Hasbihal

Şimdi biraz bencillik yapacağım. Geçen gün kendime güzel bir mezar kazdırdım. Son günlerini geçiren bir adamın yapması pek normal bir şey aslında. Son günlerimi yaşamıyor olmam sadece ufak bir detay olsa gerek. Biraz kibrim var benim. İnsanlar benim dostluğumu hak etmiyorlar. Kadınlar sevişecek başka erkek bulmalılar. Ben onlar için fazlasıyla mükemmelim. Biraz da egolarımdan bahsedeyim sizlere. Sonuçta bunlar okuyacağınız son yazılar. Ben geçen gün öldüm. Birinden bir borç istedim. Ölümümden beter oldu. 40 yıl kürek mahkûmu olsaydım borcum yüzünden daha huzurlu olurdum. Ben geçen gün birisinin sevgisine mazhar olmak istedim. Sırrımda boğuldum. Gözlerime ateşler düştü. Söndürmeye ömrüm yetmez. Geçen gün mezarıma gittim hani şu size bahsettiğim. Onu bir güzel çiçeklerle doldurdum. Toplumun tüm sevilmeye muhtaç kadınlarına aldığım çiçeklere inat onların bana uymayan sevgisizlikleriyle dolduracaktım, çiçekler yeterli olur herhalde diye düşünerek, çiçeklerle doldurdum. Şimdi biraz hayalperestlik yapacağım. Ben antika zamanlarda yaşayan bir gezgin olmak istemiştim her zaman. İskenderiye’de kazdırdığım güzel bir mezarım olurdu. Ya da Kasablanka’da oynadığım son kumardan sonra hile yaptığımı düşünüp beni öldürürlerdi belki. Kimse benden şanslı bir oyun beklemiyordur sonuçta. Şimdi biraz gerçeklerden bahsedeceğim size. Ben geçen gün bir kadını sevemedim. Birinden borç isteyemedim. Sadece mezarımı kazdırdım. 
 Belediye yol için istimlak etti. 
 Yolun sonu çıkmaz sokak. 
 Vesselam.