
İthafsız Monolog
Napıyosun lan sen? Napıyosun? Geç şuraya! Çıkar şu sakızı ağzından. Ne zaman adam oldun da çocuk dövüyosun lan sen, eksik! Bataklıktayız oğlum, hepimiz belimize kadar girmişik balçığa. Etrafta dalını tutacak tek ağaç bırakmadılar. Bak! Bak lan ayağımın altına! Köklerine kadar kurudu hepsi. Göt!
Ne istedin oğlum sen o çocuktan? Merdivene fırlatılır mı lan 30 kilo çocuk! Ha? Parmaklarının uçlarına sokayım lan senin! Ne biçim insan oldunuz oğlum siz? N’olmuş lan bir bardak kırdıysa? Telefona bakma; ekrana değil suratıma bak! Bak lan! Çökük avurtlarını s.kerim, bana bak! Karı kız kovalamaktan başka bi s.k yapmadığın şu telefona kaç para verdin? Ulan hem 25 lira yevmiye veriyosun hem dövüyosun. Ne biçim insansın oğlum sen? Ulan o çocuk 5 ay yemeden içmeden çalışsa o elindeki bokun parasını ancak kazanıyor.
Yüzün de kızarmıyor hiç senin. Nasıl? Onlar da gelmese miymiş? Ölüyor lan adamlar! Çocuklarını taşırken kucaklarına bomba düşüyor. Yok çalıyorlarmış, yok pislermiş, yok piyasayı düşürüyorlarmış… Ulan yavşak! Bunların karıları da su gibi birader, 50 kağıda sabaha kadar s.kiyoruz, gıkları çıkmıyor diyen sen değil misin? Tüh kalıbınızı s.keyim lan sizin! Anasını s.k, çocuğunu 25 liraya gece yarılarına kadar eşşek gibi çalıştır sonra bunlar onurlu olsa savaştan kaçmaz ayakları yap. Hani lan sizin onurunuz?
Bak Cevdet, Allah şahidim; bu çocuğa bir daha dokunduğunu göreyim, şu merdivenin her basamağında bir kemiğini kıra kıra indirir çöpün kenarına bırakırım seni! Ya insan gibi davranın bu garibanlara ya da ilişmeyin. Önce kendi ahlakınızın, edebinizin, cesaretinizin bekçiliğini yapın siz. Anladın mı Cevdet?
Anladım abi.
