Karakters: een interview met eventing amazone Laura Logé

In de reeks “karakters” gaan we op zoek naar echte competitiebeesten, mensen ‘met karakter’ én met een groot hart voor paarden. We starten met Laura Logé, een amazone die vorig jaar Belgisch kampioen eventing werd bij de junioren en dit jaar met twee paarden mocht starten tijdens het wereldkampioenschap eventing voor jonge paarden. Helaas ging dat laatste niet door… ze brak een beentje in haar voet en was enige tijd buiten strijd.


Karakters #1 : Laura Logé

Eind november reed ze eventjes 1.000 km verder naar de tweesterrenwedstrijd “Le Pouget” om er deel te nemen, zònder voorbereiding én met een voor dit niveau nog erg ‘groen’ paard. Even later zat ze terug op de schoolbanken, waar ze rechten studeert. Goed gek. En zo hebben we ze graag…


In november was je nog maar net uit het gips, na die ongelukkige blessure. Toch reed je eind november nog 1.000 km naar Le Pouget om er een kwalificatiewedstrijd te rijden. Het was ook de eerste 2* wedstrijd met jouw paard Fiona van de Zwartwaterbossen.

Inderdaad, ik zat in het gips van 14 september tot een week voor het vertrek naar Le Pouget. Ik had mijn voet gebroken na een verkeerde beweging tijdens het inspringen in Jardy. Zeer frustrerend, ik zag nog een mooi seizoenseinde voor mij, met de deelname van twee paarden aan het WK eventing voor jonge paarden.

“ … ik wou mijn seizoen positief eindigen… “

Dat was één van de redenen waarom ik naar Le Pouget wou. Om mijn seizoen op een positieve manier af te sluiten. Ik had overigens erg veel zin om terug aan de start van een wedstrijd te staan. Maar de echte reden was veeleer strategisch. Fiona is een toppertje, zeer regelmatig dit seizoen en ik zou haar graag meenemen naar het EK voor Young Riders volgend jaar. Maar wie kampioenschap zegt, zegt kwalificatie! Daar was het me echt om te doen. Dat bleek trouwens een goede keuze, want de merrie gedroeg zich voortreffelijk van start tot finish.

Achteraf gezien was het wel een gekke beslissing. Een eerste 2* terwijl ik in 3 maanden geen cross meer gereden had en zelfs anderhalve maand lang uit het zadel was gebleven. Maar mijn merrie was in topvorm, ze werd tijdens mijn herstelperiode gereden door mijn coach. Haar dressuur en springen voelden super aan, dé bevestiging om deel te nemen. Want het welzijn van de paarden gaat boven alles.

Hoe verliep de wedstrijd? Had je niet te veel last?

Ik had daar inderdaad wat zorgen. Toen ik daar aankwam, liep ik een virus op en voelde ik me erg slecht. Daarbovenop zorgde onverwachte pijn in mijn voet ervoor dat ik er niet 100% stond. Ik, die normaal gezien zeer gelukkig ben om deel te nemen aan competitie, voelde me enorm slecht. Eerlijk, ik had meer zin om in mijn bed te blijven liggen dan deel te nemen aan die wedstrijd. Maar op de één of andere manier kon ik toch nog mijn resterende energie bij elkaar rapen om mijn proeven zo goed mogelijk door te komen! Weet je, ik denk dat als je wil presteren, je jezelf over die zaken moet kunnen zetten. Zo’n dingen zullen nog gebeuren, dus dan moet je gefocust blijven en er professioneel mee omgaan.

(Laura werd nog knap veertiende op 54 deelnemers, nvdr.)

Ik kreeg te horen dat je ook nog in het nationale hockeyteam speelde?

Hockey maakt deel uit van onze familie, iedereen speelt het! Ook ik speelde het een lange tijd, ik hou van het spelletje. Zelfs al nam m’n affectie voor de paardensport toe, ik hou gewoon van de sport in het algemeen. Maar jammer genoeg komt er een moment waar je keuzes moet maken. De paardensport was toen echt de keuze van mijn hart, want ik hou van het concept om samen met je sportieve partner een relatie op te bouwen en er naar te presteren.

“Competitie zit bij ons in het bloed!”

