Οι βρυκόλακες, τα μπισκότα και το Internet

ή πως περνά τα απογεύματα του Σαββάτου ένας digital marketer

Είναι Σάββατο απόγευμα. Μόλις έχω ξυπνήσει -το παρακάνω τα σαββατοκύριακα στον ύπνο, το ομολογώ- και δεν έχω πιει ακόμη καφέ. Παρόλα αυτά, μια απορία ενός συνεργάτη με στέλνει μέχρι το laptop για να την τσεκάρω και να απαντήσω. Φυσικά δε γίνεται να ανοίξω laptop, να δω κάτι και να το ξανακλείσω. Θα πρέπει να ελέγξω τα κοινωνικά μου προφίλ και το email μου, προφανώς. Όχι ότι δεν το κάνω όλη μέρα από το κινητό μου, αλλά εδώ ψαχουλεύω λίγο καλύτερα. Δες, είχα ξεχάσει σχεδόν ότι σε 20 μέρες έχω συνέδριο εκτός, α δες και τα success stories του Shopify — μόλις βρήκα παρεπιπτόντως ένα εξαιρετικό θέμα για το επόμενο άρθρο μου (δεν σας κάνω spoil, θα το δείτε σύντομα), α να και κάτι που πρέπει να διαβάσω ακόμα.. και πάει κάπως έτσι για μερικές ώρες τελικά.

Το εργασιακό μου ωράριο είναι καθημερινές, τα σαββατοκύριακα είναι δικά μου. Αλλά τελικά, η δουλειά μας έχει ωράρια? Κι όταν λέω “η δουλειά μας” δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στους digital marketers. Κάθε επάγγελμα πλέον που σχετίζεται με το Ιnternet είναι δυνατόν να έχει ωράριο?

Όταν μιλούσαμε για ηλεκτρονικά καταστήματα και για online αγορές, δυο από τα πλεονεκτήματα που παπαγαλίζαμε είναι η απουσία συνόρων — ο παγκόσμιος χαρακτήρας της αγοράς και η λειτουργία των καταστημάτων 24/7/365. Μέσα στον ενθουσιασμό μας βέβαια παραβλέψαμε ότι αυτές οι ιδιότητες του ecommerce θα είχαν συνέπειες σε ποιους άλλους, παρά σε αυτούς που εργάζονται πάνω και μέσα από αυτό. Βλέπεις, όταν στον μισό κόσμο έχουμε μέρα, στον υπόλοιπο υποτίθεται ότι κοιμόμαστε. Κι από την άλλη πλευρά, όσο εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου, στην άλλη πλευρά του πλανήτη ο κόσμος ψωνίζει και τα χρηματιστήρια είναι ανοιχτά. Όταν το κατάστημά σου δουλεύει 24/7 και είναι προσβάσιμο από παντού, πόσο περιθώριο έχεις να κοιμάσαι ήρεμα?

Τώρα που στο παιχνίδι μπαίνουν και τα social media, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ζόρικα. Είναι απίθανο, αλλά φαίνεται ότι το Internet έχει μια μοναδική επίδραση στους ανθρώπους — τους μετατρέπει σε βρυκόλακες. Ναι καλά διάβασες, βρυκόλακες. Και μη μου πεις ότι δεν το έχεις σκεφτεί ποτέ. Από τότε που το Internet έγινε κοινό αγαθό, “βρυκολακιάζουμε” ατελείωτα βράδια παρέα μαζί του. Διάβασμα, chatting, gaming, ώρες καψίματος στο ΥouΤube κι αμέτρητες ώρες στο Facebook. Προσωπικά και κατά περιόδους καίγομαι και στο Twitter, ανάλογα τα κέφια. Που κολλάνε τώρα οι βρυκόλακες με το ecommerce? Σε αυτό το πραγματάκι που λέγεται digital marketing ή στη συγκεκριμένη περίπτωση, social media marketing.

