από απόσταση, κοιταζόμασταν πού και πού μεταξύ μας. Εγώ κοίταζα τη Λιν. Η έκρηξη δονούσε τις ψυχές μας.

Ξημέρωσε…

Υπάρχει μια λάμψη ακόμα στην άκρη της πόλης δίπλα από τη θάλασσα, θολή μα ισχυρή και άλλη μία στο δάσος στην άλλη άκρη, θολή και ισχυρή .

«Η Μάγισσα, έχει πλέον άλλο όνομα» είπε η Λιν.

Το μεγάλο αυτό Ενεργειακό Πανηγύρι ήταν αποτέλεσμα μια σπάνιας Ένωσης και Ονοματοδοσίας. Όλοι το νιώσαμε.

Πλέον η Μάγισσα έχει το Όνομα της Ύπαρξης της που μόνο ο Μάγος μπορεί να της το δώσει. Κανείς άλλος δεν μπορεί να τη φωνάζει με αυτό το Όνομα και από κανέναν άλλον δεν μπορεί να το ακούσει.

Το πρόβλημα ήταν ότι ο Μάγος δεν έχει ακόμα όνομα.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε μια μικρή αναταραχή και οι φωνές συνεχίστηκαν για λίγο.

Η Λιν γύρισε και με απορία μου είπε : «Περίεργο αλήθεια. Γιατί η Μάγισσα δεν έδωσε ακόμα όνομα στο Μάγο; Δεν είδε την ύπαρξη του;»

«Αυτό αποκλείεται» ψιθύρισε ο γέρος δίπλα μου. «Η Ένωση ήταν ξεκάθαρη. Φωτίστηκε ο Κόσμος»

«Τότε; Δείλιασε;» αναρωτήθηκε η Λιν

«Φοβήθηκε» ακούστηκε μια άλλη φωνή.

«Όχι» απάντησε ο γέρος. «Μπορεί η Μάγισσα να πει στον εαυτό της ότι είναι δειλή ή να σκεφτεί όλα όσα δεν είναι ικανή να κάνει, αλλά δεν μπορεί πραγματικά να κοροϊδέψει τον Εαυτό της. Η Φλόγα πια της Ένωσης καίει μέσα και στους δύο και πρέπει να το καταλάβουν. Μέχρι να επιστρέψει η Μάγισσα το Δώρο που πήρε από το Μάγο και να τον Ονοματίσει, μόνο άσχημα θα συμβαίνουν. Γιατί είναι μέγιστη προσβολή στο Σύμπαν να σου δίνει αυτή την τεράστια Επίγνωση και συ να κρύβεσαι πίσω από φτωχές, ανθρώπινες ερμηνείες και επινοήσεις. Ειδικά όταν έχεις τη Δύναμη της Μαγείας. Αν δεν την είχαν, δε θα συνέβαινε ποτέ αυτό»

Ο γέρος δίπλα μου ήταν ένας γηραιός Σούφι, που είχε δει από παλιά το Μάγο στην άκρη της πόλης δίπλα στη θάλασσα, σχεδόν από τότε που και ο Μάγος σερνόταν καταγής αρνούμενος την Μαγική φύση του. Είχε δει και άλλες εκρήξεις αλλά «Ποτέ σαν αυτή» είπε, σχεδόν ικανοποιημένος για ό,τι συνέβη.

«Ο Μάγος δεν μπορεί να μείνει χωρίς όνομα καιρό» είπε ο γέρος. «Είναι και οι δυό τους υποχρεωμένοι να ονοματίσουν την ύπαρξη του άλλου»

«Μα ο Μάγος τής έδωσε όνομα» απόρησα

«Της το έδωσε» μου απάντησε. «Επιτέλους» βροντοφώναξε και γέλασε δυνατά. «Μα και αυτός δεν το ολοκλήρωσε»

Ο γέρος είδε ότι προσπαθούσα με κόπο να καταλάβω τι εννοεί.

