Day 1 : 7 NOV 2018

สวัสดีเธอ เราย้ายมาอยู่ในนี้ด้วยนะ ตรงนู้นมันเขียนลำบากมากเลย

วันนี้เรามีเรื่องจะเล่าให้ฟังเยอะมากๆ เรื่องแรกคือ ร้านกาแฟที่เราไปกิน ชีสเค้กเขาอร่อยสุดๆ ตอนตักเข้าปากมันละลายในปากโดยไม่ต้องเคี้ยวเลยล่ะ มันฟินมากกกกก เธอจะต้องชอบมัน ดูจากการแต่งจานแล้วไม่ใช่แนวเราเท่าไหร่ 5555 มันดูน่ากลัว แต่อันนี้คือโลโก้ของร้านเขาล่ะ

ที่นี่เขาเป็นโรงแรมที่เหมาะสำหรับนักปั่นจักรยานด้วยนะ เขามีเป็นแกลอรี่จักรยานเท่ๆที่เราไม่ค่อยเข้าใจแต่ว่ามันสวยดี ตอนนี้เห็นจักรยานทีไรเราคิดถึงเธอทุกทีเลย…

ก่อนจะไปเรื่องที่สอง เมนูน้ำของที่นี่ก็อร่อยไม่แพ้ขนมเลย เราชิมโกโก้ปั่นของพี่โบ คือเธอเอ้ย. เข้มข้นหวานมัน (>~<. ) เราล่ะอยากจะหวีดดดดด ส่วนของเราสั่งน้ำเสาวรสโซดา ถึงจะสู้โกโก้ปั่นไม่ได้ แต่มันก็อร่อยกว่าน้ำเผือกปั่นที่เคยกินละนะ ตอนนี้เห็นโกโก้ปั่น เราก็คิดถึงเธออีกแล้ว บ้าจริง…

เรื่องที่สอง เราบังเอิญเจอพี่คนหนึ่ง เขาเป็นคนที่เหมือนเรามากเลยล่ะ และยังป่วยเหมือนกันด้วย ตอนอยู่ที่โรงแรม พอเราเจอเขาเราวิ่งไปกอดเขาแน่นมากแถมร้องไห้อีกต่างหาก เราดีใจที่ได้เจอเขามากๆเลย เหมือนเจอคนพิเศษที่ไม่ต้องพูดก็เข้าใจว่าเรารู้สึกยังไง เจ็บปวด ร้องไห้ในใจ อดทนและยิ้มแบบไหน ในวันที่เหมือนคนทั้งโลกไม่เข้าใจเราเลย ยกเว้นเธอนะ การได้เจอพี่เขาได้กอดแน่นๆ มันทำให้เราพอมีแรงจะไปต่อในวันที่ …ในวันที่เราอยากร้องไห้ออกมาดังๆแบบนี้ เราดีใจที่เธอมีเพื่อนๆที่เป็นห่วงเธอ เราก็มีเหมือนกันไม่ต้องห่วงนะ ที่สำคัญเรารู้ว่าเรามีเธออยู่สักที่ที่ไกลกว่าเดิม แต่เธอยังอยู่กับเรา …เธอยังอยู่กับเรา…

เรื่องที่สาม สีผมของเราไม่ได้กลับไปเป็นสีดำมาประมาณ 5 ปีแล้ว มีเธอคนเดียวที่ดูออกว่าเราจะเปลี่ยนสีผมทุกครั้งที่เราเสียใจมากๆ เธอจะทำให้เราอึ้งไปอีกกี่รอบกันนะ เรายอมรับว่าการทำสีผมคือการแสดงออกทางความรู้สึกของเรานี่แหละ ที่เราเคยอยากให้มีคนสังเกตหรือรับรู้ว่าตัวเราไม่ใช่คนแรงอะไรเลยแต่ความอึดอัดในใจเราไม่รู้จะแสดงออกมาแบบไหนสุดท้ายก็ออกมาทางสีผมนี่แหละ นี่เราจะเป็นมะเร็งเพราะทำสีผมบ่อยไปมั้ยนะ 555

เรื่องที่สี่ สมุดโน้ตเล่มสีแดงที่เธอให้เรา มันเป็นสมุดมีเส้นบรรทัดล่ะเธอ เราเปิดมานี่งงเลย ทำไมเล่มนี้มีเส้นล่ะ มันก็คือภาพข้างบนที่เราเขียนคำพูดของพูห์นั่นแหละ ซึ่งเราชอบนะ เราจะได้เขียนคำพูดที่เราชอบจากหนังหรือการ์ตูนที่เรารัก และเราจะให้เธออ่านด้วยว่าเราเขียนอะไรไปบ้าง ขอบคุณนะ เรารักสมุดทั้งสองเล่มที่เธอให้เรามากๆเลย เราพึ่งสังเกตว่ามันมีหัวใจด้วย น่ารักจัง 5555

เรื่องที่ห้า เจ้าลูกแมวส้มตำหมูย่างบิงซูบลูเบอร์นี่ชีสเค้กได้ชื่อเล่นแล้วนะ ชื่อว่าหวานเย็นแหละ ป๊าเราตั้งให้ เราตัดสินใจจะเลี้ยงไว้เองด้วยนะ เลยมีลูกเพิ่มอีกตัวเลย เธอจะนับหวานเย็นเป็นลูกของเธอก็ได้นะ ระหว่างรอเฉิดฉายน่ะนะ แต่ว่า! เราพึ่งรู้ว่ามันเป็นตัวผู้ น้องเลยกลายเป็นแมวมีไข่ที่ชื่อฟรุ้งฟริ้งสุดๆ แต่ก็ดีนะ เรามีไข่แมวเป็นของตัวเองแล้ว รอไข่โตกว่านี้เราจะถ่ายรูปให้ดูนะ

เรื่องสุดท้ายของวันนี้ รึเปล่านะ 555 เราอยากให้เธอรู้ไว้ว่า ไม่ว่าจะเป็นวันไหน เวลาไหน ไม่ว่าเธอจะอยู่กับใคร ไม่ว่าเราจะอยู่ไกลแค่ไหน เรายังอยู่ข้างเธอเสมอ เราได้ยินคลื่นเสียงของเธอเสมอ My 52 Hz

ปล. เราชอบภาพท้องฟ้าวันนี้มากๆเลย

คิดถึงเธอ…