Tea — lake

My translation of a Manushyaputhiran Tamil poem

We take leave from our children
with tears in our eyes.
Pathways of our journey
lengthen a long way then.

We take leave from our children
with tears in their eyes.
Pathways of our journey
go missing then.

As usual
I drink a hot cup of tea
in my sad journey of separation.
My head aches so much

I want a tea-lake
to jump in now

நம் கண்ணில் கண்ணீரோடு
நம் குழந்தைகளை பிரிந்து செல்கிறோம்
அப்போது நம் போகும் வழியின் பாதைகள்
வெகுதூரம் நீண்டு விடுகின்றன

நம் குழந்தைகளின் கண்களில் கண்ணீரோடு
நம் குழந்தைகளை பிரிந்து செல்கிறோம்
அப்போது நாம் போகும் வழிகளுக்கு
பாதைகளே இல்லாமல் போகின்றன

நான் என் பிரிவின் துயர வழியில்
எப்போதும் போல
கொதிக்கும் ஒரு தேநீரை அருந்துகிறேன்
எனக்கு அவ்வளவு தலை வலிக்கிறது

எனக்கு குதிப்பதற்கு இப்போது
ஒரு தேனீர் ஏரி வேண்டும்
22.6.2017
அதிகாலை 12.04
மனுஷ்ய புத்திரன்