«Την ονομάτισε από απόσταση. Βέβαια εκείνη τη στιγμή δεν ήταν λίγο. Τέτοια τιμή, να γνωρίζει κάποιος το όνομα της Ύπαρξης ενός άλλου δε δίνεται συχνά από Ψηλά. Μα μετά την Ένωση πρέπει να της αποδώσει το όνομα της για πάντα. Πλέον, πρέπει να τη βαφτίσει και να σφραγίσει την Ύπαρξη της»

« Και πώς θα γίνει αυτό» ρώτησα και γω με απορία και περιέργεια

«Τώρα το χρέος μοιράστηκε. Τώρα που το σύμπαν τούς ένωσε έχουν Ευθύνη και οι δύο. Μετά την Ένωση η Μάγισσα πρέπει να τρέξει πίσω στο Μάγο. Και καθώς θα την κρατά σφιχτά, να αφήσουν το Κυανό Φως να τους ενώσει χωρίς να φοβηθούν. Να την κοιτάξει στα μάτια, και αγγίζοντας τα χείλη της να την φωνάξει με το όνομα τής ύπαρξης της, όντας ειλικρινής και με σεβασμό στην Ένωση που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Και αυτή να επιστρέψει το άγγιγμα στα χείλη και να τον ονοματίσει με το όνομα τής Ύπαρξης του, με θάρρος και πίστη ότι τίποτα καταστροφικό δε θα συμβεί. Μόνο τότε θα μπορέσουν οι Μάγοι να ελευθερωθούν από τις γήινες ψευδαισθήσεις τους και να Δ(ουν). Όταν Δ(ουν) μπορούν ελεύθερα μετά να αναλάβουν την Ευθύνη τους. Μέχρι τότε θα καίγονται με τη Φωτιά που οι ίδιοι άναψαν και αποζητούσαν τόσα χρόνια»

Σωπάσαμε όλοι για λίγο προσπαθώντας να συλλάβουμε το μέγεθος αυτής της ιστορίας.

«Τύχη ή Ατυχία αλήθεια γέροντα;» τόλμησα να ξεστομίσω.

Ο γέρος με κοίταξε απότομα σαν να προσβλήθηκε αλλά συγκράτησε το ένστικτό του με μια περίεργη γκριμάτσα αποσυμπίεσης στο πρόσωπο του.

«Νομίζεις ότι ο Θεός τους ένωσε; Ότι βρέθηκε μια μαγική δύναμη και τους έριξε στον ίδιο δρόμο; Ανόητε. Περπατούν και οι δύο, χρόνια τώρα σε ξέχωρα μονοπάτια. Αλλά παράλληλα. Αναζητούν, μαθαίνουν, πέφτουν και σηκώνονται. Σέρνονται αλλά προχωρούν.

Κανένας δε γίνεται Μάγος αν δεν πέσει. Αν δεν χάσει κάτι ισχυρό και αν δεν βρει το Θάνατο μπροστά του και μέσα του.

Ο Έρωτας και ο Θάνατος είναι δύο στιγμές απόλυτα μοναδικές για τον καθένα μας. Έξω από τον Έρωτα και το Θάνατο πρωταρχικό δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Και οι δυνάμεις της φύσης, λειτουργούν για να υπηρετήσουν τον Έρωτα και το Θάνατο. Γι’ αυτό ο Έρωτας και ο Θάνατος είναι αδελφοί. Είναι δύο στιγμές απόλυτα μοναδικές για τον καθένα μας.

Και οι Μάγοι γνωρίζουν πάντα πρώτα το Θάνατο. Και τον μελετούν για πολλά χρόνια μέχρι να τον τιθασεύσουν. Μένουν προσκολλημένοι σε αυτόν λες και τους μαγεύει με κάποιο περίεργο τρόπο. Όμως αυτό που τους κρατά εκεί είναι το ίδιο που τους κρατά και στον Έρωτα. Η Δύναμη που τους αποδομεί.