Los van de discipline moet ik zeggen dat ik geboren en getogen ben in een familie van atleten en sportievelingen. Dat beïnvloedt mijn manier van kijken naar bepaalde zaken enorm, competitie zit bij ons in het bloed!

Hoe ben je uiteindelijk in eventing beland?

Sinds jonge leeftijd hield ik van paarden. Ik heb het geluk gehad om een kleine gekke pony te bezitten waarvan ik in de tuin minstens 400 keer afdonderde! Galloperen door de tuin met volle snelheid, zonder zadel en zonder hoofdstel. Over boomstammen, zelfs over zelgemaakte hindernissen met een tuinslang… Ik vermoed dat ik daar de smaak te pakken kreeg! Later volgde ik lessen in een manege waar ik de basis aangeleerd kreeg en daarna heb ik het erg getroffen om les te mogen volgen bij Lara de Liedekerke. Lara was mijn mentor doorheen al die jaren en ze heeft me alles geleerd wat ik nu weet.

In 2013 werd je Belgisch kampioen eventing bij de junioren, is dit iets waar je naartoe werkte?

Ik verwachtte het zeker niet om Belgisch kampioen te worden. Ik was wel klaar en ik had hard gewerkt dat seizoen, maar favoriet was ik zeker niet. Na het BK was ik enorm gemotiveerd want een kampioenschap winnen is een enorme prestatie! Toen kreeg m’n zelfvertrouwen een enorme ‘boost’.

Je studeert rechten in Louvain La Neuve, lukt die combinatie met de sport of is het moeilijk plannen?

Laat ik zeggen dat ik niemand die een beetje verstand heeft, dit aanraad! Maar ik denk dat niets onmogelijk is als je het echt wil. Rechten is iets dat me altijd geïnteresseerd heeft. Zelfs nog voor ik begon te rijden, wist ik reeds dat ik dit wilde doen. Het is niet altijd even makkelijk en jammer genoeg zijn er maar 24 uren in een dag…

“Ze haalt het beste uit mezelf.”

De paardensport, specifieker het trainen van paarden op hoog niveau is iets wat enorm veel tijd vraagt. Gelukkig heb ik een super team achter mij staan! Allereerst mijn moeder die me altijd helpt. Ze houdt enorm veel van de paarden en ze houdt er zich ook vaak mee bezig. De paarden voorbereiden, longeren, ze in- of uitstappen wanneer ik te veel stress heb, ze doet het allemaal! Ze doet er alles aan om me het leven zo gemakkelijk mogelijk te maken. Mijn dressuurcoach, Larissa Pauluis helpt me ook enorm. Mijn paarden zijn bij haar gestald en wanneer ik geen tijd vind, zorgt ze voor hen. Het is een buitengewone amazone en een echte lerares die me gericht les geeft. Ze haalt het beste uit mezelf.

Je bent jong, 19 jaar… wat zijn jouw dromen in de sport, naar wie kijk je op?

Er zijn natuurlijk enorm veel ruiters die me doen dromen of waar ik graag zou op gelijken maar vraag me één naam en ik kies die van Lara (De Liedekerke). Doorzettingsvermogen, werklust en respect voor de paarden… reeds tweemaal deelgenomen aan de WEG op haar leeftijd… Dat zegt genoeg en dat is nog maar het begin! Maar natuurlijk ben ik niet echt objectief in mijn keuze, ze heeft een enorme invloed op mij gehad. Ze heeft me gebouwd en gekneed vanaf het prille begin, tot wie ik nu geworden ben.

“WIE VOORUIT WIL, MOET WERKEN!”

Ambitie en dromen heb ik in overvloed… Misschien iets te veel, maar dat is geen slechte instelling, denk ik dan. Volgend jaar zou ik graag in mijn eerste 3* starten, deelnemen aan mijn eerste EK en mijn paarden starten in de grootste competities die ze aankunnen. Maar dat is iets waarvoor ik hard zal moeten werken. Vooral op mentaal vlak maar ook op fysiek en technisch vlak! Al is dat geen probleem want hard werken schrikt me niet af, ik hou van vooruitgang en op dat gebied zijn er geen geheimen.. wie vooruit wil, moet werken!

Geschreven voor www.vygo.be

Foto credits: Jeffrey Fierens (nifin.be)

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Carl Dieryckx’s story.