Το Μαγικό Β

Θυμάμαι να βρίσκομαι στον καναπέ. Άνετος, μαλακός, φιλόξενος – ο καναπές-

Έχει δεχτεί το σώμα μου, δύο σώματα μαζί, λιγότερες αγάπες, πολλά αναφιλητά, όμορφες λέξεις, βράδια κινηματογράφου και μερικά βράδια κινηματογραφικά. Έλιωσα -επάνω του- τις λέξεις από την τριβή και γοήτευσα ψυχές. Μεγαλειώδης και επιτυχημένος. Καταφερτζής και νοήμων. Πρωταθλητής -εγώ-

Μα φτωχός….

Θες αλήθειες;

Αυτά που έψαχνα δεν τα έψαξα πουθενά. Αυτά που ήθελα ποτέ δεν τα θέλησα.

Αυτά που ζήτησα όταν μου δόθηκαν τα απαρνήθηκα. Δεν με ένοιαζε τόσο η αγάπη όσο η εκφορά της.

Δε με κέρδισε ποτέ ο έρωτας όσο η λογοτεχνική του περιγραφή.

Μέχρι που έφτασα άδειος από όλα. Γεμάτος από γνώση, ιδέες και μυθιστορήματα. Περιγραφές δηλαδή.

Το μέχρι εδώ θα το περιγράψω μια μέρα…

Το εδώ όμως πλέον απαιτεί Βίωμα.

Η αγκαλιά επαφή, η αγάπη σπινθηροβόλα βλέμματα και ο έρωτας κορμιά να αγγίζονται, παραδομένα στην έξαψη. Αλήθεια δηλαδή.

Γνωρίζω ακόμα ανθρώπους σαν εμένα τότε. Που τους αρκεί η περιγραφή και όχι η Αλήθεια.

Τους αρέσει να μιλούν για αγκαλιές μα αρνούνται να δεχτούν την προσφορά.

Λατρεύουν τις νύχτες με φαντασίες επαφής μα δεν έχουν ιδέα ή υποπτεύονται το άγγιγμα τι σημαίνει.

Τους παρατηρώ με πόνο. Πόνο για αυτά που είχα μπροστά μου και τα άφησα να ξεφτίζουν γδέρνοντας τα με λυρισμούς και θόρυβο.

Μα τώρα ζητώ το Βίωμα γιατί χάθηκα μια μέρα στο σύμπαν από μια αγκαλιά, αθόρυβη και γεμάτη σιωπή που με επέστρεψε στην πηγή μου τσακισμένο μα ….αλλαγμένο.

Μου δόθηκε το Βίωμα. Και η ευθύνη να το προσφέρω σε όποιον η ψυχή του διψάει.

Και η ομορφιά είναι σε αυτή τη Δίψα…Μαγική ομορφιά αυτή η Δίψα.