Και για να ολοκληρωθούν μετά τη μελέτη Θανάτου πρέπει να γνωρίσουν και τον Έρωτα. Και όταν αυτό συμβεί, αλλάζει το Σύμπαν συχνότητες. Τόσο ισχυρό είναι το Κάλεσμα τους»

Και συνέχισε…

«Σκέψου λοιπόν καλά τούτο. Τώρα... Σήμερα…..Αυτοί οι δυο άνθρωποι, έφτασαν εδώ. Ο Ένας στην Αγκαλιά του Άλλου... Σήμερα αυτοί οι δρόμοι έγιναν Ένας….Οι Ζωές τους, χωρίς να σβηστεί η ξεχωριστή πορεία του καθενός, έγιναν Ένα. Οι απώλειες που κουβαλούσαν σαν φορτίο γλύκαναν ξαφνικά και για λίγο μέσα τους – αν και νωρίς- βλέπουν ότι οι απώλειες είναι αυτό που Μαγικά και οι Δύο μετατρέπουν σε ενέργεια Ζωής. Δ(ύο). Ο Θάνατος γίνεται Έρωτας.

Είναι Ευθύνη τους να αντιληφθούν και να σεβαστούν τους Κανόνες. Γιατί τους κανόνες αυτούς τους έφτιαξαν οι Δ(ύο) τους στο προσωπικό τους Σύμπαν βαδίζοντας ξεχωριστά από τότε που γεννήθηκαν αλλά όχι χώρια. Γιατί οι χορδές της Ζωής τους όλο και μπλέκονταν ανά διαστήματα. Χωρίς απαραίτητα να το καταλαβαίνουν. Αλλά στη διάρκεια της ζωής τους, κάπου θα έχουν σίγουρα διασταυρωθεί. Και ας μην το θυμούνται. Κάπου κάποιος θα άκουσε τη Φωνή του άλλου και θα την πρόσεξε (χωρίς να ξέρει γιατί), κάπου κάποιος θα βρέθηκε μπροστά στον άλλον και θα τον είδε, πριν. Δεν υπάρχουν τέτοιες Ζωές σαν τις δικές τους που να ενώθηκαν έτσι, χωρίς με κάποιο άσχετο τρόπο στο παρελθόν να μην μυρίστηκαν ο ένας την Ύπαρξη του άλλου. Θα πρέπει να το θυμηθούν. Και θα το θυμηθούν όταν ακούσουν και οι Δ(ύο) το όνομα της Ύπαρξης τους από τον άλλον»

Ο γέρος πήρε μια βαθιά ανάσα.

«Όταν οι Μάγοι βρουν το Θάνατο πολλές φορές δεν ξέρουν τι να τον κάνουν. Αισθάνονται βαριόμοιροι και χάνουν εύκολα το δρόμο τους με άσκοπες εκλογικεύσεις . Άσκοπες, γιατί ο Θάνατος δεν θα τους αφήσει ποτέ αν δεν τον κοιτάξουν με θάρρος. Τότε παρουσιάζεται κάποιος στο Δ(ρόμο) τους και βοηθά όσους έχουν βαρύ φορτίο. Συνήθως ένα γέροντας Ταξιδευτής ή ένας Άγγελος με τη μορφή Σοφού.

Η Μάγισσα δεν ξέρει τί να κάνει με το Θάνατο. Και στο δρόμο της ήρθε ένα σπάνιο Δ(ώρο). Ήρθε αυτός που θα την βοηθήσει με το Θάνατο. Και συγχρόνως θα της δώσει και τον Έρωτα. Και αυτή θα αναλάβει ανάλογο φορτίο για το Μάγο.

Πολύ σπάνια η Δ(ύναμη) εμπιστεύεται δυο Μάγους μαζί. Δε θυμάμαι να έχει ξανασυμβεί μια τέτοια ταυτόχρονη Αφύπνιση. Το Σύμπαν βιάζεται πολύ φαίνεται» είπε ο γέρος και γέλασε δυνατά.

«Τι εννοείς γέροντα» του απάντησα.

