Publi-shit: waarom mensen kwaad zijn.
Pieter Baert
724

Dit is schitterend verwoord. Hopelijk leest elke politicus dit… of is het naïef te geloven dat dit tot een gewetensonderzoek kan leiden bij deze beroepscategorie? Want gedragen mensen met een zeker normbesef zich überhaupt zo?

Ik heb de gewoonte ons systeem te verdedigen omdat het nu eenmaal nog zo’n slecht systeem niet is. Voorbeelden genoeg in het buitenland om te zien dat het erger kan. Maar de laatste tijd vind ik de argumenten niet meer om politici te verdedigen. Als kiezer weet ik ook helemaal niet meer voor wie ik zou stemmen. En als ik rond me kijk en luister, ben ik niet de enige die zich bekocht voelt. De kloof tussen hun “walk” en “talk” lijkt alleen maar te groeien. Wie kan die mensen nog geloven? Waarop stem je juist in het stemhokje?

In 1 pennentrek hebben ze enkele maanden geleden beslist dat mijn man die bij Defensie werkt 9 extra jaren moet werken. Hij is van 1969, dikke pech, ‘slecht jaar’ wordt er gezegd. Hoeveel dit ging kosten aan de staat en hoe dit te financieren? Geen idee. Daar hadden ze nog niet aan gedacht (?!). Ondertussen weten we dat hiervoor diep in de miljardenbuidel zal moeten getast worden. Maar de slogan “alle statuten gelijk” dat klonk precies wel goed. Nu vraag ik me af of ze aan bedienden dan ook gaan vragen om desnoods hun leven te geven voor hun job, 24/24u klaar te staan voor hun werkgever en maanden van huis weg te zijn? En gaan ze de militairen dan ook hetzelfde loon geven als hun collega’s in de privé? Tof! Dat zou pas gelijkheid van statuut zijn.

Enfin, ik wijk af. Maar ik wou even aantonen dat iedereen waarschijnlijk op een andere manier de repercussie in zijn/haar leven voelt van de strenge beslissingen van de mensen die ons leiden. Voor zichzelf zijn ze net iets minder streng. Gelukkig is er nog de pers die hun gedrag aan de kaak stelt. Het zal wel geen toeval zijn dat ze die pers (lees “journalisten die kritische vragen stellen”) omzeilen door alternatieve feiten ongefilterd aan te bieden op sociale media aan de goedgelovige kiezer.

Je zou denken dat onze politici wakker geschud werden door hetgeen zich op de globale scene afspeelt maar helaas … Het is als kijken naar een naderende treincrash.

En toch is het geen utopie om het anders te wensen, dat zag ik onlangs in deze reportage van TF1 over een minister in Noorwegen. https://www.youtube.com/watch?v=cnZpVvUPxa0

Zoals Pieter zegt, tijd om de stal uit te mesten.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.