çilesiz günüm yok dert ararsan çok

öyle dertliyiiim ki!
Odamdayım ve melankolik müzikler dinliyorum. paspal bir durumdayım duş almayı reddediyorum. masam yatağım kıyafetlerim kırlentler her şey darmadağının ve yerlerde. ve ben de yerlerdeyim( bknz. ‘’now i’m lying on the cold hard ground’’ by taylor swift). evet garip gelebilir sefil olduğum zamanlar iyice sefil olmak isterim bu yüzden kendimi rahat hissetmeyeceğim bir şekle sokarım. n’apalım allah vergisi.

bu şekildeyim ama bir sebebi var efendim. bir film izledim. izlediğim film de sanırsın titanic. değil, hem de hiç. mutlu sonla bitmeyen öylece bitiveren bir filmdi izlediğim. tabii yalnızlıktan kafayı taktığım, yok yok öyle demeyelim kimseye kafayı taktığım falan yok benim sadece çok ilginç gelen ve dikkatimi cezbeden birisi diyelim, oynadığı için etkilendim. halbuki ne alaka ama işte insan röportajlarını izleyince bir şeyler okuyunca azıcık hayatına bakınca kırk yıldır tanıyormuş gibi hissediyor. keşkeee nerede bende o şans… ay şimdi kim olduğunu söylemeye utandım. neyse yabancı yok ilk yazımın görüntülenmesi (yazıyla) sıfır (rakamla) 0 nasıl olsa. ?@)%½$##. evet vazgeçtim. o kadar da değil yani bunu da söylemeyeyim şurada.
ya bu duygular ergenlikten midir neydendir bilen varsa söylesin lütfen. insanın annesi babası bir yere kadar. işte ben hala üniyi bekliyim. halden anlayan kimse mi yok? batsın bu dünya.
Edit: ünlü kişinin çirkin fotolarına bakıyorum kendimi soğutmak için kendisinden, baya işe yarıyor.
Bir de la la land’in bir yarım saatini izledim kesit kesit artık bu acıdan eser kalmadı…yeni acılara…hep beraber