«Γιατί βιάζεται»

Με κοίταξε πονηρά. « Αυτό το ξέρει μόνο το Σύμπαν, αλλά ακόμα περισσότερο το ξέρουν οι Μάγοι. Το νιώθουν όταν διασταυρώνουν τη ματιά τους και αγγίζουν τα σώματα τους. Εκεί είναι όλες οι απαντήσεις. Πρέπει να καθαρίσουν το μυαλό τους και να το Δ(ούν). Θέλει χρόνο»

Πήρε ακόμα μια ανάσα και ησύχασε. Ήταν φανερά ικανοποιημένος για κάποιο λόγο.

Σηκώθηκα· είχε αρχίσει να νυχτώνει και κοίταξα στην μια άκρη της πόλης δίπλα από τη θάλασσα. Η λάμψη δυνάμωνε από την απουσία.

Έστρεψα το βλέμμα μου στο δάσος. Η λάμψη φούντωνε από την απουσία.

Περπάτησα για λίγο μαζί με τη Λιν προς το δάσος κάτω από έναν κατακόκκινο ουρανό. Δεν μιλούσαμε αλλά απολαμβάναμε την περίεργα όμορφα αυτή εικόνα.

Είχαμε απομακρυνθεί αρκετά όταν η Λιν έσπασε τη σιωπή της νύχτας

«Ακόμα και η φύση βρίσκεται σε αναταραχή» είπε,

«Έλα Λιν, ας γυρίσουμε στους άλλους» της απάντησα

Η Λιν με ακολούθησε κοιτάζοντας όμως επίμονα το σπίτι στο δάσος.

«Τον σκέφτεται»μου λέει.

«Κάθεται στο σπίτι της και κοιτάζει τα αστέρια ξέροντας ότι μόλις στην άκρη της πόλης βρίσκεται εκείνος. Τόσο κοντά μα και τόσο μακριά»

.. Η Λιν μιλούσε σαν να ήξερε τι λέει. Ποιός τα βάζει αλήθεια με το ένστικτο των γυναικών!

«Εκείνος είναι λιοντάρι στο Κλουβί» συνέχισε. «Επιδεικνύει τεράστια αυτοσυγκράτηση. Εφαρμόζει τώρα όσα έχει μάθει»

«Είναι δυνατός ο Μάγος Λιν» συμπλήρωσα.

«Η Δ(ύναμη) του Μάγου, δεν είναι αυτό που νομίζεις» μου απάντησε. «Η Δ(ύναμη) του Μάγου είναι αυτή που χαραμίζεται αυτή τη στιγμή μακριά της. Μένει ανενεργή. Χωρίς αυτή τη Δ(ύναμη) ο Μάγος είναι απλά ένας από εμάς» είπε λυπημένα.

«Και η Μάγισσα έχει τη Δ(ύναμη) στα χέρια της τώρα. Μετά την Ένωση απέκτησε τεράστια Ορμή. Και αυτό που φοβάται περισσότερο είναι ότι η Ύπαρξη της ξέρει τί να την κάνει αυτή την Ορμή. Αυτό τρέμει. Τη γνώση. Αυτό φοβάται περισσότερο απ’ όλα. Ότι γνωρίζει. Κανένας δεν ξέρει το Όνομα της Ύπαρξης μας. Μόνο (ο) Ένας. Και η Μάγισσα τώρα έχει Όνομα»

Της έπιασα το χέρι. Ήταν ζεστό παρά το κρύο της νύχτας. Συνεχίσαμε για λίγο ακόμα σιωπηλοί στο μονοπάτι της επιστροφής.

Πλησιάζοντας στους άλλους η Λιν με κοίταξε και μου είπε «Αλήθεια δεν ξέρω πώς καταφέρνει και δεν ορμάει στην αγκαλιά του. Δε βλέπει ότι εκεί θα βρεί όλες τις απαντήσεις;»

Ο Γέρος την άκουσε.

«Έχεις δίκιο παιδί μου» της είπε.

«Η αγκαλιά του είναι το μόνο μέρος που μπορεί η Μάγισσα να βρει τις απαντήσεις για όλα. Το ξέρει. Όμως μην είσαι αυστηρή μαζί της. Και ο Μάγος βρέθηκε πριν καιρό στο σημείο αυτό. Σκλαβωμένος από έννοιες και εμμονές λογικής. Χαμένος στα ταξίδια της Γνώσης. Προσπαθούσε να βρει την Αλήθεια του ξέχωρα από τον εαυτό του. Ακόμα το κάνει όταν η Ζωή τον φοβίζει.