Να δώσω ένα παράδειγμα, για να το κάνω πιο κατανοητό. Την ώρα που το Μαράκι μιλάει με τα “κορίτσια του”, πέφτει πάνω σε μια χορηγούμενη με τις “τέλειες μπότες”. Π-ρ-έ-π-ε-ι να μάθει πόσο κάνουν. Και στέλνει μήνυμα στη σελίδα του καταστήματος. Κι εδώ το μπαλάκι πέφτει πλέον στο φουκαριάρη το διαχειριστή της σελίδας. Αν δεν απαντήσεις γρήγορα μπορεί να χάσεις τον πελάτη. Το να έχεις ενεργοποιήσει τα automated replies τύπου “η εταιρία μας λειτουργεί Δευτ-Παρ” δε σε σώζει, ξέρεις ότι δεν είναι αυτό το customer service που θες να παρέχεις. Όταν κυνηγάς την πώληση και το κατάστημά σου δεν έχει ρολλά να ρίξει, πως δικαιλογείς ότι λείπεις? Μόλις πήρες απουσία και μάλιστα αδικαιολόγητη. Για όλο αυτό φταίει τόσο η φύση του μέσου, όσο και το digital marketing — όταν όλοι διαφημίζονται στο Facebook, δεν πρέπει και εσύ να διαφημίσεις τις μπότες σου?

Ας φύγουμε από τους e-καταστηματάρχες, να πάμε στους e-marketers. Αν νομίζετε ότι είναι πιο εύκολο για μας, γιατί εμείς δουλεύουμε στο γραφειάκι μας, μάλλον θα πρέπει να σας απογοητεύσω. Όλα τα νέα, τα trends, οι αλλαγές, οι πολιτικές, οι στρατηγικές και άπειρη ακόμα πληροφορία, δεν ξεκινά από εμάς. Φτάνει σε εμάς από πιο εξελιγμένες αγορές, οι οποίες μάντεψε, δουλεύουν με άλλα ωράρια. Κι εκεί που εσύ είσαι αραχτός, όλα τα μεγάλα δίκτυα έξω αποφασίζουν να ποστάρουν ότι πιο ενδιαφέρον υπάρχει στον κόσμο. Γλιτώνεις? Με τίποτα. Με τον ίδιο τρόπο που το Μαράκι πέφτει πάνω στις τέλειες μπότες, εσύ πέφτεις πάνω στο τέλειο άρθρο ή το τέλειο ebook. Αυτή η.. “μεγάλη κουτσομπόλα” (για να δανειστώ την έκφραση ενός συνεργάτη μου), το Facebook, σε έχει ψυχολογήσει, ξέρει τι θέλεις και στο δίνει στο πιάτο. Δεν γίνεται απλά να μην το φας. Ακόμα κι αν κρατηθείς, θα πρέπει πάλι να το αποθηκεύσεις για να το φας μετά. Για όλα φταίνε τα μπισκότα, θεέ μου. Είτε έχεις στεναχώρια και το ρίχνεις στα oreo με γάλα να σου περάσει ο καημός, είτε κάνεις τη δουλειά σου και τρως τα cookies από παντού, για όλα φταίνε αυτά τα άτιμα μπισκότα. Σωτηρία δεν υπάρχει.

Μόλις κατάφερα να συνδέσω τα κυριακάτικα απογεύματα με το ecommerce και τους βρυκόλακες με τα μπισκότα και το digital marketing. Μερικές φορές με ξεπερνώ και εγώ. Α ναι για να καταλήξω και σε κάποιο συμπέρασμα, όσο το Internet δεν κλείνει ποτέ, προφανώς η δουλειά μας δεν τελειώνει ποτέ. Δεν πειράζει, όταν κάτι σε κρατάει ξάγρυπνο, μάλλον το αγαπάς λίγο παραπάνω, έτσι δεν είναι?

Laters,

Chris.