Και η Μάγισσα θα καταλάβει σιγά σιγά ότι ό,τι ήξερε ως τώρα ήταν απλά ένα μέρος του ταξιδιού της μακριά από την Αλήθεια της. Ο Μάγος θα της δείξει το Δ(ρόμο) της»

«Φοβάται» είπε χαμηλόφωνα η Λιν

Ο γέρος φάνηκε να δίνει μεγάλη σημασία στα λόγια της

«Παιδί μου, όταν η ένταση είναι μεγάλη, οι άνθρωποι το εκλαμβάνουν ως απειλή και καταστροφή. Και η Μάγισσα τώρα θα καταλάβει ότι ο Μάγος έχει τη Δ(ύναμη) να της ησυχάσει χωρίς καν να μιλήσει. Έχει την α(Δ)υναμία να τη συμπονέσει και να την ακούσει. Έχει την Καρδιά να της σκουπίσει τα δάκρυα και την ψυχή, να την κρύψει στα χέρια του και να σταματήσει το χρόνο όσο την αφήνει να πετάει στα αστέρια για να πάρει τη δύναμη από εκεί, για τη Δ(ική) της Ψυχή. Ο Μάγος δεν είναι εκεί για να σκλαβώσει την Ύπαρξή της. Αλλά για να την απελευθερώσει. Και όχι μόνο τη δική της, αλλά και τη Δική του»

Η Λιν δυσανασχέτησε.

«Γέροντα» του είπε «ο Μάγος δεν είναι Μάγος τώρα. Δεν έχει Δ(ύναμη) μακριά της. Είναι άνθρωπος σαν εμάς. Πονάει το ίδιο.»

Ο γέροντας την κοίταξε προσεχτικά «Ο Μάγος οφείλει να καταλάβει τώρα παρά ποτέ, ότι η Δ(ύναμη) του δεν είναι το να είναι Παντοδύναμος. Όλη η Μαγεία του προέρχεται από την α(Δ)υναμία του. Αυτή είναι η Λάμψη του στο Σύμπαν. Και η Μάγισσα οφείλει να καταλάβει τη Δ(ύναμη) του αυτή. Να μην την γοητεύει πόσο ισχυρός ή σταθερός είναι,γιατί αυτά τα στοιχεία είναι που τον κρατούν δεμένο στη Γη. Αν η Μάγισσα καταλάβει την πραγματική του Αξία τότε ο Θάνατος και ο Έρωτας θα ενωθούν σαν ένα και η ψυχή τους θα Πετάξει προς όποια κατεύθυνση επιλέξουν. Μαζί ή χώρια. Αλλά αυτή τη φορά η Ψυχή και των δυο θα είναι ελεύθερη»

Η Λιν δεν μίλησε.

«Η Μάγισσα αν δεν τον Δει δε θα βρει το όνομα του» πρόσθεσε ο γέροντας.

«Τον έχει Δει γέροντα» είπε η Λιν στρέφοντας το βλέμμα της προς το δάσος.

«Το έχει Δει γέροντα. Εδώ και καιρό»

«Τότε» είπε ο γέροντας «δεν έχει άλλη επιλογή. Πρέπει να τον αγγίξει, και να του Δ(ώσει) το όνομα της Ύπαρξης του, που μόνο η Μάγισσα μπορεί να του δώσει. Κανείς άλλος δεν μπορεί να τον φωνάζει με αυτό το όνομα και από καμία άλλη δεν μπορεί να το ακούει»

Ο γέροντας μαλάκωσε το αυστηρό του βλέμμα και με τράβηξε από το μανίκι να χαμηλώσω.

«Χρέος» μου ψιθύρισε.

«Το Κάλεσμα τους πια είναι Χρέος» και άλλαξε πλευρό μουρμουρίζοντας…

Soundtrack: